Als de wereld begint te draaien…

Mirjam Verberk - Zuid Afrika

27 juni 2020

Als de wereld begint te draaien, kun je eigenlijk maar een ding doen! Meedraaien. Duizelingwekkend wordt het pas als je dat niet doet en stil blijft staan. Stilstaan maakt me angstig en onmachtig. En laat dat precies zijn waar ik persoonlijk heel onrustig van word.

En dus draai ik maar mee. Maar wil ik eigenlijk wel meedraaien? Het gevoel dat ik geleefd wordt, het gevoel dat ik met de kudde mee moet, maakt me doodongelukkig. Het gevoel van in een hokje moeten passen.

Ik hou afstand van mensen, ga geen winkel in zonder een mandje of een karretje, was mijn handen, ga niet op pad als het niet hoeft, en probeer rustig en kalm te blijven. En toch protesteert mijn hoofd, en mijn lijf! De behoefte aan een knuffel, de behoefte aan contact, de behoefte aan gezelligheid. Ik mis het vieren van verjaardagen van al die kinderen die in deze periode jarig zijn en ik wil mijn beste vriendin vasthouden als ze bevalt van een nieuw wereldwonder. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Zuid Afrika en de media

Ondertussen hou ik contact met Zuid Afrika. Simpelweg omdat ik me zorgen maak. Wanneer ik Cyril Ramaphosa, de president van Zuid Afrika, hoor praten en de blik in zijn ogen zie, hem de moeilijke beslissingen zie vertellen aan zijn landgenoten, dan moet ik eerlijk zeggen dat ik trots ben. Trots op hoe deze man zich staande houdt.

Zuid Afrika is natuurlijk een land van uitersten en dat komt nu heel duidelijk aan het licht. Maar ik word boos van de mediabeelden die naar buiten worden gebracht. Het maakt mij verdrietig hoe de situatie in het land waar ik van hou geschetst wordt. Als ik contact heb met Liesbeth, mijn lieve hulp in Zuid Afrika, mijn steun en toeverlaat, mis ik haar enorm. Maar wat ben ik blij met haar antwoord als ik vraag hoe het met haar gaat. ‘Het gaat goed’, zegt ze.

Nee, het is geen rozengeur en maneschijn, maar dat kan ook niet in een land waar zoveel gebeurd is en waar de corona-crisis in het dagelijkse leven nog helemaal niet voorbij is. Er gebeuren verschrikkelijke dingen, maar die gebeuren op veel meer plaatsen.

Ik kijk naar de journalist in Kaapstad die ik erg bedreven vind in het schetsen van de nare kant van Zuid Afrika. Dat valt me niet alleen nu op, maar eigenlijk altijd. Als je toch alleen maar de slechte kanten van een land kan zien, wat doe je daar dan?, vraag ik me regelmatig af. Wellicht ga ik een keer een kop koffie met hem drinken. Ben erg benieuwd naar zijn antwoord op mijn vraag.

Als de wereld begint te draaien...
Foto’s: Mirjam Verberk

De kracht van communities

Er staan rijen met mensen van wel vier kilometer om een voedselpakket te halen. Er zijn veel mensen met honger, en ja er is zeker hulp nodig. Maar ik mis de positieve berichten over de communities in Zuid Afrika die geweldig werk leveren. Ongeacht hoe je eruitziet, ongeacht je afkomst helpen ze elkaar. De mensen die inzamelingen houden, de mensen die uitdelen, de mensen die een steentje bijdragen hoe groot of klein het ook is. Ik heb bewondering voor allemaal.

In de kilometers lange rijen voor de voedselbank staan mensen die nu niet mogen werken maar thuis moeten blijven. Mensen die normaliter om half vijf in de ochtend langs de weg naar hun werk lopen, soms zelfs 15 tot 20 kilometer om ‘s avonds weer thuis komen. Rustig staan ze te wachten op hun voedselpakket, want verdiensten zijn er nu niet. Ik heb bewondering voor hoe het gaat. Vier kilometer lang met 1,5 meter afstand tussen elkaar…Ik vraag me af of we zo geduldig op onze beurt zouden wachten in Nederland.

Als de wereld begint te draaien...

Verbeter de wereld, begin bij jezelf

Inmiddels gebeurt er van alles in de wereld. We komen allemaal in opstand tegen racisme vanwege de oneerlijke moord in Amerika. Het is verschrikkelijk wat er allemaal gebeurt. Black lives matter! Zeker weten. Je stem laten horen is goed en nodig. Maar de rellen tijdens de protesten brengen helaas ook een nare smaak mee. En weer krijgen we de negatieve beelden voorgeschoteld. Ik haat die plaatjes.

Laten we vooral ook niet vergeten dat alle levens ertoe doen. We zijn allemaal mensen, en we verdienen allemaal respect. De hele wereld doet zijn best doet om het coronavirus te overwinnen. Er ontstaan geweldige initiatieven, mensen die elkaar helpen en de aarde krijgt duidelijk rust.

Als wij mensen nu ook de rust nog eens konden vinden. Gewoon de rust om te zijn wie we zijn, niet van alles te moeten. Onszelf niet gek laten maken en gewoon ‘normaal’ doen. Die ‘normaal’ is voor iedereen anders maar mag best eens door iedereen ‘normaal’ geaccepteerd worden.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf!

Over dit Wereldwijf: Mirjam Verberk - Zuid Afrika

Mirjam Verberk - Zuid Afrika
Ik ben Mirjam, samen met mijn man Paul, en onze 3 kids Zoë, Perrin en Maylin ruilden we eind 2016 ons leven vol zekerheden in voor een onzeker leven in Zuid Afrika, het land waar we al 18 jaar verliefd op waren. Midden 2019 kwamen we noodgedwongen tijdelijk weer terug naar Nederland en we hopen zo snel mogelijk weer terug naar Zuid Afrika te keren. Met alle liefde neem ik jullie af en toe eens mee op avontuur.