Op wereldreis in een sportvliegtuig (2) – De voorbereiding

Profielfoto Martijn Kist
door gepubliceerd op 15 april 2022Tags: , , , , ,

Martijn Kist vloog samen met haar man Alex in 270 dagen de wereld rond in hun sportvliegtuig. Midden in Coronatijd. In een serie blogs vertelt ze over die wereldreis: de vele landen waar ze landden, de uitdagingen van het vliegen, het leven in de cockpit en de mensen die zij ontmoetten en die hen hielpen. 

Volgens de website “earthrounders.com” is Martijn de eerste vrouwelijke piloot van Nederlandse nationaliteit die dat in een sportvliegtuig presteert!

Wat eraan vooraf ging: het jongste kind van Martijn en Alex zal over drie jaar uitvliegen. Wat dan? In een café groeit een idee… wat als ze een wereldreis gaan maken? In een vliegtuig? Alex is tenslotte al 20 jaar hobby-piloot met veel ervaring…

Vlieglessen voor een wereldreis

Het is april 2018 en ons besluit staat vast: zodra onze jongste zoon over drie jaar uit huis is, gaan wij onze wereldreis maken in een sportvliegtuig. Alex heeft al 20 jaar ervaring als hobby-piloot en begint meteen te zoeken naar het beste vliegtuig om zo’n reis mee te maken. Eén of twee motoren? Hoeveel zitplaatsen? Hoeveel bagage ruimte? Hoe ver moeten we kunnen komen met één tank brandstof en hoeveel brandstof per uur vinden we redelijk? Hoe betalen we het? Het voordeel met sportvliegtuigjes is dat je ze meestal weer goed kunt verkopen. 

Nu we dit besloten hebben, moet ik zelf ook aan de slag. Ik ga de wereld niet rond in een sportvliegtuigje zonder te kunnen ingrijpen als Alex opeens in de lucht flauwvalt of zo. Er zit niks anders op, ik ga vlieglessen nemen. Gelukkig heb ik drie jaar voor me, want eigenlijk vind ik het doodeng en… ik ben al 55. Maar ik wil deze wereldreis echt maken dus moet het en tenslotte ben ik ook nog eens Nederlands dus…, Je Maintiendrai!

Ondertussen nemen we contact op met mensen die al eerder zo’n reis gepresteerd hebben: een echtpaar uit Brazilië, een Chileen, een piloot uit Florida en een echtpaar uit Nieuw Zeeland. Ze reageren allemaal heel enthousiast en geven ons honderden tips dat ons to-do lijstje steeds langer maakt. Het is maar goed dat we zo vroeg begonnen zijn met de voorbereidingen!

Check, check, …check!

Al snel blijkt dat we van alles nodig hebben. Van zwemvesten, reddingsbootjes, speciale pakken voor het koude water van de Noord Atlantische oceaan, een pomp om brandstof in de vleugels te krijgen in plaatsen waar deze in vaten komt, tot de pilotenshirts met epauletten om er professioneel uit te zien voor alle grensovergangen.

Ook moeten we op tijd beginnen met alle inentingen voor alle ziekten die we onderweg kunnen oplopen: hondsdolheid, tetanus, hepatitis, tyfus en gele koorts. En dit was nog voor Corona! Natuurlijk moeten we voor vertrek van onze reis ook van alles oefenen. We zullen zo licht mogelijk moeten inpakken voor een heel jaar met alle seizoenen en leren hoe het sportvliegtuig te verlaten met overlevingsgerei in het geval van een noodlanding.

“En, het meest belangrijke, het continue samen reizen. Hoe gaat dat straks met ons als we dagen (en later maanden) achtereen alleen maar met elkaar samen zijn? In de cockpit, de hotels en in vreemde plaatsen waar we niemand kennen?”

Hoewel we weten dat we waarschijnlijk niet precies zullen doen wat we gepland hebben, moeten we wel een basisroute hebben die werkt. Een route ook waar we nooit langer dan vijf uur in de lucht zijn, omdat we dan weer moeten tanken. Hoe kom je vanuit het zuidelijkste puntje van Argentinië, de wereld rond in sprongen van 1500 km? Gelukkig zijn de viltstiften waarmee we de wereldkaart in de keuken intekenen wisbaar! 

En zo gaan we maandenlang maar door en lopen ons lijstje af om taak na taak door te kunnen strepen. Achter elkaar en met volle energie is het check, check, check, met als vooruitzicht onze grote reis.

Geslaagd!

Dankzij het engelen geduld van mijn vlieginstructeur Matias (die mijn zoon had kunnen zijn), haal ik na anderhalf jaar mijn pilotenbrevet. Dat terwijl ik tijdens de eerste les niet eens de pedalen waarmee je op de grond taxiet, durfde aan te raken. Ondertussen heeft Alex geleerd om met instrumenten te vliegen, net als echte piloten, voor als het slecht weer of donker is. 

