360 met de wereldwijven – (Hoe) Op reis met je huisdier?

Afgelopen weekend was het Wereld Dierendag. Wat een geluk voor onze huisbewoners dat het op de (hopelijk) vrije dag van hun baasje viel! Extra aandacht! Maar hoe zit het als jij op vakantie gaat? Wie let er dan op je beestje? Hoe doen wereldwijven in verre landen dat eigenlijk als zij op reis gaan? Hoe makkelijk kunnen zij hun huisdier(en) kwijt bij een opvang?

Kortom, een mooie vraag voor onze wereldwijven met huisdieren: gaat je beestje mee of blijft ‘ie verzorgd thuis?

Mijn huisdier, mijn zorg!

Inga in Guatemala geeft toe dat ze vrijwel niet op vakantie gaat. In Guatemala werken die zaken nu eenmaal anders.

“Ik had het me nooit zo gerealiseerd, maar ik denk dat het vrij uniek is voor Nederland dat ik (destijds in ieder geval) gewoon aan de buren kon vragen of ze voor de kat wilden zorgen wanneer ik een paar dagen weg was en daar gewoon met een gerust hart een sleutel kon achter laten.” ~ Inga

Inga: “Mijn huis- en tuindieren zijn juist de reden dat ik vrijwel niet op vakantie kan. Ik heb er inmiddels ook aardig wat: katten, honden, kippen, eenden en een huiskonijn. Die kan ik natuurlijk ook niet allemaal meenemen. En lokale mensen hier zorgen nou eenmaal helaas niet voor dieren zoals ik dat gewend ben te doen. Ik moet een huis-/dierenoppas vinden (en dat zijn meestal ook (reizende) buitenlanders) en eventueel  betalen en dan nog hou ik m’n hart vast wanneer ik weg ben….”

Marieke die in Dominica woont herkent dit: “Er zijn hier geen pensions zoals in Nederland en een hond of kat meenemen vind ik vanuit hier teveel gedoe. De reden ook dat ik er bewust voor heb gekozen om geen huisdier te nemen. Als je een huisdier hebt, ben je daar 100% verantwoordelijk voor. Ik ken vriendinnen die wel een huisdier hebben en van hen weet ik dat het niet heel makkelijk is om zelf op reis te gaan. Lokale mensen gaan, helaas, heel anders om met huisdieren dan wij gewend zijn en ik zou niet willen dat een dier slecht behandeld of verwaarloosd wordt.”

“Ik ben tevreden met de zandvlooien, muggen, spinnen en krekels als huisdieren. En die kunnen allemaal goed voor zichzelf zorgen. Hahaha! 😊” ~ Marieke

Nooit meer vliegen!

Ing woont nu in Zwitserland maar maakte een plechtige belofte aan haar hond Louis toen ze van Florida naar de bergen in Zwitserland verhuisden: hij hoefde nooit meer in een vliegtuig. Ing: “In de jaren dat we in Amerika woonden gingen we elk jaar twee keer langere tijd naar Europa en namen hem dan altijd mee. Hij heeft dus vaak gevlogen maar het levert wel altijd stress op hoor. Vooral voor de hond maar ook voor ons. We wonen nu in Zwitserland waar hij een heerlijk logeeradres aan de rand van het bossen heeft. En stress om er naar toe te gaan?” 

“Zodra hij op het logeeradres uit de auto is zou hij bijna z’n nek breken om binnen te racen om z’n maatjes in z’n tweede huis te begroeten. Je merkt aan alles dat hij het daar heerlijk heeft: win win! “~ Ing

Dat nooit meer vliegen, beloofde ook Saskia aan haar trouwe viervoeter toen ze vanuit Chicago naar San Diego verhuisden. Saskia:“Alles was prima geregeld, een vlucht van 5 uur met relatief korte inchecktijd op vliegveld Chicago voor Storm. Totdat het weer niet meewerkte… Een dag voor vertrek kregen we bericht van de vliegtuigmaatschappij dat ze de temperaturen in de gaten hielden en indien deze niet zouden zakken, dan moesten we Storm op een latere vlucht zetten. Heel begrijpelijk want je kan geen risico’s nemen met dieren in ruimten die onvoldoende gekoeld kunnen blijven.”

“De volgende ochtend kregen we groen licht, maar al snel hoorden we dat er nu een hittegolf was op onze eindbestemming! Gelukkig hadden we back-up geregeld met een vriendin, mocht het allemaal niet lukken – zij zou zorgen dat hij met de eerstvolgende vlucht meeging. Zeker wisten we dus niet of hij meeging aan boord (overigens altijd heel lastig als je wegloopt en hondenogen in je rug voelt priemen….). en wat was ik opgelucht toen ik uit mijn vliegtuigraam keek en op precies dat moment de crate met Storm op de loopband naar binnen zag glijden!”

“Dit betekent niet dat Storm niet mee op vakanties gaat. Amerika is natuurlijk fantastisch om erop uit te trekken met de auto! Kamperen of in een Airbnb: hij springt als eerste in de achterbak en wacht geduldig de rest af. Tegenwoordig zelfs in onze mini-sprinter. Hij moet er nog aan wennen maar zodra de halster om gaat weet hij het: op pad en tijd om nieuwe geuren op te snuiven.” ~ Saskia 

Afscheid nemen van een huisdier

Hoe lastig ook, wie een huisdier heeft komt op een punt dat je afscheid moet nemen. Zo ook Karien in Singapore. Vlak voordat wij de vraag stelden aan onze wereldwijven vertelde ze dat zij haar hondje Gracie moest laten inslapen. Karien: “Kiezen voor een hond is niet makkelijk als je weet dat je vaak reist. In Singapore werd dat makkelijker, daar bleef Gracie lekker thuis met de hulp die bij ons in een van de bijgebouwen woont. We twijfelen nu over nieuwe hond, wel of niet…  Als de kinderen straks uit huis zijn willen we graag veel gaan reizen en zullen we geen hulp meer hebben, dus dan is een hond niet te doen.”

“Maar misschien doen we weer hetzelfde als met Gracie: eentje op leeftijd uit het asiel halen en een mooie oude dag geven. Gracie was bijna 13 toen we haar adopteerden, twee jaar terug.” ~ Karien

Meer verhalen over reizen met dieren en Wereld Dierendag over de wereld? Je leest ze hier.