Bedrijf van een wereldwijf. Laura uit Zwitserland: ‘ Ik wilde journaliste worden, maar het leven liep anders.’

door gepubliceerd op 17 april 2020Tags: , , , ,

Laura is schrijver. Dichter. Foodie. Natuurfan. Reisblogger van Let’s Explore. Ze woont in Genève, Zwisterland.

Wie is Laura en hoe kom je in Genève terecht?

Ik ben 41 jaar en al ongeveer 16 jaar weg uit Nederland. In Nederland woonde ik in Amstelveen, waar ik veel vriendinnen had, maar toch kriebelde het altijd om weg te gaan, op zoek naar avontuur. Na wat omzwervingen kwam ik in Genève terecht, waar ik voor de liefde ben gebleven. en werk parttime als lokale medewerker op een post van Buitenlandse Zaken. Ik ben hobbyschrijver, levensgenieter, natuurliefhebber en proef ook graag de ‘vibe’ in verschillende steden. Ik ben gek op taal, cultuur, eten, Damien – mijn man – en onze zoons Jules en Romain. Ik hou ervan te picknicken boven op een berg met een machtig uitzicht waar je stil van wordt, maar ook van de jacht naar mooie Street Art in steden, of van een museum bezoek waar we als gezin belangrijke stukjes geschiedenis samen ontdekken.

Wat deed je? Wat doe je nu, waarom besloot je dit te doen?

Ik schrijf al sinds mijn puberjaren. Eerst vooral gedichten, later ook ver- halen. Ik wilde journaliste worden, maar het leven liep gewoon anders. Ik dacht dat het te laat was en liet het zitten. Tot ongeveer twee jaar geleden toen ik me realiseerde dat het nooit te laat is om iets te doen en jezelf te ontwikkelen, te zoeken naar wat je gelukkig maakt. Kortom om om nieuwe skills te leren. Ik begon weer te schrijven, als hobby, gewoon naast mijn baan, en ik merkte dat ik het nog steeds zo leuk vond. Ik ben daarom een blog begonnen, Let’s Explore, over reizen met kinderen en culturen ontdekken.

Het begon met reizen, omdat mensen mij vaak tips vroegen voor in en om Genève, of het waren juist Zwitserse vrienden die tips vroegen over Amsterdam. Later is daar een hele wereldrecepten serie bijgekomen, waar ik zelf erg enthousiast van werd. In de wereldrecepten serie kook ik met vrouwen uit allerlei landen, vaak live in hun keuken, soms op afstand met veel WhatsApp verkeer heen en weer.

Ik heb besloten dit te doen toen ik op een avond rond etenstijd in mijn straat in onze multiculturele wijk liep en alle geuren rook uit zoveel verschillende landen. Alleen al in mijn straat wonen mensen uit Italië, Spanje, Senegal, Brazilië, Turkije, en zo nog meer. Wat een rijkdom aan kennis en smaak zit er ach- ter al die deuren! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en trok aan de bel. Was benieuwd naar de gerechten. En wat bleek? Door samen te koken en te eten, stellen de mensen zich open. Mensen delen nu eenmaal graag de passie voor hun land en cultuur en zijn vrij trots om hun kennis en gebruiken te delen.

Ik heb er zoveel van geleerd en realiseer me nog meer hoe mooi en divers onze multiculturele samenleving is. Die multiculturele samenleving die in mijn middelbareschooltijd door de meesten als positief gezien, maar de laatste jaren door velen helemaal niet meer zo omarmd wordt. Ik vind het in Europa wat minder tolerant geworden en ik hoop mijn lezers juist weer de mooie verhalen en rijkdom aan cultuur te laten zien. En te proeven.

Hoe breng je balans tussen je (gezins)leven in Zwitserland en eventuele familie en vrienden in Nederland?

Dat blijft altijd moeilijk. Ik woon nog redelijk vlakbij Nederland, het is maar een vlucht van een uur en twintig minuten. Ik probeer meerdere keren per jaar te gaan. Sommige familieleden zien we bijna alleen in Nederland en daarom is het erg belangrijk om te gaan. Als ik te lang niet ga, dan mis ik mijn broer en zijn gezin en mijn vader. Mijn moeder lukt het geregeld om ons op te zoeken. En, eerlijk, ik zou niet weten hoe ik de schoolvakanties van de kinderen zou overbruggen zonder de hulp van mijn moeder.

In de zomer en in de winter is zij vaak een maand bij ons. Ze draait dan mee in het gezin en heeft daardoor een vrij speciale band met de kinderen. Wat ik ook leuk aan haar vind, is dat ze alles gewoon op haar af laat komen. Zo heeft ze vorig jaar zomer met mij en de kinderen een mooie hike in de bergen gemaakt op 2000 meter hoogte, terwijl ze hoogte eigenlijk eng vindt en last heeft van haar evenwicht. Ook laat ze zich gerust uitdagen door de kinderen om in het zwembad van een duikplank te duiken of gek te dansen

Ik vind haar echt een super oma! Behalve familie heb ik ook nog drie vriendinnen van vroeger in Nederland. Niemand weet hoe onze vriendschappen gelopen zouden zijn als ik altijd daar was gebleven, maar we proberen elkaar wel af en toe te zien, en binnenkort komen ze naar mij toe in Zwitserland voor een vriendinnenweekend in de bergen!

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Ik raak geïnspireerd door de verhalen van de vrouwen die ik ontmoet en waarmee ik samen kook. Hun passie en het gemak waarmee zij, soms persoonlijke verhalen met mij delen doen me realiseren dat mijn stap naar het buitenland soms makkelijker was dan die van hen. Dat hun familie vaak nog verder weg woont, of dat zij een recept met mij koken wat zij van een overleden familielid hadden geleerd. Een gedeeld moment van emotie tussen twee vreemde mensen, dat vind ik mooi.

Wil je dit interview verder lezen? En meer lezen over al die initiatieven en ondernemingen van de wereldwijven die de wereld een beetje mooier maken? Bestel dan HIER het boek Bedrijf van een wereldwijf – 35 portretten van ondernemende Nederlandse vrouwen wereldwijd

Over dit Wereldwijf: De Wereldwijven

De Wereldwijven
De Wereldwijven vertellen verhalen die inspireren, verbinden en in beweging brengen voor een tolerante, duurzame en gender-gelijke wereld.