Grenzeloos geluk(kig)!

Grenzeloos geluk of gelukkig zijn, gaat voor mij niet over landsgrenzen. Ik denk meer aan een versje uit mijn poëzie album, van heel lang geleden en dat momenteel weliswaar in Nederland ligt. Op een dag gaat ‘ie mee in mijn koffer richting Dominica.

Dat versje over geluk gaat volgens mij zo:

Wees bevriend met kleine dingen
Met een vlindertje dat stoeit
Met de vogeltjes die zingen
Met een kleine bloem die bloeit
Met de heldere regendruppels
Met een beetje zonneschijn
Wees bevriend met klein dingen
En je zult heel gelukkig zijn

Klein geluk

Geluk zit voor mij in die kleine dingen, en ik probeer me daar heel goed van bewust te zijn. Daarom heb ik ook een gratitude jar, waarin ik wekelijks de kleine wondertjes, fijne ontmoetingen en leuke dingen opschrijf, en die aan het einde van het jaar allemaal herlees. Daar maak ik ook echt een feestje van, drankje erbij en dan heerlijk het afgelopen jaar opnieuw beleven, in al die kleine momenten.

Wereld - Geluk
Foto’s: Marieke van Asten – heerlijk in de schommelstoel op de porch

Geluk is voor mij ook een schommelstoel

Jarenlang stond vrijwilligerswerk in het buitenland hoog op mijn bucketlist en in 2010 was het dan eindelijk zover. Om mezelf uit te dagen had ik een Spaanstalig land gekozen, of eigenlijk kwam het op mijn pad. Ik volgde Spaanse les bij een Venezolaanse vrouw en ze vertelde over Costa Rica. Een fijn land om alleen te reizen en het accent is voor beginners goed te volgen. Ik logeerde bij een lokale familie en heb lang gedacht dat als niemand Engels sprak, mijn Spaans met stappen vooruit ging. Jammer genoeg is dat nu na al die jaren behoorlijk verwaterd.

Het gastgezin had een piepkleine veranda voor hun huis en daar stonden 3 schommelstoelen. Ze woonden dicht bij het ziekenhuis en elke avond zat ik daar met hun hondje Perla op schoot. Mensen zwaaiden en begonnen soms een gesprek op weg naar het ziekenhuis, dat ongeveer 200 meter verderop lag. Het gevoel wat ik daar heb ervaren, in die schommelstoel, is voor mij ultiem geluk. Ik was in Costa Rica mezelf, los van alle toestanden in Nederland, en genoot elke avond van dat uurtje, terwijl de wereld aan me voorbij trok.

Wereld
Lekker lezen bij mijn rode schommelstoel

Het vonkje is in Costa Rica ontstaan

Ik werkte er als vrijwilliger op een piepklein schooltje in de bergen en die kinderen hebben mij zoveel geleerd. Veel meer dan ik hen heb kunnen leren. Samen hebben we de school geschilderd. Ik heb lees- en oefenboekjes gekocht, een TV en ook nog wat knutselspullen met het geld dat familie, vrienden en collega’s hadden gedoneerd. Ik voelde me de koning te rijk dat ik dat mocht en kon doen.

Het schooltje was zo arm dat je je eigen wc-papier moest meebrengen en op donkere dagen was het op de tast naar de wc gaan. Lampen waren er niet in het toilet. Toch werd ik uitgenodigd om elke ochtend aan te schuiven bij het ontbijt, en dat waren geen kleine porties. Ik genoot van het gezamenlijk ontbijten met alle kinderen, wat een feest om al die lieve koppies te zien.

Dat gevoel om iets bij te kunnen dragen aan verbetering bracht bij mij het verlangen naar boven om daar meer mee te doen. Al was het op dat moment nog heel vaag allemaal. Ik wist dat het iets met kinderen en creativiteit moest worden.

De sprong in het diepe

Het vonkje dat in Costa Rica was ontvlamd, bleef op de achtergrond smeulen. Het liet me niet meer los. Redelijk kort daarna ontmoette ik online een man uit Dominica. Na een lange-afstandsrelatie van 6 jaar ben ik naar Dominica geëmigreerd. Die relatie heeft het niet gered, maar de verhuizing is de beste stap geweest die ik in mijn leven gemaakt heb. Het eiland is prachtig, en ik doe wat ik al die jaren zo graag wilde, werken met kinderen en creativiteit.

