Thema maand mei 2020: Moeders, vriendinnen en andere heldinnen

Ingeborg van t Pad Bosch

Inmiddels is de lente in full swing maar het einde van de coronacrisis helaas nog niet in zicht. Licht aan het einde van de tunnel? De komende maanden en wellicht jaren zullen niet zo ‘licht’ aanvoelen voor veel mensen om ons heen in de landen waar we wonen maar ook voor veel wereldwijven zelf. De wendbaarheid en veerkracht die we allemaal moeten hebben om ons hoofd boven water te houden, is gigantisch en ongekend.

Misschien word je inmiddels gillend gek van het idee dat de kinderen pas na de zomer weer naar school gaan, kun je je man wel achter het behang plakken, vreet je bijna je schoen op vanwege het gebrek aan bbq’s of een fijne girls night out of maak je je zorgen over de toekomst…Deze maand vieren we het ‘vrouw zijn’. Want djeeezzz, dat valt niet mee in crisistijd! 

Lang leve het moederschap?

Moeder zijn: A blessing and a burden…Elke dag die kids om je heen terwijl je moet werken, homeschooling en dat hele drukke huishouden. Veel vrouwen worden tijdens deze quarantaine tijd teruggeworpen achter het aanrecht of de keukentafel en ruimen drie keer per dag de afwasmachine leeg. En als er één dag in het jaar is dat je als moeder eindelijk een keer in het zonnetje wordt gezet dan is dat moederdag. Helaas zijn er dit jaar geen op school in elkaar geknutselde mooie frutsels en gedichten en kun je je eigen moeder niet omhelzen. Hoe doen we dat met z’n allen in deze tijden van social distancing?

Maar moet je eigenlijk niet gewoon genieten van deze bonustijd met al die kinderen om je heen? Er zijn immers ook vrouwen die geen kinderen kunnen krijgen. En zo zijn er ook vrouwen die dolblij zijn geen kinderen te hebben en daar bewust voor gekozen hebt. Zeker in deze tijd dat de wereld het zo slecht maakt.

Vrouwelijk leiderschap

Opvallend in het nieuws is dat in de landen zoals IJsland, Noorwegen, Duitsland, Nieuw-Zeeland en Taiwan waar vrouwen aan het hoofd staan, de crisis veelal beter beheerst lijkt te worden. Taiwan is bijvoorbeeld het enige Aziatische land waar geen tweede golf van het coronavirus is, Angela Merkel loodst haar Duitsland op efficiënte wijze de crisis door en Jacinda Ardern van Nieuw Zeeland leverde 20% van haar salaris in en hanteert volgens velen een consistent en helder beleid. Nogal anders dan de aanpak van leiders als Boris Johnson en Trump, die zijn land met propaganda voor zijn eigen beleid en leugens door de pandemie heen loodst. Maar zijn er ook niet heel veel landen die de crisis goed doorstaan die worden geleid door mannen? Is dit succes toe te schrijven aan zogenaamde vrouwelijke eigenschappen of houdt dit soort conclusies juist stereotypen in stand: de mannelijke leider als dominant en sterk, de vrouw als invoelend en zacht?

Heldinnen 

Een van de positieve gevolgen van de corona crisis is dat er een nieuwe waardering is ontstaan van vitale en/of essentiële beroepen. Vrouwen vormen wereldwijd 70 procent van het zorgpersoneel. Ook in Nederland wordt bijna twee derde van de beroepen die door de overheid als ‘vitaal’ is aangemerkt, vervuld door vrouwen.

Als het op zorg aankomt hebben vrouwen de meeste ervaring, maar ook de minste macht. ‘Vrouwen leveren de wereldwijde gezondheidszorg, mannen beslissen erover’, zo staat er te lezen in een WHO-rapport. Vaak zijn het ook de vrouwen die kinderen onderwijzen en naast hun werk de zorgtaken thuis op zich nemen. Voor moeders die thuiswerken, kan dat een disproportioneel zwaar takenpakket zijn.

Bij armoede, en die is groeiende nu, worden vrouwen bovendien vaak harder getroffen dan mannen. Vrouwen hebben bijvoorbeeld vaker dan mannen flexibele, tijdelijke of deeltijdcontracten, waardoor ze financieel kwetsbaarder zijn. Huishoudelijk personeel, we hebben ze nu tijdelijk even niet meer nodig. En verder van huis, wat denk je van de textielindustrie, een sector waar traditioneel veel vrouwen werken? Die ligt bijvoorbeeld helemaal op zijn gat. Bovendien leiden quarantaine en financiële onzekerheid tot een toename van huiselijk geweld, vooral gericht tegen vrouwen. Hoe houden al deze heldinnen het hoofd boven water?

We are in this together

Meer dan ooit lijken we elkaar nodig te hebben. Ook al kunnen we elkaar minder aanraken, kussen en omhelzen. Vriendschap en saamhorigheid is in tijden van afstand misschien wel het belangrijkste om je nog een beetje mens te voelen in deze nieuwe anderhalvemetermaatschappij (leuk scrabble-woord trouwens).

We hebben dan ook allerlei manier bedacht om in verbinding met elkaar te zijn. ZOOM borrels, Skype gesprekjes, cadeautjes sturen, spelletjes spelen en ouderwets brieven schrijven.

Want hé, ik hoor het hier voortdurend in de supermarkt: ‘We are in this together.

Veel leesplezier deze maand!

De Wereldwijven


Foto: Canva Pro

Over dit Wereldwijf: Ingeborg van t Pad Bosch - VS

Ingeborg van t Pad Bosch - VS
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!