360 met de Wereldwijven – Voel jij je veilig en vrij waar je woont?

Emigreren is altijd spannend, niet in de laatste plaats om het land waarheen je verhuist. Want die fantastisch onderhouden gladde wegen, uitgebreide infrastructuur van OV en vrijheid om te gaan en staan waar je wilt, ontbreekt in menig buitenland. Om over de algehele veiligheid in Nederland maar niet te spreken… die we eigenlijk heel vanzelfsprekend vinden.

Hoe veilig is het om zomaar overal heen te gaan of zijn er delen in de stad of het land die je beter kunt vermijden? En hoe vrij kun je je bewegen? Een mooie vraag voor onze wereldwijven!

Veilig versus vrij

Veiligheid hangt vaak nauw samen met de politieke, economische en religieuze stabiliteit van een land en dat kan van land tot land maar zelfs per regio in één en hetzelfde land enorm verschillen. Ook speelt, helaas, gender vaak nog een grote rol in dit gevoel van veiligheid. Over het algemeen zal het gevoel van veiligheid voor de mannelijke expat hoger uitpakken dan voor vrouwen of LGBTQ+. Veiligheid en vrijheid (van beweging) zijn hier misschien wel het meest verweven. 

Maar veiligheid speelt ook op ander gebied: hoe gevoelig is de omgeving waar je woont voor bijvoorbeeld natuurrampen? Denk aan aardbevingen, orkanen en natuurbranden. 

Gezond verstand en hoofd koel. Wel zo veilig onder de Tropenzon

Marieke in Dominica reageert als eerste. Hoe veilig voelt zij zich als vrouw op straat in Dominica? “Ik voel me absoluut veilig, al gebruik ik natuurlijk wel mijn gezond verstand. Zo zal ik nooit alleen eropuit gaan na zonsondergang. En als ik dat wel doe, ga ik of met vriendinnen, of met mijn vertrouwde taxi chauffeuse. Ik word veel aangesproken door de mannen hier, met mijn volslanke figuur en hele blanke huid val ik op en zij vinden dat aantrekkelijk. Hele goede egoboost, al blijf ik wel alert.”

“Daarnaast hebben we natuurlijk zes maanden per jaar orkaanseizoen, van 1 juni tot 30 november. Daar voel ik me, voor zover dat mogelijk is, elk jaar beter op voorbereid. Zo heb ik voldoende eten in blik op voorraad, lucifers, aanstekers en kaarsen. Verder ook extra tandpasta en wc papier, allemaal in één plastic voorraad container, die in een grote kast staat en waar ik ook eventueel zou kunnen zitten als dat nodig mocht zijn. Alle belangrijke documenten bewaar ik in een waterdichte ziploc.” – Marieke

En hoe vrij zij zich voelt op het eiland? Marieke: “Behalve veilig, voel ik me ook vrij, al zal ik niet snel mijn mening geven over bijvoorbeeld de politieke situatie hier. De huidige overheid heeft hier al ruim 20 jaar een enorme grote invloed en ik heb geen permanente verblijfsvergunning. Ik ben me dus goed bewust van mijn status als buitenlander hier. Mijn laatste jaarlijkse vergunning heeft al ruim 2 jaar geduurd…. Ook probeer ik al lange tijd mijn non-profit te registreren, dat verzoek wacht al ruim 2,5 jaar op goedkeuring. En niemand kan antwoord geven waarom dat zo lang duurt. Ondanks deze dingen, voel ik me nog steeds thuis en woon ik hier met veel plezier.”

Angst is een slechte raadgever

Net zoals Marieke zich veilig en vrij voelt in Dominica, heeft Wendy zich altijd veilig gevoeld in de nabij gelegen Dominicaanse Republiek. “Sterker nog”, voegt Wendy toe, “Ik voelde me in de DR vaker veilig dan ik me nu in Nederland voel. Dit terwijl de Dominicaanse Republiek door buitenstaanders regelmatig als onveilig wordt bestempeld en gezien.”

“Wellicht het verschil met ergens echt wonen en werken ipv op vakantie zijn, want ik ken nog wel een paar landen die als onveilig worden gezien maar waar dat in de praktijk echt wel meevalt.” – Wendy

Herkenbaar voor Yvonne die, inmiddels jaren geleden, in Libië heeft gewoond. Yvonne over haar ervaringen toentertijd: “Ja, er kon van alles gebeuren. Als ik van een locatie of evenement niet zeker was, deed ik mijn huiswerk en vroeg het anderen die het wel wisten of konden weten. Bel, vraag en kijk rond. Angst is een slechte raadgever, bovendien is het vaker de angst ook van die raadgever…. De meeste mensen, en Libiërs zijn gastvrij en behulpzaam – zijn bereid je (uit de nood) te helpen. In Nederland voel ik mij steeds minder veilig.”

