Slanker dan slank is het Japanse schoonheidsideaal

Het is vrijdagavond negen uur en ik sta me om te kleden als mijn man binnen komt lopen. ‘He, ga je nog de stad in?’ vraagt hij. ‘Nee hoor, ik loop alleen maar even naar beneden om de post op te halen en het vuilnis weg te doen’ antwoord ik. ‘En dat ga ik hier in Japan echt niet doen in mijn joggingbroek en vale t-shirt’.

Toen ik nog in Nederland woonde, had ik werkelijk nooit kunnen bedenken dat ik nog eens andere kleren zou aantrekken alleen maar om even het vuilnis weg te gooien.

De Parisiennes van het Oosten

Vanaf het moment dat ik in Tokio aankwam viel me op hoe classy de Japanners eruit zien. De ‘Parisiennes van het oosten’ noem ik ze in gedachten. Verfijnd en met oog voor detail. Mooie stoffen, goede snit. Geen mix and match, maar alles op elkaar afgestemd qua kleur en stijl. Dure kleding, handtassen en schoenen; de bekende modemerken doen hier goede zaken. En natuurlijk perfect in de make-up met een egale, bij voorkeur bleke huid en zo groot mogelijk lijkende ogen, met lange krullende wimpers. Japanse meisjes hebben vaak nepwimpers of zijn, zelfs in de trein, met een wimperkruller in de weer.  Maar niet iedereen heeft zoveel te besteden. De gemiddelde kantoormedewerkster gaat vaak minder stijlvol gekleed. Veel synthetische stoffen, net niet goed passend en in saaie kleuren. Een heel leger aan grijs, blauw en beige begeeft zich in de spitsuren van en naar het werk. 

Eten tot 70% van je honger is gestild

Wat vrijwel iedereen hier echter wel gemeen heeft is een slank postuur. Erg slank, eigenlijk heel erg slank. Onbegrijpelijk hoe ze dat voor elkaar krijgen, want Japanners houden erg van eten en ze zijn dol op rijst, ramen en noodles, allemaal rijk aan koolhydraten. Maar per keer eten ze niet zoveel. Dat levert soms bijzondere taferelen op, ik zag laatst twee vriendinnen die samen één salade bestelden en vervolgens eindeloos druk waren met het verschuiven van de slablaadjes op hun bord. Een vriendin legde me uit dat het in Japan gebruikelijk is om te eten tot 70% van je honger gestild is. Op het moment zelf lust je nog wel wat maar later, als het signaal van je maag je hersenen heeft bereikt, blijk je meestal gewoon genoeg te hebben gehad. Snacken gebeurt relatief weinig want het is absoluut not done om op straat of in de metro te eten. En als je met stokjes eet neem je als vanzelf al kleinere happen. Allemaal prima manieren om te voorkomen dat je je overeet.

Foto: Amanda Rooden

10.000 stappen is hier heel normaal

Wat verder helpt om slank te blijven is dat in Japan bijna alles met het openbaar vervoer gaat. Naar het station, van het station naar je bestemming, trap op, trap af en dat vaak meerdere keren op een dag. Zo loop je al snel een heleboel. Sinds ik hier woon heb ik geen enkele moeite om mijn 10.000 stappen per dag te halen. Sterker nog, vaak heb ik ze er halverwege de dag al op zitten. Sporten hoort er ook bij, als het drukke leven het toelaat. Vooral rennen op de loopband is een heel goede manier om slank te blijven, zo licht de sportinstructrice van mijn Japanse sportschool toe. Dat leidt regelmatig tot wachtrijen voor de loopbanden. En in het zwembad is er een speciale walking lane. Waterdruk op je lichaam zou namelijk de vetverbranding stimuleren en lopen door water levert druk op een groter deel van je lichaam dan zwemmen. Effectiever dus, zo is de overtuiging. 

HOE ZIT DAT MET HET SCHOONHEIDSIDEAAL IN ANDERE LANDEN?

Peer pressure en gezondheid

En onderschat de peerpressure niet. In een land waar iedereen slank is val je behoorlijk op als je forser bent en kun je heel wat onomwonden commentaar uit je omgeving verwachten. Naast schoonheidsredenen speelt ook gezondheid een rol. Zo blijkt uit een onderzoek van Harvard dat Aziaten bij dezelfde BMI een grotere kans hebben op gewichtsgerelateerde ziekten als diabetes, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. Extra belangrijk dus om op hun gewicht te letten.

Giga met een Hollandse maat 38

Dat superslanke straatbeeld zie je ook terug in het winkelaanbod. Ik, met mijn Nederlandse maat 38, voel me hier gigantisch. Broeken gaan maximaal tot ‘size 8’ (maat 36), en vervolgens hebben ze die “grote maat” niet in alle modellen. Wat wel in de rekken ligt zijn ‘size 0’, ‘size 00’ en zelfs ‘size 000’. Daar past niet eens mijn linkerbeen in. In de expat-community is er daarom een levendige uitwisseling van kleding in expatsizes. Ook als gaijin (buitenlander) word je beïnvloed door wat je om je heen ziet. Je let beter op je voeding, eet kleinere porties en beweegt meer. Maar je moet wel realistisch blijven; zo slank als de Japanners worden de meeste westerlingen niet. En dat is helemaal prima.