Naar het buitenland! Eindelijk mijn lang gedroomde expat avontuur

Gastschrijfster
door gepubliceerd op 25 augustus 2022Tags: , , , , , ,

Al zo lang ik me kan herinneren had ik een droom. Ik wilde in het buitenland wonen! Het liefst tropische landen, maar alles was eigenlijk wel goed. Een jeugdvriend van mijn vader werkte voor Shell en woonde voor zijn werk steeds in de meest prachtige landen. Dat wilde ik ook! Stik jaloers was ik dat mijn vader niet voor Shell werkte.

Mijn fijne jeugd bleef bij dromen en ik woonde zeventien jaar in dezelfde plaats. Op mijn 18e vertrok ik na mijn eindexamen naar Haarlem om ‘medische beeldvorming en radiotherapie’ te studeren. Al gauw ging ik op kamers. Het was dan wel geen buitenland, maar ik had het nest verlaten. Mijn echte leven en de zoektocht naar wat ik nou wilde, was begonnen.

Avontuur - Buitenland
Foto’s: Merel – Noorwegen

De eerste ‘posting’ in het buitenland!

De opleiding vond ik erg leuk en interessant, maar tussen de studiegenoten was ik niet helemaal thuis. Niet vreemd eigenlijk, want mijn hele leven ben ik vaak al een buitenbeentje. Gelukkig vond ik onder de HTS-studenten een groepje fijne vrienden waar ik me wel op mijn plaats voelde en ik heb een heerlijke studententijd gehad. 

Na mijn opleiding ben ik in het ziekenhuis gaan werken op de afdeling nucleaire geneeskunde. Hoewel ik er toch drie jaar heb gewerkt, voelde ik me er nooit echt op mijn plek. Het werk viel tegen, bleef vrij eentonig en saai en ik bleef dromen van het buitenland. Toen in 2000 mijn toenmalige vriend een baan kreeg aangeboden in Libië, had ik een heel goede reden om mijn baan op te zeggen!

“Familie en vrienden waren er wat minder happig op. Het land van Gaddafi, is dat wel zo veilig? Maar, precies dat wilde ik met eigen ogen zien. Natuurlijk vond ik het ook doodeng want wat als mijn grote droom nou niet zou uitpakken zoals ik het droomde?”

Ik nam me voor om het minimaal een jaar te proberen en als het echt niet was wat ik hoopte, dan kon ik altijd terug. Mijn eigen verwachting was dat de eerste weken in Libië razend interessant zouden zijn, maar dat zodra de nieuwigheid ervan af was, ik het misschien moeilijk zou krijgen.

Avontuur
Libië

Spat mijn zeepbel kapot?

Libië was toen nog onder embargo en er was niets (herkenbaars) in de winkels te krijgen. Het was een grote ontdekkingstocht: waar moest ik de boodschappen doen en hoe herkende ik die zonder de taal te spreken of te lezen? Ook het koken bleek de eerste tijd een uitdaging zonder de vertrouwde kant-en-klare zakjes en pakjes. Toch vond ik juist die ontdekkingstocht geweldig en realiseerde dat ik dit het leukste vond aan in het buitenland wonen.

“Ik heb in Libië een waanzinnig leuke tijd gehad en ondanks dat mijn relatie het niet heeft overleefd, kijk ik op een geweldige tijd terug. Met ongelofelijk veel herinneringen en mooie ervaringen op zak, keerde ik met mijn ziel onder mijn arm alleen terug naar Nederland.”

Niet alleen mijn relatie was geknapt, ook mijn grote droom viel in duigen. Hoe kon ik nu op eigen houtje dan weer de wijde wereld in? Ik heb mezelf opgeraapt en mijn leven in Nederland weer opgebouwd, maar bleef zoeken hoe ik zo snel mogelijk weg kon. Naar het buitenland.

Steeds weer verhuizen

Twee jaar later werd ik weer verliefd. Op mijn beste maatje die ik in Libië had leren kennen en die inmiddels weer terug was in Duitsland. We hadden twee jaar lang een langeafstandsrelatie op het moment dat ik de stoute schoenen aantrok en mijn baan opzegde en naar Duitsland vertrok. We woonden net een aantal weken samen, toen mijn lief de mogelijkheid kreeg om weer naar Libië te gaan voor zijn werk. Daar hoefden we allebei niet lang over na te denken!

Er was echter een obstakel. Ongetrouwd kon ik geen visum krijgen… dus we trouwden en, met inmiddels onze eerste dochter in mijn buik, vertrokken naar Libië. Helaas kreeg ons mooie avontuur een onaangenaam einde en moesten we in 2011 vanwege het uitbreken van de oorlog evacueren. Ik vertrok als eerste, met onze twee-en-een-half jaar oude dochter onder mijn arm naar Nederland, maar mijn lief zat nog daar!

“Het was een heel angstige dag. Hij zat temidden van de beschietingen en de rookwolken terwijl contact nauwelijks mogelijk was. Het bedrijf probeerde iedereen te evacueren, maar door platliggend telefoon verkeer was het niet duidelijk wie nou waar was en wie het land al had weten uit te komen.”

Gelukkig duurde de onzekerheid voor ons niet heel lang en een dag later kwam hij heelhuids thuis. Lang zijn we niet in Nederland geweest omdat al voor de uitbraak van de oorlog sprake was dat we naar Noorwegen zouden verhuizen. Hier konden we weer rustig op adem komen en onze tweede dochter verwelkomen.

