Zaadjes voor een groeiend groen besef

Zeer regelmatig wandel ik door de dorpjes rondom ons hotel. Ik ken de lokale dronkaard, die mij iedere keer probeert over te halen een zelfgebrouwen biertje met hem te drinken. En ook alle kinderen van ons hotelpersoneel, dat allemaal in de buurt woont, ken ik van onze personeelsfeestjes en de cadeautjes met kerst. Ze zijn teleurgesteld als ze mij tijdens een wandeling tegenkomen en alleen een boks krijgen.

Met de baas van het dorp maak ik meestal een praatje. Over de school die boeken nodig heeft en de medische post waar geen bewaker meer is en waar afgelopen nacht is ingebroken.

Planet Earth
Foto’s: Marjolein de Rooij

Onderwerp van gesprek

Of over de kerk, waarvan het dak lekt en de bijbels nat zijn geworden tijdens de laatste onverwachtte regenbui. Maar nu wij hier alweer vier jaar wonen, weet hij dat ik liever over een ander onderwerp praat. Ik praat het liefst over bomen. 

Ons hotel ligt in het centrum van een voormalige koffieplantage. Een waterbron op het terrein biedt schoon drinkwater voor meer dan 10.000 mensen die in de omgeving wonen. Door de aanwezigheid van water zijn de bomen rondom de bron gigantisch. In de groene toppen vind je zwart-witte franjeapen, diadeem-meerkatten, neushoornvogels en vele andere vogelsoorten. Het Arusha National Park dat hemelsbreed maar vier kilometer van ons verwijderd ligt, biedt deze soorten een veilig heenkomen. Hun leefgebied is echter veel groter dan dit kleine park en daar wringt nou net de schoen. 

Het kappen van bomen is voor velen een directe manier om geld te verdienen. Als het tijd is om het schoolgeld te betalen, hoor ik opeens veel vaker een elektrische cirkelzaag. Een boom van honderd jaar oud, kan in planken wel een maandsalaris opbrengen. Die keuze is dus vaak snel gemaakt. Toch ervaren diezelfde mensen ook de negatieve gevolgen van het kappen. Het wortelpakket van de gekapte boom sterft af en houdt de grond waar hij stond niet meer bij elkaar. Aardverschuivingen zijn het gevolg. Tijdens een heftige regenbui, die we hier in bepaalde seizoenen vaak hebben, komen hele modderstromen van de berg gegleden. De obstakels, die de modder voorheen tegenhielden, zijn nu kale banken en bedden geworden.

Planet Earth

Hun groene snelweg is… weg

Ook de zinderende hitte van de zon wordt niet meer tegenhouden door het dichte groene bladerdek van de bomen. De opwarming van de aarde wordt versterkt en gewassen zijn steeds moeilijker te verbouwen. Verder groeit de overlast van apen want hun (veiliger) directe route via de toppen van de bomen naar het park is nu bruut onderbroken door een lege kale plek. Hun voedsel is niet meer in grote getale aanwezig en de dieren gaan op zoek naar alternatieven. Dat dat soms mais of tomaten zijn, kan hen niet worden aangerekend. De besjes en bladeren van de gekapte bomen zijn tenslotte niet meer beschikbaar. 

Dus, als de baas van het dorp mij aanspreekt, weet hij dat we gaan praten over bomen. In 2019 heb ik samen met de omgeving bijna 10.000 bomen geplant. Bij de school, langs de weg, rondom de waterbron en op ons terrein. In onze eigen kwekerij hebben we zaden uit laten groeien tot stekjes, die we vervolgens verdeeld hebben over iedereen die mee wilde helpen planten. We betaalden iedereen die meehielp met het planten op ons terrein en mensen die in hun eigen omgeving bomen wilden planten, kregen de boomplantjes gratis. Daarna moesten ze er zelf voor zorgen.

Planet Earth

Niets liever dan bomen over… bomen

Al lopend door de dorpen kan ik ‘mijn’ bomen precies aanwijzen en daar voel ik enige trots. Niet alleen op mijzelf maar ook op de buren. In 2022 gaan we weer planten. De baas van het dorp weet het al. Het belang van bomen planten, begint langzaam maar zeker bij hem door te dringen. Hij vertelt over de mensen in het dorp, die hebben uitgezocht waar nieuwe bomen nodig zijn. Dat zijn allemaal plekken waar ze in de afgelopen jaren zijn gekapt. De overlast hierdoor heeft men zelf aan den lijve ondervonden. Ik maak me ondertussen hard voor een herstel van de corridor van de dorpen naar het park, zodat de apen veilig heen en weer kunnen gaan.

Als ik een rondje maak over ons terrein, zie ik dat sommige bomen uit 2019 al groter zijn dan ik. Ze zullen nog wel even moeten doorgroeien voordat een aap hier veilig doorheen kan slingeren, maar dat weerhoudt me er niet van om in 2022 weer 10.000 bomen te gaan planten. Zodat de schoolkinderen in de schaduw kunnen spelen, de modderstromen beperkt blijven, de apen hun eigen voedsel hebben en de vogels veilig een nest kunnen bouwen.

De baas van het dorp is het inmiddels met me eens: de volgende keer hebben we het weer over… bomen.

Over dit Wereldwijf: Marjolein de Rooij - Tanzania

Hi! Ik woon met mijn man en drie kinderen in Arusha, Tanzania. Ik run hier een lodge, Arusha Villa en organiseert safari’s via mijn bedrijf Good Safari Daarnaast ben ik betrokken bij allerlei projecten die bijdragen aan een betere wereld. Met mijn eigen bomen project plant ik 10.000 bomen in de omgeving waardoor de zwart-witte franje apen straks via de bomen naar andere bosgebieden kunnen trekken. Ik plaatst prullenbakken langs de grote weg, help dorpen in de omgeving aan water en ben vrijwilliger bij de zwerfhonden opvang. Daarnaast schrijf ik over wat me opvalt in het dagelijks leven in Tanzania.