360 met de Wereldwijven! Heb jij spijt van bepaalde keuzes of iets wat je niet hebt gedaan?

Deze maand staat in het teken van ‘kansen’ – die kunnen radicaal zijn, maar misschien (wel vaker) zijn het momenten in je leven die onbelangrijk leken maar achteraf impact hadden. Voor deze vraag draaien we het om: is er iets waar je, achteraf, spijt van hebt dat je het niet hebt gedaan. 

Bijvoorbeeld een emigratie die niet doorging (omdat de stad, het land je niet aanspraak), een baan of hobby. Misschien zelfs een vriendschap die je hebt laten schieten? 

Spijt? Misschien poor decisions

Heeft onze hoofdredacteur Saskia bijvoorbeeld ergens spijt van? “Spijt is een groot woord, ik zou het liever willen verwoorden als een achteraf gemiste kans”, vertrouwt Saskia ons toe vanuit zonnig San Diego. En daaraan voegt ze met een knipoog toe: “Mam, lees je mee?”

“Met de kennis van nu, mijn studietijd. In de eerste plaats de keuze: toch journalistiek in plaats van Frans. Naïef was ik te denken dat een journalist brutaal moest zijn en lef hebben. In ieder geval altijd met de neus bovenop het nieuws, hoe verschrikkelijk ook. De open dag op de School voor Journalistiek sprak dat beeld van mij in woord helaas ook niet tegen en dus werd het een vreemde taal omdat taal wel mijn passie is. Ik ben Frans gaan studeren in Utrecht. Dat ik een Frans vriendje kreeg, hielp absoluut met mijn cijfers, maar niet in mijn persoonlijke ontwikkeling en verdieping. Ik zat 50% van de tijd in Frankrijk, 50% in Utrecht en volgde het minimaal noodzakelijke voor alle studiepunten en een sociaal studentenleven had niet mijn aandacht. Tja. De dolle liefde hè? Achteraf had ik er zoveel meer uit kunnen halen en mijzelf verrijken met meer kennis en studievrienden voor het leven. En surprise surprise, een half jaar na mijn afstuderen, kwam die liefde abrupt tot een einde…”

“Maar zoals dat gaat met spijt, een nieuwe kans doet het vervagen. Mijn grote liefde wandelde mijn leven binnen op een moment en plek waar ik het nooit verwacht had. De rest is ons gezamenlijk avontuur. Terugkijkend hebben die ‘poor decisions‘ van toen me nu een bijzonder en heel mooi rijk leven gegeven.” – Saskia

Mooie vraag, geen simpel antwoord

Ook Joanne reageert: “Een mooie vraag, met geen simpel antwoord. Op het moment dat ik bepaalde beslissingen nam, was ik ervan overtuigd dat het de juiste waren. Pas achteraf kwam soms de spijt. Soms klein, soms groot. Toch voelde het toen goed. En dat maakt het ingewikkeld. Als ik terugkijk, denk ik bijvoorbeeld dat ik veel eerder naar Israël had moeten verhuizen. Na mijn middelbare school deed ik hier een internationaal jaar. Toen dat voorbij was, wist ik niet wat ik wilde studeren of waar ik naartoe wilde. Ik ging terug naar Nederland, kreeg een vriendje en bleef. Dat ging weer uit, maar ondertussen was ik al volop bezig met persoonlijke ontwikkeling. Het heeft zo moeten zijn.”

“Pas vele jaren later ben ik alsnog naar Israël verhuisd. Op een leeftijd waarop je je niet meer zo vanzelfsprekend invoegt in een nieuwe maatschappij. Mijn leven kent, net als dat van iedereen, ups en downs. Het is gegaan zoals het is gegaan en zo gaat het nog steeds. Ooit wilde ik journalistiek studeren, maar ik vond het toen een te linkse opleiding. Ik zocht iets neutralers. Uiteindelijk ben ik er toch op mijn eigen manier in beland en schrijf ik nu, ook boeken.”

“Misschien hoort spijt meer bij dingen die dichter bij jezelf liggen. Spijt van een boze bui. Spijt van een ruzie. Dat zijn momenten waar je iets aan kunt doen. Die kun je herstellen. En misschien zit daar precies het verschil.” – Joanne

Je koopt niets voor spijt

Ook Ingeborg moest lang nadenken over een antwoord en kwam tot de conclusie dat spijt voor haar in andere dingen zit. Ing: “Spijt heb ik meer op persoonlijk vlak, voortvloeiend uit mijn karakter. Dat ik te snel iets heb gezegd – ik ben enorme flapuit-, of juist mijn mond heb gehouden. Of dat ik met mensen om blijf gaan uit beleefdheid. Ik ben ooit blijven hangen in een relatie waar ik jaren eerder uit had moeten stappen. Maar bijvoorbeeld ook op internationaal vlak: ik ontmoet dan andere mensen in den vreemde met weinig andere sociale contacten en die vind ik dan zielig. Dat wordt dan een soort sociaal project van me. Maar daarin loop ik dan op een bepaald ogenblik zelf tegen mijn eigen frustratie en grenzen aan.”

“Spijt op het gebied van gemiste kansen? Nee, eigenlijk niet. Want alles waarvan ik dacht dat het een gemiste kans was bleek later uit te monden in een geweldige opportunity. Alle negatieve ervaringen dragen bij aan wie je uiteindelijk bent/wordt. Bovendien koop je niks voor spijt.”

“Waar de ene deur sluit gaat een andere open. Ik ben een tevreden mens en als je me vraagt of ik bepaalde dingen anders had willen doen in mijn leven dan is het antwoord nee. Het is helemaal goed zo!” – Ingeborg

Deel jouw verhaal!

Heb jij ergens spijt van? Of grijp jij iedere kans aan met beide handen? De wereldwijven zijn altijd op zoek naar bijzondere verhalen van vrouwen wiens leven een drastische wending nam. Wil jij jouw verhaal delen? Stuur ons een email en we maken er samen een mooi integer blog van!