Avontuur
Thuis in Noorwegen

Volgende buitenland: Noorwegen

Na ruim vijf jaar in Noorwegen zijn we met tranen in de ogen naar Nederland verhuisd. Dat bleek de moeilijkste verhuizing tot nu toe. Nederland was veranderd en weer inpassen in het systeem bleek moeilijk. Gek eigenlijk dat mensen wel begrip hebben voor mensen die uit een vreemd land komen en niet precies weten hoe alles werkt, maar geen begrip hebben voor een Nederlander die na jaren weer terugkomt.

Ons leven was inmiddels zo anders. De keuze om onze meiden naar een internationale school te laten gaan, zorgde voor een gebrekkige aansluiting in Nederland. Ook was het best wennen om de familie opeens zo veel te zien! Uiteindelijk werd ons verblijf in Nederland korter dan verwacht en na twee jaar keerden we terug in Stavanger, Noorwegen. Inmiddels wonen we hier alweer bijna vier jaar en wordt het spannend wat de volgende bestemming zal zijn. 

Vanuit praktische overwegingen (we zouden waarschijnlijk wel vaker verhuizen) hebben we altijd voor een internationale school gekozen. De eerste keer dat we voor die keus stonden, was in Noorwegen. Mijn man is zelf als expatkind over de hele wereld opgegroeid en heeft daarbij altijd op Britse scholen gezeten. Hij had dan ook een voorkeur voor het Britse systeem. Onze meiden hebben het die eerste tijd in Noorwegen heerlijk gehad op school en het voelde als een warm nest.

Taalkeuzes maken in het buitenland

Logisch dus dat we eenmaal in Nederland de meiden weer op een Britse internationale school gedaan hebben. Het bleek de juiste keuze want de overgang ging gladjes en de meisjes voelden zich er thuis. Op deze school kregen ze allebei ook voor het eerst Nederlandse les. Toen we terugkeerden naar Noorwegen, besloten we dat het tijd werd om ook hier hun Nederlands les voort te zetten.

In de buurt waar we wonen, zit nog een internationale school waar het Nederlands een lesoptie is, maar hun oude Britse school – waar ze natuurlijk graag naar terug wilden – had dit niet. Thuisonderwijs ligt mij niet zo. Ik ben gewoon niet in de wieg gelegd voor het onderwijs en ben ook nog licht dyslectisch dus dat leek me voor ons alledrie een vrij frustrerend traject. We hebben nog gevraagd of de Nederlandse docent van de andere internationale school tijd had, maar dat had ze niet dus wat zijn dan de alternatieven?

“Thuis spreken we altijd Nederlands in ons gezin en op zich zijn de meiden dus vloeiend, echter niet in het schrijven. Hun spelling en grammatica is meer Engels dus een structurele ondersteuning om het Nederlands goed te krijgen, was het belangrijkst.”

Zo kwamen we uit op online taalonderwijs. Drie jaar geleden zijn we bij juf Sanne van Meester Max begonnen. Ondertussen is ze echt onderdeel van onze familie geworden en kijken de meiden uit naar hun les met haar. Het is voor ons de ideale oplossing gebleken: de lessen regel je met de docent en zijn heel flexibel. Omdat het een één-op-één online les is, is er alle tijd en aandacht voor de behoefte van onze dochters. Iedere les is heel effectief en er wordt optimaal gebruik gemaakt van de lestijd, in vergelijking met groepslessen. Dankzij de individuele aanpak is de inhoud helemaal aangepast op de interesses , sterke en zwakke punten van onze dochters. Heel erg fijn nu we sinds kort weten dat onze jongste stevige dyslexie heeft.

Wat de toekomst brengt

Na al die jaren vind ik het nog altijd leuk: een nieuwe onbekende wereld ontdekken, alles weer opnieuw uitvinden en ervaren. Je leert er een hoop van! Elk land heeft weer een eigen klimaat, taal en cultuur, maar als je er eenmaal woont leer (en zie!) je pas de gebruiken of hoe ze bepaalde dingen anders doen. Uit ieder land neem je wel dingen mee die jou goed passen, gebruiken maar soms ook uitspraken. Al die veranderingen en ontmoetingen maken dat je niet alleen zelf verandert, maar ook ‘rijker’ wordt. Het is een leven dat me beter bevalt dan ik ooit had durven dromen.

Wat de toekomst ons brengt, weten we nog niet. Over een jaar loopt het contract hier weer af en we hebben nog geen zicht op de opties die er dan zijn. Ondanks dat afscheid nemen elke keer weer lastig is, kijken we alle vier toch ook wel weer uit naar het volgende hoofdstuk. En mocht dat toch weer Nederland zijn, dan zijn de meiden in ieder geval beter voorbereid!

Cadeautje van Meester Max

Als je een strippenkaart koopt, krijg je een leuke verrassing van Meester Max. Vergeet niet om “de Wereldwijven” te vermelden voor het uitchecken. Nieuwsgierig? Je kan altijd vrijblijvend een gratis adviesgesprek of gratis proefles aanvragen via de website.

Over dit Wereldwijf: Gastschrijver

De Wereldwijven nodigen ook gastschrijvers en gastfilmers uit om zo nu en dan hun inspirerende verhalen te delen. Deze verhalen of videos gaan over onderwerpen die nauw aansluiten bij onze zoektocht naar authenticiteit, echtheid, diepgang en verbinding. Lees mee en laat je inspireren.