Bewuste groei in plaats van kluizenaar en hondenpoep

Esther Quatfass

Het is leuk, maar wennen om weer literatuur te lezen. Om thuis te raken in een onderwerp vanuit het wetenschappelijke perspectief. Het is ook leuk, maar aanpassen, om weggezakte kennis naar boven te halen. Kennis die ik nodig heb om de onlangs ingeslagen weg te kunnen afleggen. 

Hondenpoep opruimen; dat is een van de dingen die ik tien jaar lang heb gedaan. Dag in, dag uit. In de regen, de wind en de kou. Ook honden inspannen, sneeuw scheppen, toeristen ontvangen en in het dorp nabij oudere mensen verzorgen. Het zijn allemaal taken waarvoor ik mij mentaal niet erg hoef in te spannen.

Voer voor de geest

Toen ik op het punt stond om uit Nederland te vertrekken, vroeg een collega zich af of ik het saai zou gaan vinden om in het bos te wonen. Ze vroeg zich af of ik wel genoeg voldoening uit het leven zou halen als ik mijn brein niet meer op dezelfde intensieve manier zou gebruiken als ik op dat moment gewend was om te doen. Ik kon me dat niet voorstellen. Er was toch niets fijners dan in de stilte en verlatenheid te leven, dacht ik. Maar ik moet toegeven dat ik mij al die tijd mentaal heb bevredigd met het schrijven van verhalen, resulterend in meerdere korte verhalen, enkele gedichten en drie boeken.

In 2017 tekende ik een contract bij een uitgeverij voor mijn roman en in 2018 bij een andere uitgeverij voor mijn thriller. Omdat ik voor mijn derde boek nog geen onderdak heb gevonden, begin ik voorlopig niet aan het nieuwe verhaal in mijn hoofd. In plaats daarvan ga ik iets heel anders doen.

Conscious growing

De interesse om mensen te helpen met hun worstelingen in het leven is op meerdere momenten in mijn leven naar boven komen drijven. Ik ben alleen nooit eerder overtuigd geweest dat ik daarvoor genoeg in huis had. Daar is op zijn minst behoorlijke levenservaring voor nodig, heb ik altijd aangevoeld. Blijkbaar had ik een test nodig. Iets waaruit ik kon opmaken dat ik stevig in mijn schoenen sta. Die test diende zich aan toen mijn partner betrokken raakte bij een ernstig auto-ongeval en ik mijn hoofd helder en mezelf staande kon houden. 

Enkele maanden geleden gaf ik gehoor aan de interesse en begon ik een online coachingpraktijk, genaamd Conscious Growing. Blijkbaar sta ik ook open voor andere dingen, want op een of andere manier komen er sindsdien allerlei ideeën in me op en dienen zich verschillende mogelijkheden aan. Waaronder de kans om voor mijn afstudeermentor te werken als promovendus. Iets waar ik ‘ja’ op heb gezegd.

Toelaten in plaats van afstoten

Het is alsof ik nieuwe verbindingen aanga met het leven in Nederland dat ik achter me had gelaten. Het zet me aan het denken over de reden waarom ik daar ben weggegaan. Was dat, zoals ik destijds dacht, om ergens naartoe te gaan: rust, ruimte, natuur? Om er dingen bij te krijgen. Of was het toch met name om van dingen weg te gaan? Drukte, stress, een maatschappij die veelal draait om het nastreven van bezit en zogenaamd succes. Misschien was het wel vooral een poging om af te komen van het deel in mijzelf dat zich aan van alles stoorde.

In ieder geval heb ik er kansen door laten liggen. Mogelijkheden die mij in verschillende contexten zijn aangeboden, maar die ik steeds de rug toekeerde. Een proces van afwijzing dat ik zó ver heb doorgevoerd, dat ik samen met mijn partner als een soort halve kluizenaar tussen de bomen in Lapland ben beland. Van een zekere afstand peinzend over wereldlijke zaken en de mensheid, ondertussen zoekend naar de stilte en de helderheid in mijzelf.

Ik heb veel verzet losgelaten in de loop der jaren en het lijkt erop dat het tijd is geworden om de dingen die zich aandienen te gaan toelaten, in plaats van afstoten. Het is eigenlijk ongelofelijk dat sommige mogelijkheden er na al die tijd nog steeds zijn. Het maakt dat ik me dankbaar voel. Dankbaar en vol fascinatie over alles wat het leven te bieden heeft.

Ben jij op zoek naar je eigen weg en lukt het niet goed om die te vinden? Bij Conscious Growing kun je samen met Esther de ingang vinden. Schrijf je hier in voor een gratis kennismakingsgesprek.

Over dit Wereldwijf: Esther Quatfass - Zweden

Esther Quatfass - Zweden
Hej. Ik ben Esther en ik woon sinds 2014 met mijn partner in Västerbotten, Zweden. Daarvoor woonden we 7 jaar in Estland en oorspronkelijk kom ik uit Amsterdam. Ik houd ervan om afgelegen in de natuur te wonen, waar ik heerlijk kan schrijven aan mijn boeken en waar mijn partner zich met zijn sledehonden bezighoudt. Voor de Wereldwijven schrijf ik graag over de wisselwerking tussen de natuur, mijn belevenissen en mij als persoon.