Mooi voor een fooi: Top vijf beautyblunders in Mombasa

Als je je van binnen goed voelt, straal je dat uit, maar een verzorgde buitenkant geeft ons ook van binnen een beter gevoel. Onderhoud is behoud, nietwaar? En zeker naarmate ik ouder word, komt de schoonheid helaas niet meer vanzelf. Alles gaat hangen, behalve mijn tandvlees. Dus ruk en pluk, smeer, verf en lak ik er op los. Een enorm werk om dat allemaal bij te houden. Ach, zolang het bijdraagt aan mijn natuurlijke schoonheid, blijf ik mijn best doen.

Voor elk wat wils

Als ik in Nederland – tussen de opdrachten in – wat vrije tijd had, werkte ik graag als freelancer bij een grote parfumerieketen en maakte ik klanten graag wegwijs in het enorme aanbod make-up, huidverzorging en geuren. Voor ieder wat wils en eigenlijk is er voor elke klant en voor elke portemonnee wel iets te vinden. Prijs is eigenlijk geen koopmotief. Natuurlijk vinden we het allemaal fijn om een koopje te scoren, maar het is de toevoeging aan ons uiterlijk dat ons dat ultieme tevreden gevoel geeft.

Tweedehands op de markt

In vergelijking tot de dames in de stad Nairobi, staan de vrouwen in Mombasa niet bekend om hun goede smaak, gevoel voor stijl en kwaliteit. Het gemiddelde budget – in vergelijking tot de vrouwen in de hoofdstad – ligt ook veel lager. De meeste vrouwen kopen hun kleding en schoenen tweedehands op de markt. Denk niet dat daar alleen vieze prul verkocht wordt. Ik heb er al regelmatig linnen jurken van Italiaanse makelij gevonden, evenals een little black dress van een ontwerper. En dat allemaal onder de tien euro. Natuurlijk moet ik goed zoeken en stevig onderhandelen, maar het is ook een beetje wat je er als gek voor wilt geven. Zo’n designerjurkje voor een tientje is niet teveel gevraagd, zeker niet als ie leuk staat en origineel is.

China in Afrika

De laatste jaren valt het me wel op, dat het straatbeeld steeds meer wordt bepaald door Chinese importartikelen. Als je vandaag de dag ‘China’ op de markt roept, stort de helft van alle kramen in. Alles wordt geïmporteerd; nagels, wimpers, haren, kleding, cosmetica, parfum en sieraden. Niks mis mee, want Chinezen kunnen uitstekend kopiëren, goedkoper produceren en – ondanks de hoge importtarieven in Kenia – de producten voor de Keniaanse markt betaalbaar aanbieden. Ondanks de gretigheid waarmee de marktwaar aftrek vindt in Mombasa, vraag ik mij af of het in alle gevallen een welkome aanvulling is op onze natuurlijke schoonheid. Ik kon het niet laten om een top 5 samen te stellen van de missers.

1. Synthetisch parfum

Veel bijouterie winkels hebben het assortiment uitgebreid met een ruime keuze aan parfums. Ofschoon de tekst op de fles doet vermoeden dat het een geur van een bekend Frans modehuis betreft, blijkt het om de goedkope en synthetische kopievariant te gaan. Een parfum opgebouwd uit natuurlijke ingrediënten, nemen we bij het dragen ervan maar slechts 15 minuten waar. Dat wil niet zeggen dat onze omgeving de geur niet waarneemt. Echter, ben je samen met iemand in dezelfde ruimte, went de geur snel en zal in de meeste gevallen alleen voor een nieuwe bezoeker waarneembaar zijn. Een synthetische variant went echter niet. Zelfs de geur uit een bus toiletverfrisser went sneller! Deze parfum vervliegt niet en dringt zich zo aan je op dat het misselijkmakend is of zelfs hoofdpijn geeft. Dagelijks staan er rijen dik vrouwen en mannen aan de toonbank voor het afvullen van 10 of 20 ml-flesjes synthetisch nepparfum. Kosten: circa 50 Ksh, ongeveer 40 eurocent.

