Ana uit Indonesië: ‘Er zijn mensen- en kinderrechten geschonden. Dat mag nooit meer gebeuren!’

Wereldwijf Ana woont in Surabaya en helpt met het zoeken van biologische families van geadopteerden uit Indonesië. Haar stichting Mijn Roots helpt geadopteerden uit Indonesië zoeken naar hun biologische familie. Dat Ana met haar stichting belangrijk werk doet is wel duidelijk. Deze week trok een een commissie onder leiding van oud-topambtenaar Tjibbe Joustra in een nog te verschijnen rapport de conclusie dat de adoptie van kinderen uit het buitenland voorlopig helemaal moet worden stilgelegd. Er zouden ernstige misstanden zijn.

In het rapport over de Nederlandse adoptiecultuur en de rol van de overheid daarbij, rept men over ‘ernstige misstanden’. Vooral in Bangladesh, Brazilië, Colombia, Indonesië en Sri Lanka spreekt het rapport van kinderdiefstal, kinderhandel, corruptie, vervalsing en diefstal van documenten, onethisch handelen van ambtenaren en het onder valse voorwendselen overbrengen van kinderen naar Nederland. Inmiddels hebben Ana en haar collega’s in een tijdsbestek van bijna vijf jaar voor 40 geadopteerden uit Indonesië hun familieleden gevonden.

‘Een succes waar we erg blij mee zijn. Er lopen nog zo’n 70 zoektochten die we graag zouden willen oplossen.

Adoptie
Foto credits: Bud Wichers

Wat zorgt ervoor dat een zoektocht slaagt?

Als namen en adressen kloppen uit de papieren en men niet verhuisd is, kunnen we mensen vinden of na rondvragen. Soms weten oude mensen nog dingen of kunnen gegevens bij administratiekantoren worden opgevraagd mits er duidelijke gegevens zijn. Verder veel via via, mond op mond verspreiden van de informatie en heel veel geluk hebben.

Wat zijn de reden dat een kind is afgestaan?

Pure armoede, geen geld zelf zien te overleven. Het kind een beter leven geven. Druk van de familie, ouders, opa, oma. Buitenechtelijk kind. Taboes, vreemd gaan. Kind van prostituees. Kind was doodziek, ouders konden het niet zelf verzorgen. Kidnapping, Kinderhandel.

Wat bemoeilijkt de zoektocht?

Dat kan verschillend zijn. We kunnen bijvoorbeeld niet meer bij de originele documenten. De data zijn van meer dan 35 jaar geleden. De administratie is meestal niet zorgvuldig bijgehouden destijds. Soms heeft men papieren weggegooid of zijn ze opgegeten door termieten door het niet digitaliseren of goed opbergen ervan. De bureaucratie kan een probleem vormen. We worden soms van het kastje naar de muur gestuurd, er worden overal verschillende regels gehanteerd en bedragen voor een dienst.

Soms is de juiste persoon afwezig. Je moet veel geduld hebben om iets voor elkaar te krijgen. Afstanden maken dat het zoeken lang duurt. Indonesië is een groot land met veel mensen. Je hebt te maken met druk verkeer en een niet zo’n goede infrastructuur als in Nederland. Ook het landschap is niet vergelijkbaar met het platte Nederland, waardoor je langer over een bepaalde afstand doet. 

Taboes

In Jakarta is het allermoeilijkste om familie te vinden. Jakarta is een grote stad met miljoenen mensen, het lijkt zoeken naar een speld in de hooiberg, er wordt veel gebouwd waardoor straten/wijken verdwijnen. Omdat het meer dan 30 jaar geleden is, is er veel veranderd. Vaak kwamen moeders van buiten de stad en woonden er tijdelijk. In de papieren werden deze tijdelijke adressen opgegeven.

Soms zijn mensen al overleden waardoor we dingen niet meer kunnen nagaan. Maar ook veel slordigheden in documenten, zoals jaartallen, namen verkeerd geschreven, iemand is in 1925 geboren in plaats van 1952.  Daarom is het zo belangrijk om nu te zoeken en niet te wachten. Maar er zijn ook mensen die niet alles vertellen omdat men bang is om de waarheid te vertellen. Er ligt toch een taboe op.

