Twee culturen op een kussen: Oerhollandse Sabine werd verliefd op Arnold, een Navajo indiaan

Gastschrijfster
door gepubliceerd op 28 juli 2018Tags: , , , , ,

Mijn leven was tot dan toe heel zwaar geweest. Ik heb veel beproevingen moeten doorstaan. Als kind van vier jaar was ik mij al sterk bewust dat ik ‘verkeerd terecht was gekomen’. Het gevoel van niet thuis horen en geen verbintenis voelen had ik toen al heel sterk.

Ik verstopte mijzelf in mijn dieren…in mijn paarden

Ook de rest van mijn leven heb ik mij als een buitenstaander gevoeld. Ik ging nooit een diep emotionele band aan en sloot mijn hart af tegen nog meer pijn en teleurstellingen. Terugkijkend heb ik zoveel beslissingen met mijn verstand gemaakt en de meeste daarvan waren allemaal fout. Toch leek het zo alsof ik daar doorheen moest en het geen kwestie van willen was, maar van ondergaan. Diepe eenzaamheid heb ik gevoeld. Het gevoel van nergens bijhoren. Van alleen mezelf hebben. Maar was het dit nu? Ik heb mij verstopt in mijn dieren..in mijn paarden. En ik ben mij er al die tijd bewust van geweest.

Arnold was één van mijn 5000 facebookvrienden

Arnold melde zich op Facebook als vriend via een gezamenlijke vriend die we beiden eigenlijk niet kennen. Ik weet nog dat ik dacht: oh leuk een cowboy! Maar uiteindelijk was hij maar één van mijn 5000 Facebook vrienden. Hij reageerde op een foto die ik op mijn Facebook site geplaatst had: een blokhut midden in de natuur. Eronder schreef ik hoe mooi het zou zijn om daar te wonen zonder telefoon of auto en daar van het land te leven. Arnold reageerde dat hij zo woonde maar dat hij single was. Normaal zou ik het met een grapje hebben afgedaan. Maar reageerde ik er niet op omdat ik dat voor mijn gevoel onmogelijk kon ‘liken’. Dit was 12 oktober 2015.

Berichtjes over en weer

Twee weken later schreef hij mij een privéberichtje op messenger: Goodmorning Sabine what a lovely picture of you and your horse..Nou kreeg ik best veel van die reacties op mijn profielfoto dus daar ging mijn hart niet direct sneller van kloppen. Maar goed ik schreef even wat oppervlakkigs terug. Dagen daarna schreef hij: Goodmorning Sabi.  Ik dacht nog: Huh ik heb hem toch niet verteld dat mijn vrienden mij ook zo noemen? Wat gek! En ook dat hij goedemorgen schreef terwijl het hier al middag was, maakte me nieuwsgierig. Op mijn berichtje dat hij misschien wel een vampier was en overdag aan het plafond hing, werd door hem met veel ‘lol’ gereageerd. Daarna ontstond er een wisseling van berichten die meteen erg open was en de diepte in ging.

TWEE CULTUREN OP EEN KUSSEN…LEES OOK HET VERHAAL VAN ASTRID UIT MAROKKO

We wilden alles delen

Hij bleek ook dieren te hebben en daar ging het in het begin veel over. Het stoppen met appen was toen al erg moeilijk. Alsof we alles met elkaar wilden delen en zoveel te vertellen hadden. Arnold vertelde dat hij zo van een Western-style van leven houdt: het in de natuur zijn, het werken met dieren, het simpele leven. Toen ik het las was het alsof ik door de bliksem getroffen werd. Het herkennen van een verlangen in mijzelf bracht mij helemaal van mijn stuk. Ik moest er zelfs van huilen. En dat vertelde ik hem ook. Het was iets dat ik altijd heb gewild en gezocht heb in iemand. En hij was nooit iemand tegengekomen die zo’n leven wilde of die hij leuk genoeg vond. Hij vertelde dat hij net als ik dezelfde eenzaamheid en ‘het niet verbonden zijn’ gevoeld heeft. We gingen maar door. ´S nachts tot in de late uurtjes en overdag als we niet sliepen. Een onafgebroken stroom van apps over alles in ons leven.

Arnold is een Native American, een indiaan dus

Mijn hart begon toch wel heel hard begon te kloppen bij het zien van het groene app lampje op mijn telefoon maar ik dacht nog niet aan mijn tweelingziel. Ik wist eigenlijk helemaal niet goed wat er gebeurde. Ik dacht dat ik te veel koffie dronk en daardoor zo’n brandende bal in mijn borst en buik voelde. Maar het begon al heel snel serieuze vormen aan te nemen. Het gevoel van herkenning en verbondenheid was eigenlijk meteen aanwezig. Arnold is een native american. Een Navajo indiaan dus. Hij woont in een indianenreservaat midden in Canyon the Chelly in Arizona Amerika. Het tijdsverschil is 8 uur. Hij is een hardwerkende gedisciplineerde man die om vijf uur s’ochtends opstaat om zijn emmers water te verwarmen op de houtkachel voor zijn bad. Hij heeft koeien, schapen en een paard. Ik vond alles maar dan ook alles leuk aan hem…

Wil je meer weten over de liefde tussen Sabine en Arnold? LEES HIER DEEL 2

Over dit Wereldwijf: Gastschrijver

Gastschrijver
De Wereldwijven nodigen ook gastschrijvers en gastfilmers uit om zo nu en dan hun inspirerende verhalen te delen. Deze verhalen of videos gaan over onderwerpen die nauw aansluiten bij onze zoektocht naar authenticiteit, echtheid, diepgang en verbinding. Lees mee en laat je inspireren.