Kloppen die kleurcodes wel? De Serengeti is namelijk groen

De kleurcodes, bedoelt om reizigers te adviseren naar welke landen ze wel en en niet kunnen afreizen zijn niet per definitie op alle beschikbare feiten gebaseerd. De hele wereld is op dit moment oranje, met een paar rode vlekken in Afrika en Latijns Amerika. En wat geel in Europa. Op de WHO website worden andere kleurcodes gebruikt voor het aantal Corona gevallen per land. Die komen niet overeen met het landenkaartje waar Nederland mee werkt. Op de kaart van de WHO is Afrika lichtblauw, wat overeenkomt met weinig gevallen en lichtrood, wat overeenkomt met weinig doden…

Als ik vanuit Amsterdam, nu rood, op vakantie wil naar een lichtblauw WHO land in Afrika, dan wordt me dat afgeraden. Ik moet mijn reisverzekering controleren op repatriëring als ik een verkeersongeluk krijg en mijn omgeving verklaart me voor gek als ik toch ga. Bij terugkomst moet ik 14 dagen in zelf quarantaine. Terwijl de tweede golf wijst naar brandhaarden van feestende jongeren in Spanje en Zuid Frankrijk. Grote steden zijn grote risico’s. In Europa worden regionale kleurcodes introduceert. Het wordt tijd dat dit ook op de continent Afrika gaat gebeuren. En dan weet ik zeker: Serengeti is groen.

Reizen naar Tanzania tijdens Corona

De crisis na de crisis

Minister Kaag geeft 350 miljoen euro extra steun aan Afrikaanse landen. Ontwikkelingsorganisaties luiden de noodklok. Meisjes worden onevenredig getroffen door de crisis en een groot deel van hen zal niet meer naar school gaan, zodra deze hun deuren weer openen. Zwanger van de buurman. Of onmisbaar geworden om bij het bij elkaar scharrelen van een maaltijd per dag voor het gezin. En als straks het doek wordt opgehaald, zien we pas echt wat de gevolgen zijn voor de mensen op het Afrikaanse continent. De crisis na de crisis.

In Tanzania is het toerisme goed voor 14% van het BNP, in 2014 was dat ongeveer 6,7 miljard dollar. Miljoenen mensen zijn in dit land voor hun levensonderhoud afhankelijk van toeristen. En als die wegblijven, dan blijft er ook voor hen niets over. Geen NOW, ToVo, TVL TOGS regeling in Tanzania. Geen uitstel van belastingbetaling. En geen uitkering in geval van ontslag. Tanzanianen hebben niets van dit alles. Zij hebben alleen elkaar. Ook wij als investeerders in dit land worden getroffen. De belastingdienst eist betaling op basis van de prognose in 2019 en accepteert geen Corona aanpassing. Er worden nieuwe belastingen geïntroduceerd om het opgelopen tekort aan te vullen. Wie niet kan betalen krijgt een boete en zal daarna faillissement aanvragen.

Op Safari is echt veilig

Het aantal bedrijven dat in Tanzania nu omvalt is groot. De gevolgen voor hun medewerkers des te groter. Wij redden het nog wel even. En kunnen gelukkig ons personeel nog in dienst houden. Want als wij ons personeel nu naar huis sturen, dan weten we zeker dat hun kinderen nooit meer naar school gaan.

De KLM krijgt een 4 miljard euro steunpakket en vliegt vervolgens met (bijna) lege vliegtuigen naar Tanzania en andere Afrikaanse landen. Dat is echt niet nodig. De Serengeti is een gebied met een oppervlakte net iets kleiner dan Nederland. Er wonen geen mensen. Je rijdt er vanaf het vliegveld in één dag naar toe. De chauffeur/gids die je tijdens je safari begeleid is negatief getest op Corona. Je bent altijd buiten. Mensen die je onderweg en in het park tegenkomt houden met gemak 1,5 meter afstand. Je kampeert op een afgelegen plek, of slaapt in een kleine accommodatie waarbij het restaurant altijd buiten is. Op safari gaan is ongeveer de meest veilige manier van vakantie vieren. Zet de Serengeti op groen!

Over dit Wereldwijf: Marjolein de Rooij - Tanzania

Marjolein de Rooij - Tanzania
Hi! Ik woon met mijn man en drie kinderen in Arusha, Tanzania. Ik run hier een lodge, Arusha Villa en organiseert safari’s via mijn bedrijf Good Safari Daarnaast ben ik betrokken bij allerlei projecten die bijdragen aan een betere wereld. Met mijn eigen bomen project plant ik 10.000 bomen in de omgeving waardoor de zwart-witte franje apen straks via de bomen naar andere bosgebieden kunnen trekken. Ik plaatst prullenbakken langs de grote weg, help dorpen in de omgeving aan water en ben vrijwilliger bij de zwerfhonden opvang. Daarnaast schrijf ik over wat me opvalt in het dagelijks leven in Tanzania.