“Ga eens opzij met je dikke kont.”

Francoise van Buytenen

’s Ochtend als je wakker wordt, ben je op je mooist. Als je schaterlach door het huis klinkt, lach ik mee. Ik lach stiekem om terloopse opmerkingen die je maakt: ‘Ga eens opzij met je dikke kont.’ Of: ‘Ik eet deze smurrie die jij gekookt hebt niet.’ Zelfs je driftbuien zit ik met een glimlach uit. En smelt nog steeds bij iedere omhelzing.

Congratulations.’, hoor ik de huisarts in Dubai in gedachte nog zeggen. ‘Dat bepaal ik zelf wel.’, dacht ik boos. De gynaecoloog was duidelijker: ‘I would kill myself if it happened to me.’ Dat paste beter. Ik vond het ook bepaald geen leuke verrassing en was totaal in shock. Dit ging niet over de buurvrouw. Dit ging over mij. En een baby op mijn drieënveertigste.

Wikken en wegen

Die eerste weken waren moeilijk. Wikken. Wegen. Twijfelen. Kiezen. Die echo. Jouw hartje. Alsof ik nog een keuze had. Je was er al. En je bleef. Werd mijn nieuwe werkelijkheid. Mijn leven moest ik herinrichten. Mijn verwachtingen bijstellen. Ik zag vooral beren op de weg, maar een toekomst met jou zag ik nog niet. In mijn hoofd was daar nog geen plek voor. Bang voor alles wat er op ons af zou komen. De beperkingen: Hoe kan je blijven werken, uitgaan, sporten, reizen, socializen met een báby? De vooroordelen: ‘God, wat een schattig kleinkind!’ ‘Nee, dat is mijn kínd…’

Zo wordt het april 2015. Vanuit mijn ziekenhuisbed trekt de pijl op het plafond in de richting van Mekka continue mijn aandacht. Je wordt tenslotte in het Midden-Oosten geboren. Met een zwaar hart ga ik de bevalling in. Inshallah…

Ga eens opzij met je dikke kont
Foto’s: Francoise van Buytenen

Geboorte van een moeder

Het moment waarop je wordt geboren, weet ik dat het goed is. Dat je erbij hoort. Dat ik voor je kan zorgen. Dat ik van je zal houden. Niet veel later ontdek ik hoe leuk het leven is dat jij met je meebrengt. Omdat we in Dubai wonen, zijn er maar veel moeders die maar al te graag afspreken in het zwembad. Ik word niet eenzaam; ik krijg er vriendinnen bij. Uitgaan, sporten, reizen en socializen doe ik weer meteen. Maar werken?! Doe normaal, daar heb ik geen tijd meer voor. Mijn prioriteit ligt ergens anders.

Vandaag word je vijf. Een bijzondere dag in een bijzondere tijd. Ik mijmer over die eerste jaren van jouw leven en wat je al hebt meegemaakt. Je reisde met de nachttrein door Vietnam. Sliep dicht naast me door de geluiden van de trein en zag overdag de rijstvelden aan je voorbijtrekken. Je zat tussen ons in, in een volgepakte tuktuk met rugzakken door Sri Lanka.

Te midden van de mystieke geuren en geluiden van India, sliep je op een houseboat op de backwaters van Kerala. Je kroop door het hete, oranje zand van de woestijn tot je er uit zag als een verdroogde wortel. Wekenlang zat je in je eigen autostoeltje op de reis van Dubai naar Nederland. Dwars door Iran, waar iedereen met je op de foto wilde. Waar jij de bezienswaardigheid was in plaats van de bezienswaardigheid. Door Turkije, Griekenland, Italië en Noord-Europa richting Nederland. Nog éven op bezoek bij opa en oma. En toen verhuisden we naar Canada.

Je leert Engels, kamperen, skiën, skypen, hiken, tellen en fietsen. Je huilt, je lacht, je troost, je droomt. En je hebt weleens een eigen mening: ‘Ik doe mooi níet wat jíj wilt.’ Maar ’s avonds in je bedje ben je dat allang weer vergeten en leun je voldaan tegen me aan, als ik je voor de duizendste keer uit ‘Jip en Janneke’ voorlees.

Waar heb ik ooit aan kunnen twijfelen? Aan jou heeft het nooit gelegen. Mijn allerliefste meisje van de hele wereld.

Over dit Wereldwijf: Francoise van Buytenen - Canada

Francoise van Buytenen - Canada
Hello there! Ik ben Francoise van Buytenen. Na Ierland, Schotland en Dubai ben ik in Vancouver beland. Met drie kinderen, mijn grote liefde en een flinke dosis ADHD. Na de komst van onze surprise baby, die inmiddels drie is, heb ik mijn baan als Systems Engineer bij een groot bouwbedrijf ingeruild voor tijd met mijn kinderen. Mijn ambitie om te schrijven heb ik lang genegeerd en verborgen gehouden. Tijd om hier iets aan te veranderen: Vanaf nu ga ik voor jullie mijn nieuwe plek met een enorme diversiteit aan bewoonsters onderzoeken en beschrijven. Ga mee ontdekkingsreis en verbaas je, net als ik, over deze wereldplek!