Het Zwitserleven: een veilig idee?

Ingeborg geniet van de gemoedelijke gang van zaken in Zwitserland. Veilig? Ha! De bloemenwinkel zet de bloemetjes flink buiten. Correctie: laat alles gewoon buiten staan, dag en nacht het hele jaar door. Ing: “En heb je onverhoopt een cadeautje of iets nodig? Dan kan je het betalen met de Zwitserse betaalapp Twint via een QR code die op de buitendeur geplakt is. Dus als ik op kerstnacht een kerstroos in een pot wens te kopen, dan kan dat! Hetzelfde geldt voor de boerderijwinkel waar ik elke dag vers brood koop.”

“Alles gaat hier op goed vertrouwen. Als er niemand in de winkel is om bij af te rekenen, kan je ook daar je aankoop betalen met Twint of contant geld in het kistje op de toonbank leggen. In dat kistje zit ook altijd genoeg wisselgeld voor als je met een grotere coupure betaalt. Illustratief voor waar ik woon in een klein kanton hartje Zwitserland.” – Ingeborg 

Vanuit een hele andere streek, beaamt Laurien dat veilige Zwitserleven. Hoewel ze er wel iets over kwijt wil: “In het kleine dorp waar ik woon voelen we ons super veilig. Zo veilig dat niet iedereen zijn of haar voordeur op slot draait, wat af en toe toch een inbreker aantrekt…”

San Francisco: contrast van daklozen en een ‘veilig’ thuis 

Een groot contrast met de ervaringen van Carol in San Francisco. Na geweldig leuke herinneringen van hun tijd in New York City, grepen ze de kans aan om voor werk naar San Francisco te verhuizen. De stad staat al jaren meer bekend vanwege de grote groep daklozen dan de ‘Painted Ladies’. “Helaas”, vertelt Carol. “Ze sliepen soms ook in en rondom onze straat, maar dat werd algauw onderdeel van ons leven daar. Onze jongste liep elke dag langs junks en daklozen bij haar school. Toch voelden we ons, ondanks hun duidelijke aanwezigheid, overdag niet onveilig.” 

“Wel voelde ik me onveilig in mijn eigen huis vanwege de vele inbraken. In de paar jaar dat we in San Fran woonden is drie keer ingebroken! Ook hebben we tot twee keer toe meegemaakt dat een verward persoon midden in de nacht ons huis binnen probeerde te komen.”

“Bibberend heb ik met een groot mes staan wachten tot de politie er was. Nog nooit ben ik zo bang geweest! Geen gein, maar ik sliep de laatste drie jaar met een knuppel onder m’n bed en soms ook een strijkijzer als m’n man op reis was.” – Carol 

“Helaas mochten we niet verhuizen en dit alles heeft een behoorlijk negatieve invloed gehad op onze tijd in San Francisco. Je gevoel van geluk zit denk ik voor 80% in je woning. En dat was jammer.”

Veiligheid vooral in de greep van de force of nature

Saskia woont ook in de VS, in het zuidelijke puntje van sunny Californië. Voelt zij zich, in tegenstelling tot Carol, wel veilig in haar huis? “Absoluut. Deuren staan overdag eigenlijk altijd open en af en toe vergeten we ‘s nachts de garagedeur te sluiten. Dom, want een nieuwsgierig stinkdier of ratelslang kruipt of krult zich dan lekker op… Een gevoel van onveiligheid zit ‘m hier vooral in de ‘force of nature’: natuurbranden. De wildfires. Dat is waar ik met momenten een flinke reality check krijg.”

“Vuur is een reëel gevaar waar wij wonen. Een paar maanden geleden was iedereen in Nederland getuige van de afschuwelijke branden rond LA, en de snelheid waarmee dat gaat. Die kwetsbaarheid hebben we hier in San Diego ook. Toen de branden in LA hele woonwijken vernietigden, raasden ook hier verscheidene brushfires, maar in onbewoond gebied. De regio rond San Diego is ruiger en (nog) minder ontwikkeld en bebouwd.”

