En ineens was het stil in het altijd rumoerige India…

door gepubliceerd op 18 oktober 2020Tags: , , ,

Stel je voor,  India is bijna net zo groot als Europa. Ik woon in Pune, een plaats 200 km ten zuiden van Mumbai. Na bijna zeven maanden strikte en periodes met minder strikte lockdown in India, wil ik even een geluid geven hoe ik het op dit moment hier ervaar. Maar op andere plekken in India kan het zomaar een heel andere situatie zijn… 

Prime minister Modi van India riep op 24 maart 2020 een totale lockdown uit over het hele land, gedurende een periode van 21 dagen. Inmiddels weten we beter en hoewel we nu net aan een unlock-period zijn begonnen, is het land nog lang niet ‘operationeel’. In het begin bleef de piek uit, de curve bleef relatief laag. Er waren relatief weinig besmettingen en de lijn liep zeer langzaam op. Maar in een land met zoveel mensen is een virus met zo’n impact niet buiten de deur te houden. En dat bleek wel. Nu raast het virus flink om zich heen. In eerste instantie vooral in de grote steden, maar inmiddels is het platteland ook aan de beurt. 

Corona in India en economie
Foto’s: Marie-Gon

De mensen die het land leefbaar houden

Lege straten in India. Het is haast ondenkbaar en een absurdistisch gezicht. De lockdown werd vanaf het begin behoorlijk goed opgevolgd door de meesten. Knap voor een land waar zoveel mensen wonen en waar de informatievoorziening niet altijd helder is. Maar de effecten zijn voor veel lagen van de bevolking desastreus. Veel van hen zijn dagloners en besteden letterlijk hun dagloon aan eten en onderdak. De grote uittocht -soms dágen lopen- terug naar hun families in hun geboortedorpen trad in zodra de lockdown er was. Dáár was eten en daar was hun familie. In eerste instantie bleef het effect van een outbreak uit. Maar nu kunnen we wel zeggen dat het niet onder controle te houden is. Vooral de staat Maharashtra waar Mumbai en Pune onder vallen en waar wij wonen, is hard getroffen.

Naast mensen die snel een boodschapje mochten doen maar ook weer snel terug naar huis moesten, waren de ‘laagste’ lagen, de straatvegers, vuilophalers, bezorgers van gascylinders, etc, de enigen die met reden structureel het straatbeeld vulden. De vegers veegden met dezelfde vaardigheid schoon, de vuilophalers kwamen dagelijks het vuil ophalen en als je belde voor een gas-cylinder werd die dezelfde dag keurig thuis afgeleverd. Ik bleef denken: Wat als ook déze mensen zich strikt hadden moeten houden aan de lockdown? Het waren immers vooral de mensen die het land leefbaar hielden, die nog zichtbaar waren. Met een temperatuur van tegen de 40 graden zou het een een regelrechte ramp zijn geworden en waren hier Napolitaanse toestanden ontstaan.

Maar voor de waardering van juist díe mensen die zorgen dat het land nog enigszins leefbaar blijft, was het beter geweest als iedereen éven had ervaren hoe het zou zijn als de straten smerig bleven, het vuil niet werd opgehaald en als het gas op was, je gewoon de rest van de lockdown pech had. Ik hoop echt van harte dat Post-Corona in India zal zorgen voor meer compassie met elkaar. Dat die verbondenheid zal betekenen dat deze mensen die dagelijks fysiek hard werken in vaak onmenselijke temperaturen, de egards krijgen die zij verdienen. Het kan zo simpel zijn, een glimlach of gewoon gezíen worden maakt al een groot verschil.

Corona virus in India, economie & toerisme

Gesloten rolluiken en de economie

Het ‘unlocken’ van dit immense land gaat heel erg traag. Stap voor stap mogen er bepaalde disciplines open. Inmiddels kunnen we weer van A naar B reizen zonder een bij de politie aangevraagde E-pass. Na bijna zeven maanden mogen restaurants onder restricties open. Maar veel luiken blijven dicht. Er hangt vaak een papiertje met for sale of for rent. De huisbazen bleven immers geld innen, terwijl er nul inkomsten waren. Dat hou je niet lang vol. Maar ook de kleine eetstalletjes en theekarretjes op straat zijn gehalveerd. De malls zijn net weer geopend, maar die blijven treurig leeg.

Mensen zijn bang. Corona krijgen in India drukt een stempel op je waar je voorlopig niet vanaf komt. Een beetje als de zwarte pest. Dat komt ook door onwetendheid. Onze hulp is bijvoorbeeld gestopt met het eten van kip, want daar krijg je Corona van.

Mijn korte trip naar Goa gaf een hele realistische kijk op de impact van Corona op de economie hier. Goa is enorm afhankelijk van toerisme. Maar toeristen zullen waarschijnlijk tot zeker april 2021 India niet binnenkomen. En daarna vast ook niet in grote getale. Slechts 10-15% van de toeristische plekken is weer open, maar moet nog flink opgeknapt worden. Alles is behoorlijk aangetast door de langdurige sluiting en vanwege de monsoon -het regenseizoen. Ik merk duidelijk dat wij met onze lichte huidskleur een bezienswaardigheid zijn. Het is triest om te zien dat juist in deze staat, waar toerisme maar zes maanden per jaar een grote rol speelt, er zo’n enorme impact is op het dagelijkse leven van de mensen die er wonen. 

Over dit Wereldwijf: Marie-Gon - India

Marie-Gon - India
Hallo, ik woon in Pune en pendel als interieurdesigner/kleurspecialist tussen Nederland en India. Als designer ben ik nauw betrokken bij de organisatie Women on Wings, met als doel 1 miljoen vrouwen op het platteland in India aan een baan te helpen. Begin 2020 vloeit hieruit een mooi interieurmerk voort: Something Good. Ik geef trainingen over kleur en interieur in diverse landen