Bonny uit Oostenrijk: ‘Ik heb liever spijt van iets dat ik wel gedaan heb’

Mijn emigratiedroom leefde al jaren toen het eindelijk ging gebeuren. Al in 2008 waren mijn toenmalige vriend en ik in ver gevorderd stadium om Nederland voor Oostenrijk te verruilen. Na een relatiebreuk dacht ik dat de droom om in de bergen te leven voorbij was. Totdat ik een coachingstraject doorliep over wie je bent, wat je belangrijk vindt en of je je leven daarnaar hebt ingericht. Daar werd opnieuw helder dat ik buitenproportioneel blij word van de bergen en alles wat daarmee te maken heeft. 

Ik had echter net mijn huidige man ontmoet. Lastig… Ik zei hem: dit kan best wat worden wij samen, maar je moet weten dat mijn hart in Oostenrijk ligt. Hij: ‘Het maakt me niet uit waar we zijn, als we maar samen zijn.’ Wauw, wat een romanticus!

Corona virus en gemis van familie en vrienden in Oostenrijk
Foto’s: Bonny Neven

Mijn moeder mist mijn hond nog het meest

We namen de tijd om te ontdekken of wij met z’n tweeën zouden werken en om die Oostenrijk-droom te vorm te geven. We bezochten vele plaatsen, verkenden en verdiepten onze relatie en maakten een plan wat we zouden gaan doen in onze nieuwe Heimat. Onze familie en vrienden waren daar natuurlijk getuige hiervan. Ze weten inmiddels hoe wij in de wedstrijd zitten. Liever spijt van iets dat je gedaan hebt, dan denken ‘hadden we toen maar’. Op een enkeling die faliekant tegen was, was de reactie uit onze omgeving dus zo’n beetje: we gaan jullie enorm missen, maar DOE HET! 

Regelmatig vroegen mensen mij hoe ik mijn sociale wereld voor me zag, als we eenmaal 700 kilometer verderop zou zitten. Ik maakte mij daarover weinig zorgen. Zó vaak zagen we de meeste mensen niet meer live en met Facetime, appen en bellen zouden we prima contacten kunnen onderhouden. 

Na de daadwerkelijke verhuizing kreeg mijn moeder heel regelmatig de vraag: ‘Hoe vind je dat nou, dat Bonny zo ver weg woont?’. Mijn moeder moest bijna met schaamrood op de kaken bekennen dat ze mij niet zo miste, maar wel de hond waar zij regelmatig op paste.  

Mijn sociale kring

Het contact met familie en vrienden in Nederland is eigenlijk zoals ik het me voorgesteld had. Het fysieke contact is minder geworden – maar ja, dat geldt in 2020 eigenlijk voor iedereen. Daarvoor in de plaats hebben we regelmatig telefonische koffie-dates of eten we via Facetime een hapje samen met vrienden. Er is alleen een vriendin waarbij het gebrek aan live contact knaagt. Met haar deel ik al 24 jaar lief en leed. Haar kinderen en hond voelen ook een beetje als de mijne en als wij elkaar aankijken, snappen we wat er met de ander aan de hand is. Van dattum. We spendeerden best wat tijd samen. Een rondje wandelen met de hondjes, samen klussen in haar nieuwe huis of een avondje speciaal biertjes en kaasjes. Dat gaat natuurlijk gepaard met een fijne knuffel, een goed gesprek of gewoon even hard lachen. Tja, dat zit er natuurlijk niet meer in als je niet in de buurt woont, slik!

Corona en gemis van familie en vrienden in Oostenrijk

Hoe wij dat op wilden lossen? 700 kilometer is natuurlijk niet het einde van de wereld. Een lang weekend op en neer is goed te doen, hebben we ervaren. Dan halen we alles weer even in en tanken we bij zodat we er voor de komende drie maanden weer tegen kunnen. Alleen die #kakcorona gooit behoorlijk wat roet in het eten, bah! Zo hebben dit najaar nog een NL-tripje gepland, ook om ons nieuwe gezinslid te showen. Sinds een week hebben wij namelijk een puppy, ze heet Nika! Het is echter nog maar de vraag of dat door kan gaan, nu de Corona-situatie wereldwijd weer uit de hand begint te lopen, grmbl. 

Het is wat het is. We houden het dus, zoals de rest van de wereld, op digitaal bijkletsen en knuffelen. Helaas mam, dat geldt ook voor contact ons hondje. 

Over dit Wereldwijf: Bonny Neven - Oostenrijk

Bonny Neven - Oostenrijk
Gruäß di! Ik ben Bonny Neven, veertiger en woon vanaf oktober 2019 in de bergen van Oostenrijk. Na 10 jaar dromen, wikken en wegen zei ik mijn baan als projectleider bij een gemeente op om in Oostenrijk een leven als bergwandelgids en hospitality ondernemer vorm te geven. Ik schrijf over de ontwikkelingen daaromtrent, mijn dagelijks leven en worstelingen met (oude) overtuigingen en gedachten.