Ontmoet Virginie, textielontwerpster met een missie.

Esther Quatfass

Virginie Beaufays is niet alleen een sterke en mooie vrouw, maar ook textielontwerpster. Ik leerde haar via via kennen en zag meteen de enorme kracht in haar. Evenals haar behoefte aan liefde, die ze op zeer speelse wijze uit.

Textielkunst
Foto credits: Maktoubdesign

Die speelsheid zie je terug in de objecten die ze verbeeldt en in de aanwezigheid van Freddy, haar papegaai. Haar artistieke benadering is gericht op geëngageerde objecten als dragers van liefde, onder het merk Maktoubdesign. Elk object is het resultaat van een samenwerking tussen Doornik in België en Chefchaouen in Marokko. Laatste is een stad die bekend staat om de opmerkelijke blauw geschilderde gebouwen in de oude stad.

Gebrek aan liefde

“Ik ben geboren in de Belgische Ardennen en opgegroeid in de natuur”, vertelt Virginie. “Mijn vader was boswachter en mijn moeder dichter. Mijn jeugd was niet gemakkelijk en ik voelde me altijd anders dan anderen en leek niet in de mal van de samenleving te passen. In de regio waar ik opgroeide, ervoer ik een groot gebrek aan openheid en begrip. Het leven werd al snel een echte strijd voor mij omdat ik gevoeliger en meer verbonden was dan anderen.”

Om aan alles te ontsnappen, werd ik een chronische migrainepatiënt en trok me in stilte terug.

Virginie vervolgt: “Op heel jonge leeftijd heb ik eigenlijk al de keuze gemaakt de wereld iets groters te willen geven dan wat het onderwijs en de traditionele opvoeding van mijn ouders te bieden hadden. Ik wilde breken met het model van mijn familie, dat al generaties lang op dezelfde manier in stand was gehouden. Er ontwikkelde zich een missie in mij: een missie van liefde!”

Textielkunst

Hoe kom je zo creatief?

Mijn grootvader was een avonturier en intellectueel. Hij was schrijver en journalist. Als verslaggever, vloog hij mee op de allereerste vlucht van België naar Marokko. Helaas heb ik niet de kans gehad hem te leren kennen maar dat creatieve zit dus wel in mijn familie.

Mijn creativiteit heb gevonden in stilte en de behoefte om te bestaan. Ik studeerde textielontwerp aan de Academie voor Schone Kunsten in België en slaagde cum laude. Destijds heb ik ook verschillende artistieke prijzen gewonnen met hedendaagse tactiele sculpturen [* vrije en onverwachte toepassingen van textiel in kunst].

Toen mijn dochters werden geboren, was het voor mij van vitaal belang om het gebrek aan liefde, die ik niet had ontvangen, goed te maken. Ik werd een moeder die thuis bleef en gaf mijn dochters negen jaar lang borstvoeding. Alice en Jeanne zijn prachtig! Hun vader wilde echter niet dat ik mijn levensmissie met mijn creativiteit zou realiseren en ik verliet hem op 40-jarige leeftijd, zonder enig geld.

“Ik had gehoopt dat mijn ouders me zouden steunden, maar dat konden ze niet, omdat ze tegen mijn keuzes waren.”

Uiteindelijk vond ik een piepklein huis waar ik mijn dochters, over wie ik gedeelde voogdij had, kon ontvangen.

Voetsporen

Al snel voelde ik de noodzaak om op avontuur te gaan, om mijn “Maktoub”, ofwel destiny te vinden. Ik kocht een vliegticket naar Marokko en trad daarmee in de voetsporen van mijn grootvader. De schoonheid en eenvoud van het leven in Marokko heeft me diep geraakt. Ik heb daar veel tranen van ontroering gelaten.

Textielkunst

Terug in België had ik het idee om een project op te zetten, gefinancierd met de hulp van de federatie Wallonië Brussel. Ik pakte wederom mijn rugzak, ging terug naar Marokko en zocht een coöperatie van vrouwelijke wevers. Ik leerde de vrouwen om de onderdelen van de objecten te maken die ik in gedachten had. We communiceerden met de taal van enthousiasme, de taal van het hart, zonder ook maar een woord van dezelfde verbale taal te spreken. Zo is het ontwerp van Maktoub geboren dat ‘lot’ betekent in de Arabische taal.

Wat betekenen de objecten voor jou?

Mijn werk wil een spiegel van onszelf zijn. De spiegel van onze blik op de wereld, die het verhaal vertelt van gelijkheid, liefde, menselijkheid, vrijheid, vrouwelijkheid, tederheid en zachtheid.

Wat doe je nu precies?

Wij maken zintuiglijke bubbels. Snoezel-ballen. Het zijn objecten met meerdere texturen van merino schapenvacht, die ook gekamd kunnen worden. Met hun funky look bieden ze een beschermende, speelse en hartverwarmende zintuiglijke ervaring. Ze brengen ons terug naar ons centrum en innerlijke kind. Je kunt de items zien als een talisman, een teddybeer of een geluksbrenger.

“Aanraking is een kunst in relaties.”

Voor jonge kinderen is aanraking een basisbehoefte en een natuurlijke, spontane, ongeremde handeling. In de loop van de jaren kunnen volwassenen deze ontroerende relatie met de wereld en met anderen geleidelijk aan verliezen. We ontkennen dan dit aspect van onszelf, bang om infantiel of te onvolwassen gevonden te worden. Door dit geweldige gevoel geleidelijk te verliezen, snijden we onszelf af van ons wezen en van de vreugdevolle en stimulerende emoties die een tedere, zachte, geruststellende en aanhankelijke aanraking ons juist geeft.

Wil je meer weten over Virginie en haar werk? Check haar site hier.

Over dit Wereldwijf: Esther Quatfass - Zweden

Hej. Ik ben Esther en ik woon sinds 2014 met mijn partner in Västerbotten, Zweden. Daarvoor woonden we 7 jaar in Estland en oorspronkelijk kom ik uit Amsterdam. Ik houd ervan om afgelegen in de natuur te wonen, waar ik heerlijk kan schrijven aan mijn boeken en waar mijn partner zich met zijn sledehonden bezighoudt. Voor de Wereldwijven schrijf ik graag over de wisselwerking tussen de natuur, mijn belevenissen en mij als persoon.