“Maar dan, minder dan een jaar voor onze theoretische vertrekdatum, slaat Covid toe en raakt de wereld ‘verlamd’ door een pandemie.”

De lockdown geeft ons heel veel tijd om het huis in alle hoekjes schoon te maken en op te ruimen in voorbereiding op de verkoop. We lezen allerlei boeken over vergelijkbare wereldreizen en we oefenen in onze pyjama’s waterlandingen en nooduitgangen in de woonkamer. We mogen voorlopig nog niet zelf vliegen en vragen ons af of deze pandemie in 2021 voorbij zal zijn. 

Gelukkig gaat ons leven in Buenos Aires wel door en in juni 2020 besluiten we ons inmiddels brandschone huis op de markt te zetten. Zoveel kamers hebben we toch niet meer nodig, en wie weet? Misschien blijven we de rest van ons leven wel op reis. 

Eindelijk de lucht in

Zodra het mag, maken we een vierdaagse (test)trip naar de Argentijnse provincie Cordoba. Alles gaat goed en we zetten ons plan met wat aanpassingen voort. Ons nieuwe plan is om vanuit Europa dwars door Rusland naar Alaska te vliegen, in plaats vanuit Azië waar ieder land eigen reis- en quarantaineregels heeft.

“We overwegen even om ons avontuur uit te stellen, maar Alex heeft al met enige moeite, een sabbatical genomen, dus het is nu-of-nooit. We besluiten met de pandemie mee op reis te gaan…”

In januari maken we een laatste proefreis. Tien dagen naar het zuiden van Chili en Argentinië waar we een cursus bergvliegen volgen in de Andes. We zijn er helemaal klaar voor – het vliegtuig, de uitrusting en alle zorgvuldig gepakte en gewogen koffertjes en papieren – om naar ons eerste land te vliegen: Brazilië! De komende weken willen we er rondreizen om dit buurland goed te leren kennen, maar dan duikt er een nieuwe, Braziliaanse Corona-variant op (later Delta genoemd). Al onze vrienden bellen bezorgd en raden de verdere reis af. 

Covid-19

Inmiddels zijn we al zover dat we deze wereldreis niet gaan afblazen (daar heb je  ons ‘Hollandse” Je Maintiendrai weer), maar we stellen ons vertrek een maand uit om te zien hoe de situatie zich ontwikkelt. We maken een nieuwe route die ons zo recht en zo snel mogelijk door Brazilië naar Frans gebied (Guyana en Martinique) brengt voor het geval we Corona krijgen. Op dat moment zijn er in Argentinië nog geen vaccins beschikbaar voor onze leeftijdsgroep. 

Al deze veranderingen zo vlak voor het vertrek, zien we als onze eerste uitdaging. We beseffen goed dat dit avontuur niet makkelijk wordt en dat we heel flexibel moeten zijn. Onderweg zullen we waarschijnlijk tientalen PCR tests moeten ondergaan, maar gelukkig zijn er voor de bemanning van een vliegtuig soepelere regels en is onze droomreis nog steeds mogelijk.

Dankzij mijn pilotenbrevet, zijn Alex en ik allebei officieel bemanning. En deze bemanning heeft besloten om begin maart weg te vliegen, slechts een maand later dan gepland.

Volgende keer: de eerste vlucht!

“Alex’ broer brengt ons naar het vliegveld en filmt alles uitvoerig terwijl we de bagage inladen en daarna wegrijden. Hij moet een hele tijd op ons vertrek wachten want op het laatste moment ontbreekt er nog een speciale vergunning om tijdens Corona te mogen vliegen…”

Heb je de voorgaande blog van Martijn gemist? Lees hier blog 1 rustig terug!

Over dit Wereldwijf: Martijn Kist - Argentinië

Hallo! Ik ben Martijn Kist, 59 jaar, waarvan ik maar zes jaar in Nederland heb gewoond. Via Polen, de Verenigde Staten, Zwitserland, Mexico, Frankrijk kwam ik uiteindelijk in 2013 in Argentinië te wonen. Ik heb ruim 30 jaar voor een multinationaal onderzoeksbureau gewerkt en begon een aantal jaar geleden met schrijven. Inmiddels heb ik twee boeken gepubliceerd: in 2016 kwam “10 Little theories about Argentines” uit en in 2019 “No siempre puede ser caviar” (Het kan niet altijd kaviaar zijn). Ik ben getrouwd met mijn Argentijnse Alex en we hebben vier grote kinderen. In 2021 hebben mijn man en ik samen de wereld rondgevlogen in een sportvliegtuigje, waarvoor ik een reisblog heb bijgehouden. Voor De Wereldwijven beschrijf ik dit avontuur in een serie. Lees je mee?