“Deze winter heb ik echt de app geïnstalleerd die je gelijk alerts geeft van branden in de buurt. En dat waren er nogal wat. Pas dan realiseer je je hoe adequaat de brandweerdiensten reageren en hoe belangerijk zij zijn. Op gezette tijden – als de wind extreem is en het risico groot – gaat het electriciteitsnet al snel plat. Op voorhand krijgen we daar meestal bericht over omdat windrichting, en dus de kwetsbare risico gebieden voor mogelijke evacuaties, goed voorspeld kunnen worden. Maar hoe lang nog? Er is flink gesneden in de Amerikaanse (meteorologische) kennisinstituten die zo belangrijk zijn voor wereldwijde klimaatvoorspellingen: van orkanen, tornado’s, neerslag, hitte- en koudegolven, aardbevingen tot zee-en luchtstromen en wat al niet meer…”

“Oh en aardbevingen komen hier ook best veel voor. Op scholen krijgen kinderen geregeld allerlei drills: ja, helaas voor shootings – schietpartijen, maar ook natuur calamiteiten zoals dus een aardbeving…”  – Saskia

“Verder voel ik me eigenlijk overal veilig in de VS, ook in grote steden als NYC, Chicago of LA. Kleine criminaliteit (zakkenrollers) is hier nog relatief onbekend. De hoeveelheid daklozen is heel naar om te zien, maar ik voel me niet onveilig. En waar ik in Parijs of Madrid echt wel mijn tas stevig vasthoud, ben ik hier veel nonchalanter en zet ik die ook gerust op tafel. Wat wel heel erg aan het veranderen is, is het beeld in grote warenhuizen zoals Target of drogisterij-ketens: steeds meer verdwijnt achter slot en grendel en voor die producten moet je dus medewerkers zoeken. ‘Shoplifting’ heeft een enorme vlucht genomen…”

Singapore: Misschien wel de veiligste safe haven

Karien heeft al op aardig wat plekken gewoond en nu dus in safe haven Singapore. “Ja, Singapore is wel zo’n beetje het veiligste land op aarde dus ja… ik voel me hier veilig. Als ik in Europa ben heb ik de hele tijd het gevoel dat ik op mijn tas moet letten. Ik ben in dat opzicht een echte singaporean geworden, haha! Er is weinig kleine criminaliteit. Hoewel? Je ziet af en toe borden staan met ‘alert, crime occured in this area’. Dat gaat dan over winkeldiefstal of een gestolen fiets.”

“We sluiten het huis ook zelden af, de ramen boven eigenlijk nooit – ook als we weggaan. Wel was laatst de politie aan de deur met een waarschuwing ‘low crime doesn’t mean no crime’ – en dat we toch beter moeten opletten. Maar ik vraag me af of het uitmaakt die ramen op slot te doen het is zo’n oud en gammel huis.” – Karien

“En de grilligheden van Moeder Natuur? Daar hebben we ook weinig last van: geen typhoons, aardbevingen of vulkaanuitbarstingen. Alleen hevige regen maar we hebben inmiddels zoveel storm drains dat overstromingen zelden nog voorkomen.”

Veilig idee. Karma is a bitch!

Karien: “Ik vind eigenlijk heel Zuidoost-Azië prettig en veilig. We reizen veel in de regio en hebben ook in Indonesië gewoond, en ook daar heb ik me altijd veilig gevoeld. Afgezien van wat aardbevingen af en toe dan… dat was even spannend! En in Bali is een keer een telefoon uit een scooter gestolen die op het strand geparkeerd stond terwijl wij surfden, maar dat is het enige wat ik kan bedenken.”

“In Bali hadden we een ‘guard’ die bij het huis hoorde, dat was een oude man die kreupel liep. Hij kletste de hele nacht met zo’n walkie talkie met z’n vrienden en liep af en toe een rondje. Het hoorde erbij en je gunt de man bovendien zijn baan, maar nodig? Nee niet echt.” – Karien

“Iets heel grappigs maar wat verder weinig met veiligheid te maken heeft is een voorval tijdens COVID. We moesten een maand eerder het huis uit terwijl we de huur al voorruit hadden betaald. Vrienden die in ons huis zouden komen, moesten afzeggen dus feitelijk stond het huis een maand leeg. De huisbaas (een Nederlander nota bene) heeft toen per direct alle personeel (net als de guard, is het heel gewoon in Bali dat zij inbegrepen zijn en bij het huis horen) ontslagen terwijl hij wel geld voor hen van ons had ontvangen. Toen werd er dus opeens ingebroken en de tv gejat. Wij moesten hard lachen. Balinese karma 😂”

Praat met ons mee! Heb jij een bijzonder verhaal: grappig of serieus over dit onderwerp? Stuur ons een e-mail en we nemen contact met je op! 

Meer 360 met de Wereldwijven lezen? Lees de blogs die we samen door de jaren hebben geschreven hier verder.