Adoptie

Meer awareness via sociale media

In Indonesië gaan een paar zoektochten nu ook viraal op sociaal media. Door meer awareness in Indonesië hopen we dat familie zich zal aanmelden. Het komt nu ook voor dat familie in Indonesië een geadopteerde zoekt in Nederland.

Zo’n 30 procent van de aanvragen hebben zoekresultaten opgebracht. Van 20 procent hebben we wel achtergrondinformatie kunnen traceren, maar nog geen spoor naar biologische familie. In 50 procent van de gevallen vinden we wel een spoor maar dat loopt op een gegeven moment dood.

Het zijn hartverscheurende verhalen

We hebben een aantal moeders gevonden en horen dan hun trieste verhaal. Meestal hebben ze hun kind uit armoede afgestaan. Maar we stuiten nu ook op verhalen waarin de moeder het kind helemaal niet wilde afstaan en het kind is gestolen, min of meer in een positie gebracht waar het leek dat ze geen andere keus had.

Wij als Stichting maar ook de geadopteerden en adoptieouders schrikken hier heel erg van. Het ware verhaal wat we tegenkomen tijdens de zoektocht is soms hartverscheurend. Natuurlijk weten we dat adoptie is ontstaan uit ellende. Maar er is vaak een ander verhaal verteld en dat is heel bitter. De geadopteerde maakt een soort rouwproces door. Het is alsof een bodem omtrent identiteit wordt weggeslagen.

Als we kijken naar de adoptie driehoek afstandsmoeder – geadopteerde – adoptieouders ging er bij de geadopteerden uit Indonesië het e.e.a. mis. Er moet goede controle op adoptie zijn wil je niet dezelfde praktijken als destijds krijgen. 

Er zijn mensen en kinderrechten geschonden dit mag nooit meer gebeuren.

Daarom willen we eerlijk zijn hierover en dat als het gaat om internationale adoptie dat we van dit verleden kunnen leren, want dit moet in de toekomst worden voorkomen. Wij hopen dan ook op support van het Ministerie, wij vinden dat zij destijds een zorgplicht hadden. Maandag 8 februari krijgen we het rapport van de Commissie Joustra die de Internationale adopties onderzoekt van destijds. Ook wij hebben onze bevindingen mogen delen.

Als geadopteerden krijg je een “rugzakje” mee. En nu zoeken wij een rugzakje voor zoektochten en voor DNA testen, ook voor de biologische moeders.” Daarom hebben wij een doneeractie opgezet.  Want iedereen heeft het recht te weten waar hij of zij vandaan komt.

Help geadopteerden in hun zoektocht naar familie!

We helpen vrijwillig met vraagstukken over identiteit en de roots. We willen er zijn voor iedereen in de adoptie driehoek. Adoptie ouders, geadopteerden en biologische ouders. Dit werk doen wij  met veel passie, maar dit alleen is niet genoeg om familie te vinden. We hebben financiële middelen nodig voor fysieke zoektochten, nazorg, bijeenkomsten, media oproepen en DNA kosten. DNA kits zijn nodig nu gebleken is dat dossiers niet altijd naar waarheid zijn ingevuld. Met een bijdrage zouden we nog meer geadopteerden kunnen helpen in hun zoektocht.

Steun onze missie en deel deze doneer actie!

Ana Maria van Valen | Contactpersoon Indonesië

T. +62 813307692919

www.mijn-roots.com

ana@mijn-roots.com

Over dit Wereldwijf: Ana van Valen - Indonesië

Hallo, ik heet Ana van Valen en woon in Surabaya. Ik geef Nederlandse Taal en Cultuur lessen en help Special Needs kinderen. Voor Stichting Mijn Roots zoek ik biologische families van mede-geadopteerden uit Indonesië. Super leuk om als wereldwijf ervaringen te delen over het Verre Oosten.