Carole in Australië over haar ‘Nederlandse’ zoons: de ‘Third Culture’-generatie

In een serie columns vertelt wereldwijf Carole in Australië hoe haar oudste zoon Joerie zijn liefde voor voetbal trouw blijft en zijn droom als voetbalcoach waarmaakt. Niet in Australië, of Nederland (waar ze geregeld naar teruggaan voor familie en vrienden en om hun Nederlandse wortels als gezin water te blijven geven :-)), maar op het Afrikaanse continent!

In haar vorige blogs kon je lezen hoe haar kinderen, twee jongens, van kleuterschool naar de middelbare school gingen in Australië en allebei hun eigen weg zoeken als Third Culture-generatie. De jongste (18) reist momenteel door Italië en haar oudste, Joerie (23), gaf nooit zijn passie voor voetbal op en woont nu al 2,5 jaar in Ghana waar hij coach is bij de voetbalacademie ‘Right to Dream’.

Third Culture-generatie: waar hoor ik thuis?

Ghana, dat volgens de Nederlandse consul in Sydney (en voorheen ambassadeur in Ghana) die ik onlangs sprak, zeker geen vakantieland is maar waar de de mensen heel vriendelijk zijn en altijd met een lach op hun gezicht lopen. Dat hoor ik ook van Joerie, en we kijken er dan ook naar uit om dit jaar zelf te zien hoe het daar is. Het is vooral heel bijzonder voor Joerie om op de academie te werken, elke dag met zijn favoriete sport bezig te zijn en resultaten te zien bij de jongens die hij coacht.

Als een Nederlands-Australische jongen is het leven in Afrika natuurlijk een eye-opener. Omdat hij er ook zo anders uitziet dan de mensen daar, komt de vraag al snel op: waar hoor ik eigenlijk? Ook als Joerie in Nederland is, is hij natuurlijk niet helemaal Nederlands, en als hij in Australië is, is hij niet helemaal Australisch.

Eigen taal & cultuur in opvoeding

Ik heb altijd geprobeerd om Joerie zoveel mogelijk de Nederlandse taal en cultuur mee te geven, zodat hij niet al te veel met deze vraag zou blijven zitten. Het is een vraag die ik ook vaak tegenkwam bij Marokkaanse en Turkse jongeren in het welzijnswerk. Ook zij worstelden in Nederland met die vraag.

Ik vroeg mijn Chinees-Nederlandse nichtje of zij daar ook last van heeft gehad, en zij gaf aan dat dit inderdaad het geval was. Zij was opgevoed in een ander land met een Nederlandse achtergrond en verhuisde daarna naar Nederland, waar ze merkte dat ze toch heel anders was dan de rest.

Wijze les van de Third Culture-generatie: wees trots op… jezelf!

Blijkbaar is dat een normaal proces. Uiteindelijk zie je, zei ze, dat het een verrijking is en dat je trots kunt zijn op de verschillende culturen die je in je hebt en die je maakt tot wie je bent. Je bent inderdaad anders dan de rest, maar dat is juist positief.

Antonie (mijn jongste zoon, 18) is momenteel aan het reizen in Italië. Ik ben benieuwd of hij daar ook een spiegel voor gehouden krijgt. Merkt hij daar dat hij Nederlands of Australisch is? In zijn CV (resume) schreef hij voordat hij op reis ging: I am a proud Dutch.

Meer weten over de Third Culture-generatie?

De Wereldwijven publiceren regelmatig blogs over dit onderwerp. Van deskundigen zoals in dit blog maar ook van wereldwijven zelf. Wereldwijf Amelia Rose bijvoorbeeld is zelf een ’third culture kid’ en schreef daar een mooi blog over. Of de blogs van wereldwijven Jojanneke en Marijn die emigreerden en zien hoe hun eigen kinderen opgroei(d)en in verschillende culturen.

Voor alle Nederlanders in het buitenland heeft Carole een nieuwsgierige vraag: heb jij ook een verhaal over je kind in het buitenland en jullie Nederlandse opvoeding? Stuur het naar ons, want het blijft interessant!