2. Poppenhaar

Iedereen die weleens een kist met speelgoed heeft uitgezocht of opgeruimd, herkent de geur van poppenhaar. Als kind hebben we allemaal weleens een pop in bad gedaan en ook de haren gewassen. Dat hoorde nu eenmaal bij het spel. Vaak betekende het poppenbad ook het meteen het einde van de pop. Poppenhaar kun je namelijk niet wassen, want het gaat enorm klitten en verliest glans. De klitten zijn er met de borstel of kam niet uit te krijgen. Exact datzelfde poppenhaar, wordt hier gebruikt om in te vlechten, als pruik of als weave (een haarmatje dat op het eigen haar wordt vastgenaaid met naald en draad). Onder een tientje heb je al een hoogglanzende weelderige haardos in allerlei modellen en kleurvariaties, zelfs paars en knalrood.

Omdat dit haar niet in contact mag komen met water, moet je niet vreemd opkijken als het regent.

Je ziet dan hele hordes vrouwen lopen met een hotel-douchemuts op hun hoofd op weg naar hun werk.

Ook mijn hulp staat erop dat ik het wegwerp douchemutsje uit de hotelbadkamer voor haar mee naar huis neem. Sommige vrouwen stellen het vernieuwen van hun kapsel zo lang mogelijk uit. Drie soms zelfs vier weken wordt hun hoofd niet natgemaakt en het haar dus niet gewassen. Stel je voor, in dat hete en vochtige klimaat van Mombasa. Soms wordt de geur zo sterk, dat je nauwelijks in een straal van een meter bij ze in de buurt kunt komen, zonder de neiging te hebben te gaan kokhalzen. Je ziet ze dan met hun nagels krabben op hun hoofdhuid…

WAT ZIJN DE SCHOONHEIDSIDEALEN IN ANDERE LANDEN?

3. Vloeibare make-up in de verkeerde kleur

Sinds ik in Mombasa woon, gebruik ik zelden nog vloeibare make-up. Mijn huid is best egaal van kleur en vaak is een terracotta poeder voldoende om mijn gezicht een frisse en zonnige uitstraling te geven. Bovendien geef ik er de voorkeur aan om dagelijks een dagcrème te gebruiken met een hoge beschermingsfactor ter voorkoming van zonschade aan mijn huid (met bijbehorende pigmentsnor).

Des te lichter de huid, des te mooier je wordt gevonden in Afrika. Veel vrouwen gebruiken daarom dagelijks een foundation, lichter van kleur dan hun eigen huidskleur en hebben alles over voor een lichtere look. Het kleurschema van de make-up voor de blanke Europese huid komt echter niet overeen met het kleurgamma van de Aziatische of Afrikaanse huid. Gevolg; een geplamuurd masker met een grijze of zelfs gele gloed. In plaats van een glamourous look, vraag je je af of ze mogelijk lijden aan een acute leveraandoening. Dat de juiste keuze niet voorhanden is, vind ik oprecht heel sneu. Het is gewoonweg niet verkrijgbaar in Mombasa.

4. Bodylotion met bleekmiddel

In de supermarkt moet ik bij de aankoop van een bodylotion goed opletten. Ik beperk me tot een keuze uit de bekende merken die ook in ons land verkrijgbaar zijn. Ik betaal er – zeker in vergelijking tot Nederland – de hoofdprijs voor, maar ik weet in ieder geval dat er niet mee gesjoemeld is. De meeste bodylotions – die ook hydratatie beloven met behulp van cacaoboter, kokos- en amandelolie – bevatten namelijk ingredienten die de huid moeten bleken. Ja, je leest het goed.

Bruin zonder zon, maar dan andersom!