Zo makkelijk als ik het nu in drie zinnen vertel, is het niet geweest. Tegelijk voel ik zo duidelijk dat ik hier wil zijn. Een vriendin zei ooit: “Die man heeft je naar Dominica gebracht, anders was je hier waarschijnlijk nooit gaan wonen.” Om heel eerlijk te zijn: ik had inderdaad nog nooit van Dominica gehoord.

Net zoals iedereen dacht ik aan de Dominicaanse Republiek. Standaard is dat nu altijd mijn 2e zin als iemand vraagt waar ik woon. En die ex, die ben ik nog steeds dankbaar dat ik hier nu woon.

Geluk straal je uit

Naast de prachtige natuur, het heerlijk fruit en de vriendelijke mensen, heeft Dominica mij nog wat gebracht. Het schoonheidsbeeld op Dominica is totaal anders dan in Nederland. Mijn ronde vormen worden hier gewaardeerd en mannen spreken dat ook uit. In het boek dat ik aan het schrijven ben, heb ik een heel hoofdstuk gewijd aan mannen in Dominica en hun opmerkingen. Soms moet ik keihard lachen, een andere keer doe ik alsof ik doof ben en loop gewoon door. Ik geniet er wel van, en ook die ontmoetingen en opmerkingen krijgen een plekje in mijn gratitude jar.

Dominica is een land in ontwikkeling en heeft zeker uitdagingen. Tegelijkertijd voel ik me hier thuis. Als ik ‘s avonds op mijn veranda zit en de zon onder zie gaan, dan voel ik me intens gelukkig. En dat straal ik uit. Vorig jaar tijdens een bezoek aan Nederland zei mijn broer dat hij er nu eindelijk van overtuigd was dat ik de juiste beslissing had genomen. Hij zei: “Ik zie dat je gelukkig bent.” Hoe fijn is het om dat te horen.

Wereld - Geluk
Lieve briefjes en tekeningen – love notes

Love notes

Sinds vorig jaar heb ik een geschikt gebouw gevonden, waar ik woon en de kinderen van mijn Breadfruit House programma ontvang. Samen met mijn vriendin Pamela, hebben we vorig jaar alles gezellig maakt, zodat de kinderen zich thuis voelen. Er staat ook een rode schommelstoel in de leeshoek, net als ik vinden de kinderen het ook heerlijk om te schommelen. De stoel was een verjaardagscadeau en ik koester de herinneringen aan zowel Costa Rica, als de gever van de schommelstoel. En voor mij staat de stoel symbool voor geluk.

Aan het einde van elke sessie van het 10-weekse programma, mogen de kinderen iets schrijven of tekenen voor de gratitude jar. Daar zitten vaak ook love notes tussen. Die hang ik op mijn koelkast deur, zodat ik er elke dag van kan genieten.

Grenzeloos geluk(kig)

Ben ik dan elke dag waanzinnig gelukkig? Nou nee, net als iedereen heb ik dagen dat dingen anders gaan dan verwacht of gepland. Ik probeer wel om het geluk in elke dag te zien. Dat kan iets heel kleins zijn, zoals de buurman die vanmorgen een verse kokosnoot voor me uit de boom kapte. Vriendinnen die alle donaties van mijn non-profit hebben ingepakt voor verscheping. Een vriendin die onverwacht naar Nederland reist en belooft om oude kaas mee te nemen.

Al die kleine geluksmomenten samen zijn voor mij grenzeloos geluk. Geluk dat ik overal ervaar, waar ik ook ter wereld ben.

Zonnige groet vanaf Dominica,
Marieke

Over dit Wereldwijf: Marieke van Asten - Dominica

Hi, ik ben Marieke sinds 2016 woon ik in Dominica, een eiland in het Caribisch gebied. Op deze prachtige plek dompel ik me onder in de lokale cultuur en alles wat daar mee te maken heeft. Naast mij fulltime baan als office manager bij een bouwbedrijf, ben ik druk mijn Breadfruit House Dominica Foundation op te zetten, een creatief centrum voor kinderen. Graag neem ik jullie mee in dit avontuur op The Nature Island.