When in danger, scream Dutch!

Esmeralda Kraft van Ermel
door gepubliceerd op 22 augustus 2020Tags: , ,

Ik hou niet van beesten. Ik noem het beesten, terwijl het eigenlijk gewoon insecten zijn, dat weet ik wel. Om maar te benadrukken hoe vreselijk eng ik ze eigenlijk vind. En daar zat er dan één. Een hele grote notabene zat mij aan te kijken van achter mijn keukenraam. Dat dan weer wel, gelukkig, van achter het glas.

Zijn oogjes bewogen van links naar rechts en keken mij onderzoekend aan. De rillingen liepen over mijn rug. In Nederland zijn de insecten zo klein en de mensen zo groot in verhouding. In Maleisië is dat net andersom. Daar zie je grote insecten en zijn de mensen klein in vergelijking met Nederlanders.

Je vindt hier dikke mieren van twee centimeter lang, slakken die eruit zien als mutanten. En nu op mijn keukenraam zit een sprinkhaan die wel vier keer groter is dan ik ooit heb gezien.

Allerlei wilde angstaanjagende avonturen jagen door mijn hoofd. Over de sprinkhaan die door de kieren of onder de deurpost doorkruipt en zo in mijn pannetje met boontjes belandt. Ik ontdek hem al gillend en springend als hij wel gekookt op mijn bordje ligt. Ik moet er niet aan denken! Help…

Mijn redding

De meeste woonwijken waar expats wonen zijn beveiligd met een slagboom en een aantal bewakers. In Kuala Lumpur komen de meeste bewakers uit Nepal. Tenminste dat heb ik mij laten vertellen. Ze zijn hier meestal voor een aantal jaren en dan gaan ze weer terug naar hun familie in Nepal. Ze verdienen hier in die tijd veel meer dan thuis. Het zijn vaak oud militairen. Hoe vreemd dat wellicht ook klinkt, die wetenschap geeft mij wel een veilig gevoel. Nu ook, met die supergrote enge sprinkhaan met een lijf van ongeveer 20 centimeter lang.

Ik gilde keihard van de schrik en dat moet te horen zijn geweest op straat. Ik woon naast het guardhouse en de bel ging dan ook vrijwel meteen na mijn ontdekking van de sprinkhaan. Toen ik open deed, stond er een bewaker voor de deur. Buiten adem sprak hij mij aan. ‘Hello Ma’m, you screamed? I heard ma’m scream. Now I am here to the rescue! Where is the danger?‘ hijgde hij.

Het monster

‘Oh dear, I am so very happy that you are here. Please help! The danger is on my window. There is the beast, please do something‘, zei ik terwijl ik wees naar het ‘monster’ op mijn keukenraam. ‘Oh ma’m, hehehehehe. Beast? I see no beast, no danger ma’m. Give tissue ma’m, where is tissue?’, zei hij al schaterlachend.

Hij vroeg doodleuk om een tissue, een dun klein stukje papier. Ik kwam natuurlijk direct aangerend met de hele doos en gaf hem een enorme dot papier. Alleen met dat ene zakdoekje zou het niet lukken, dacht ik. Hij pakte er eentje, pakte heel rustig de sprinkhaan met zijn hand op en liet hem vrij op het grasveld tegenover mijn huis. Al lachend kwam hij teruglopen en zei: ‘Ma’m, no need to be afraid anymore. I rescued ma’m. For now. If ma’m sees another little insect please call. And I come again to rescue. But ma’m no need to be afraid ok. Ma’m from where?

Ik moest nog even bijkomen van de schrik en hij vroeg waar ik vandaan kwam. De link met de grote sprinkhaan en mijn herkomst had ik nog even niet gelegd… ‘Eh, I am from Holland,’ stamelde ik. ‘Never seen insect in Holland? I understand, ma’m is screaming Dutch. Bye have a nice day.‘ Hij wuifde vrolijk terwijl hij terug naar zijn guardhouse liep. Ik bleef verbaasd achter over wat hij zojuist zei: screaming Dutch.

Over dit Wereldwijf: Skye - Maleisië

Skye - Maleisië
Apa kabar? Ik ben Esmeralda Kraft van Ermel een Indisch meisje uit Gouda. Na mijn studie Bestuurskunde ben ik via Midlum, Gouda, Jakarta en Assen in Kuala Lumpur (KL) beland. Sinds 2013 geef ik daar NT2 les aan de lokale bevolking. Daarnaast schrijf ik voor de Nederlandse vereniging Maleisië. Ik houd van de diversiteit die de smeltkroes van culturen in KL mij laat zien en ervaren.