Veel vrouwen schrikken er niet voor terug om het ook op hun gezicht te smeren. Met alle vlekkerige gevolgen van dien. Er bestaat weliswaar een voedsel- en warenautoriteit in Kenia, maar of die zo streng is in de toelating van producten, vraag ik mij oprecht af. Doodeng vind ik het.

5. Kunstnagels

Een verzorgde gelakte nagel kan ik enorm waarderen. Soms moet je de natuur een handje helpen en dan kan de kunstnagel uitkomst bieden. Op elke hoek van de straat zijn beautysalons gevestigd, waar je ook voor een set kunstnagels terecht kunt. Onder de gellaag, wordt een kunststof nagelbasis aangebracht, die dan door het verlijmen en vijlen met de eigen nagel onzichtbaar moet worden gemaakt. Moet worden.., want dat laatste lukt meestal niet. De klant komt als een soort roofvogel naar buiten met veel te lange soms zelfs kromme nagels, gelakt in een fluoriserende kleur. Opleidingen voor schoonheidsspecialisten, kappers en nagelstylistes zijn er nauwelijks. De meeste vaardigheden worden van moeder op dochter overgebracht en kennen veelal een generatielange traditie. Een relatief jong fenomeen als een kunstnagel uit China. Tja, dan schieten kennis en vaardigheden al snel te kort. Tot op het nagelbed door gevijld, schimmels en ontstekingen door het verkeerd aanbrengen van kunstnagels zijn het gevolg en aan de orde van de dag. Dus voor mij gewoon een kortgeknipte natuurlijke nagel met af en toe een lakje. Ik durf niet meer.

Foto: Edith Hendriks-Dalmeijer

Carnavalesk, clownesk zelfs

Het meest grappige vind ik eigenlijk, dat niemand erom lacht. Iedereen neemt zichzelf en de ander bloedserieus! Mijn mannelijke collega’s hebben moeite met het onthouden van damesgezichten. Ik vind dat niet gek. Zijn ze net gewend aan de pittige korte zwarte boblijn, zit dezelfde dame de volgende dag met lange weelderige donkerrode krullen achter hetzelfde bureau.

Ik leefde altijd in de veronderstelling dat je best iets mag toevoegen aan je uiterlijk, maar dat je dat bij voorkeur zo onopvallend mogelijk probeert te doen. Geef je ogen eens goed de kost in Mombasa en dan bedoel ik niet alleen in restaurants of clubs. Ook op een doordeweekse werkdag zal het je opvallen dat ‘nep’ hier heel normaal is. Haren, nagels, wimpers; alles nep. Carnavalesk, soms bijna clownesk. De schoenen, tas en sieraden; overduidelijk een slechte kopie van de bekende modehuizen, waar ik me slechts een telefoonhoesje kan veroorloven.

Als ik Dulla vraag of hij het leuk zou vinden als ik mijn haren eens zou aanvlechten of een pruik zou dragen, zegt hij:

“Please, Angy, don’t! I love you just the way you are!”

Het leek me best eens leuk om van uiterlijk te veranderen. Een beetje van Diana Ross, maar dan in een blonde uitvoering. Geen gedoe met borstelen of haren wassen. Best economisch eigenlijk, hoewel ik me vast ga afvragen waarom iedereen met een boog om me heen loopt. Het mooiste van alles; ik word waarschijnlijk gewoon serieus genomen.

Na 6 jaar te hebben gewerkt in Kenya en Tanzania als expert op het gebied van drinkwater, zette ik in januari 2019 voet terug op Brabantse bodem. Ik switchte mijn carrière en werk nu met veel plezier als Export Sales Manager Afrika bij een fabrikant van geneesmiddelen, voedingssupplementen en desinfectants voor de veterinaire sector. Ik schrijf graag over mijn observaties in mijn werk, dagelijks leven en multi-culturele relatie. Ik trouwde in 2017 met mijn Swahili man, Dulla.