Zodra je op de boot stapt, voel je de vrijheid

Er gebeurt altijd iets bijzonders met mij als ik in Harlingen op de boot stap op weg naar een van de Waddeneilanden. Alles waar ik mij normaal druk over maak, laat ik achter op de kade. Het begint al bij de meeuwen die zweven op de wind en het steeds kleiner wordende stadsgezicht. En als de zandbanken met zeehondjes in zicht zijn en we met een biertje en een broodje kroket op het bovendek zitten, valt de rust helemaal over mij heen en komen de herinneringen boven. 

Zo lang als ik mij kan herinneren ga ik minstens een keer per jaar een weekendje ‘uitwaaien’ op de Waddeneilanden. Fietstochten, jutten op het strand, de wind in je haren en prachtige zonsondergangen, wuivend helmgras, verse haring, woeste golven, zeehondjes en vooral dat vrije ontspannen gevoel…

Blije herinneringen

Toen ik klein was nam mijn vader in de zomervakantie vaak waar voor de huisarts op Schiermonnikoog. We logeerden in het dokters huis in de duinen onder de vuurtoren. In de bolderkar gingen we met visnetten, emmers en schepjes iedere dag naar het eindeloze strand waar we speelden tot we rozig werden. Schelpjes zoeken, visjes vangen en druipkastelen bouwen vormden onze dagtaken. Een aantal jaren later werd Vlieland ons domein en streden we met onze ‘Red de Waddenzee’ buttons en donkerblauwe sweatshirts met het waddenteken voor het behoud van de unieke natuur en de zeehondjes. 

Op school leerden we de volgorde van de eilanden door het ezelsbruggetje TVTAS en ik weet nog dat ik een van mijn eerste spreekbeurten deed aan de hand van een serie schelpen- en plantenboekjes op de Waddeneilanden. Ietsje ouder bezocht ik het Oerolfestival op Terschelling en welke puberende eiland bezoeker herinnert zich niet café de Stoep op Vlieland en zanger Hessel op Terschelling?

Familie en vrienden

Toen ik later zelf een jong gezin had kampeerden we op een camping in de duinen terwijl de wind om de tent blies en ik iedere avond de jongens ‘De kleine kapitein’ van Paul Biegel voorlas. Een aantal jaar later logeerden we in hotel van der Werff op Schier waar we schaakten en dineerden in de oude eetzaal. Al fietsend op tandems met opa en oma telden we de schapen op Texel en op Vlieland aten we met z’n allen in ‘Het Armhuis’ en ademden de geschiedenis van Michiel de Ruiter. We maakten dierbare foto’s bij vuurtoren op Ameland en in Paal 8 op Terschelling vierden we feest met mijn ouders want daar waren ze ooit op huwelijksreis geweest.

Inmiddels houden we ieder jaar een familie- of vriendenweekend op een van de eilanden. We huren vakantiehuizen op de Wadden, fietsen met z’n allen van de ene kant naar de andere kant van het eiland en gaan strandzeilen of gewoon lekker hangen in een ligstoel of op een terras in de zon. Of het nu een weekendje Ameland, Texel, Vlieland, Terschelling of Schiermonnikoog is, voor ons is het een must als we in Nederland zijn om een keer per jaar die boot te pakken en te genieten van al het moois wat de waddeneilanden te bieden hebben. 

Wil jij ook een weekend uitwaaien op de wadden? De leukste vakantiehuisjes en stacaravans zijn te huren via Wadden Booking. 

Over dit Wereldwijf: Ingeborg van t Pad Bosch - VS

Ingeborg van t Pad Bosch - VS
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!