War is not a woman’s game (3) – We Are Wanderlust

Wereldwijf Désirée heeft een maand met haar man Bert rondgetrokken over verschillende Griekse eilanden. In hun eigen auto, met daktent en slapend onder de sterrenhemel op verlaten stranden. Maar voordat hun eigen Wanderlust-avontuur begon, staken ze eerst de handen uit de mouwen in een vluchtelingenkamp op Lesbos via de organisatie Because We Carry. Een intense week vol verhalen over hoop en wanhoop. Over de humanitaire crisis die we zien en toch ook niet. Het is complex maar alle oplossingen beginnen vanuit empathie.

Voor de Wereldwijven kroop ze in de pen en schreef nu twee blogs over hun werkzaamheden voor Because We Carry in het vluchtelingenkamp. In dit derde blog vertelt ze over haar eigen ambitie: We Are Wanderlust.

Moms on the run

We hebben het zelf nu ervaren: Het is zo makkelijk om iets over mensen die vluchten te zeggen als je ze niet kent. Het is makkelijker om tégen vluchtelingen te zijn, als je niet weet wie ze zijn. Maar vluchten verandert niets aan hoeveel mens je bent. We zijn allemaal gelijkwaardig als mens. 

De afgelopen week hebben wij ‘ze’ in de ogen mogen kijken in het vluchtelingenkamp op Lesbos. De moms on the run met hun babies en kinderen. Deze week hebben we hun verhalen gehoord. Verhalen over de dochters die van de Taliban niet meer naar school mogen. Verhalen over de zoons die het leger in moeten, onvrijwillig, en hun dood tegemoet.

Deze week voelde ik zoveel ontzag en respect opkomen voor deze vrouwen. “Wow… jij bent in beweging gekomen, je hebt het aangedurfd om het heft van jouw leven en het leven van je kind in eigen hand te nemen. Je hebt je niet neergelegd bij een leven onder de Taliban of de Houthi’s of noem maar op. Je had twee opties: vluchten of je neerleggen bij de situatie. Jij had de moed om in beweging te komen.”

Elkaar in de ogen kijken

Natuurlijk, als ik uitzoom, snap ik dat niet iedereen naar Europa kan. En natuurlijk snap ik dat het beter is om de situatie daar ter plekke op te lossen. Maar, gegeven de feitelijke situatie zoals die nu is, betekent dat niet dat we weg moeten kijken van deze moeders en kinderen. Omdat we aan de ene kant de situatie niet opgelost krijgen, betekent dat voor ons niet dat we aan de andere kant niks moeten doen. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. 

Angst is nooit de juiste oplossing. Zij zijn evenveel mens als wij. We mogen inzoomen op elkaar. Elkaar in de ogen kijken met oprechte nieuwsgierigheid.

Ik geloof dat de reden van ons menszijn is, om elkaar te dragen, te stimuleren, te troosten en te ondersteunen. Daarvoor hoeven we elkaar niet te kennen. Of tot hetzelfde geloof, land, kring of bubbel te behoren. We hoeven alleen en naar elkaar ons hart wagenwijd open te zetten. Elkaar werkelijk in de ogen te kijken. 

We Are Wanderlust: help je mee?

Dat is precies wat Bert en ik bedoelen met We Are Wanderlust. ‘We’ is niet Bert en ik, ‘we’ is elk mens. Het is met oprechte nieuwsgierigheid van hart tot hart ZIJN, mét elkaar in plaats van tegen elkaar. Er is geen ‘wij’ en ‘zij’. Tenslotte is er alleen een wij samen. 

‘Free and easy wandering’ is geen doelloos rondhangen of lukraak maar wat doen. Het is eerder doorleefde improvisatie: we dóórleven onze harts-contacten met de mens en de natuur (I see you) en improviseren of volgen ons pad. Met elke stap die we zetten, volgt een volgende stap; het is geen uitgestippeld pad. We Are Wanderlust zoekt de verbinding van hart tot hart en van mens tot natuur. Mensen hebben verbinding nodig, het heelt ons. Uit die verbinding gaan, doen we uit angst voor tekort, terwijl we juist met liefde de overvloed kunnen laten stromen.

Vanuit die missie hebben wij ons aangemeld bij Because We Carry om mee te helpen in Lesbos. Jouw bijdrage lijkt misschien een druppel op de gloeiende plaat. Maar geloof me, jouw druppel maakt verschil in hun leven. Ik heb het met eigen ogen mogen zien.

War is not a woman’s game. That’s why we carry.

Meer over Because We Carry

Because We Carry is een kleurrijke community van meer dan 100 duizend vrouwen. Zij zetten onmacht om in daadkracht. Samen helpen ze moeders op de vlucht. Meiden, vrouwen, moeders of niet. BWC’ers zijn ze in hart en nieren met een team van 30 vrouwen, op Lesbos, in Athene en in Amsterdam. 

De wereldse problemen zijn groot, maar je bent zeker niet te klein om verschil te maken. Bij Because We Carry kun je altijd helpen.