Thema maand september 2020: Back in business

Ingeborg van t Pad Bosch

De afgelopen maand was ik in Nederland. Ik heb in deze weken de stemming zien veranderen van de vrijheid, blijheid die hoort bij de zomer naar een meer stemmige, afwachtende ‘stilte voor de storm’ sfeer nu de herfst gaat komen. Augustus was de maand waar de hitte regeerde en de stranden en het water vol met badgasten en bootjes waren. Angst speelde bij de meeste Nederlanders geen rol. Mondkapjes, of liever gezegd de strijd tegen mondkapjes des te meer. Daar moest ik, komende vanuit de USA, wel even mijn weg in vinden…

Alhoewel wij (begrijpelijk) soms wat ‘troubles’ hadden met het zien van vrienden en familie vanwege de angst voor het ‘oranje’ land waar wij vandaan kwamen, waren de meesten blij om ons te zien. Wat een fijne sociale rollercoaster met warme opgehaalde contacten en vriendschappen! Inmiddels ben ik terug in de Verenigde Staten en begint min of meer een nieuw jaar in een nieuw tijdperk. Ik kan dan ook volmondig zeggen: ‘het is voorbij die mooie zomer.’ De nabije toekomst in het land waar ik woon? Daar zie ik eerlijk gezegd niet zo naar uit.

Maar voordat ik naar de herfst kan en wil kijken, maak ik meestal eerst even de balans op van de afgelopen weken. Vakantie (alhoewel de zomer in Nederland nooit echt rustig en ontspannen is als je in het buitenland woont) is voor mij altijd een tijd waarin ik reflecteer over wat goed gaat en wat beter kan. En steevast komt dan ook weer de vraag op: Ga ik door zoals ik voor de zomer deed, of gooi ik het roer om en wil ik het ‘anders’. Voor mij voelt dat altijd als het startmoment waarop ik weer ‘back in business‘ ben en mijn mogelijkheden aftast.

Angst in de Verenigde Staten versus nuchterheid in Nederland

De zomer van 2020, we zullen het niet snel vergeten. Het was bloedheet in Nederland. Wel drie weken lang! En dat was fijn maar ineens ook soms ‘gevaarlijk’. Want verkoeling zoeken met 1,5 meter afstand bleek behoorlijk lastig. Studenten konden de introductieperiode van de universiteit en vereniging op hun buik schrijven en ineens waren het de jongeren die voor verspreiding van het virus zorgden en een opgeheven vinger kregen. Het blijft een raar vervelend jaar waarin flexibiliteit en aanpassingsvermogen voortdurend de klok slaan. Nu de zomer op haar einde loopt, de maatschappij weer rustig opstart en de scholen gaan beginnen (fysiek, hybride of online), is deze start bijzonder ongekend en uitdagend. Eentje die hopelijk snel voorbij gaat en nooit meer terug komt.

Er is veel over te vertellen, zeker door de Wereldwijven die aan den lijven in al die verschillende landen en culturen hun ervaringen kunnen optekenen. Voor iemand als ik, die rechtstreeks uit de Verenigde Staten na maanden weer eens naar Nederland kwam, was het bijvoorbeeld enorm wennen de eerste dagen in Nederland. In tegenstelling tot de Nederlandse relatief ‘vrije’ mentaliteit, waren de strenge regels in New York en de gespannen verhoudingen ten aanzien van de aanpak van het Coronavirus ons blijkbaar niet in de koude kleren gaan zitten.

De eerste dagen zagen we zo min mogelijk mensen en liepen we zelf nog met een mondkapje (waar doen mensen trouwens moeilijk over hier? Je went er echt heel snel aan) de Albert Heijn in waar we met verbazing en meewarige blikken werden aangekeken. Zoveel ontspanning en losheid om ons heen, drukke terrassen, Duitse toeristen te over en iedereen die toch met vakantie ging naar Spanje, Italië en Griekenland. Volle vliegtuigen en lachende vrolijke mensen.

Ik moet zeggen dat het me enorm is bevallen en de Nederlandse sfeer in juli en begin augustus mijn eigen gedachten over Corona en de aanpak ervan nogal beïnvloedde. Ik merkte dat de Hollandse nuchterheid mij toch heel wat waard is. Inmiddels is de stemming hier met de oplopende Coronacijfers in Europa toch wat minder vrijblijvend geworden en groeit het besef dat dit virus nog wel even onder ons is. Wederom moeten we ons aanpassen aan veranderende omstandigheden in een tijd die normaal gesproken een ‘frisse’ nieuwe start moet zijn voor ons allemaal waar ook ter wereld. Er is in ieder geval veel over te vertellen, zeker door de Wereldwijven die aan den lijven in al die verschillende landen en culturen hun ervaringen kunnen optekenen en delen met jullie!

Een veranderde wereld

Het thema van september bij De Wereldwijven is dan ook Back in business Hoe is het om weer terug te gaan naar het dagelijkse werk- en schoolritme nu de vakantiesfeer eindig is? Wat is de impact op het leven van de Wereldwijven van deze veranderende wereld? Kun je überhaupt werken of heb je net als vele anderen geen werk of baan meer? Een discussie in onze eigen Wereldwijven community over hoe verschillend deze impact is, vormde de basis van een prachtig 360 artikel. Persoonlijke verhalen zoals dat van mijzelf over hoe het voelt om een kind te moeten achterlaten aan de andere kant van de wereld om te gaan studeren, passeren de revue. Veel wereldwijven met bedrijven hebben zich moeten aanpassen en verzonnen creatieve oplossingen om het hoofd boven water te houden. Hoe zien die eruit? Kortom we zijn Back in business. Als je de verhalen van de Wereldwijven leest, word je dan ook echt (wereld)wijzer. Ik beloof het!

Groeten uit New York, 

Ingeborg

Over dit Wereldwijf: Ingeborg van t Pad Bosch - VS

Ingeborg van t Pad Bosch - VS
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!