360 met de Wereldwijven – over veerkracht!

Een maand geleden crashte mijn laptop. Een kleine ramp want hoe moest ik nu alle blogs van mijn mede-wereldwijven redigeren en publiceren? En hoe de social media voor dit platform levendig houden? Of de gratis twee-wekelijkse digitale nieuwsbrief voor abonnees (mijn excuses dat jullie deze bijna een maand hebben moeten missen) schrijven en versturen? Op een mobiele telefoon is dat serieus niet eenvoudig.

Kortom, mijn veerkracht werd ongevraagd op de proef gesteld. Maar yay! Mijn laptop is weer uit de lappenmand en inmiddels loopt alles weer zoals het moet. En dat vond ik gelijk wel een mooie vraag aan de Wereldwijven: “heb jij ooit in een situatie gezeten waar je veerkracht flink op de proef werd gesteld?”

Veerkracht is als een spier trainen

Ingeborg in Zwitserland laat er geen twijfel over bestaan: “In het buitenland wonen is überhaupt niet mogelijk zonder een flinke dosis veerkracht. Je hebt altijd te maken met dingen die vreemd zijn, of die je niet of niet goed genoeg kent, anders zijn etc. Zelfs als je al járen op dezelfde buitenlandse stek woont, dan zul je toch heel af en toe nog zaken tegenkomen die (wereld)vreemd zijn voor je. Soms word je er doodmoe van en soms is het juist de charme van in den vreemde wonen.”

Ingrid woont op Bonaire en sluit zich hier volledig bij aan. “Emigreren vraagt om een dosis veerkracht maar de meeste veerkracht ervaar ik in het splitsen van mezelf als moeder. Mijn jongste dochter woont hier bij mij maar mijn oudste 3 kinderen wonen in Nederland. Misschien voor mij wat gevoeliger, omdat zij een adoptie achtergrond hebben. Mijn ex-genoot woont in Nederland en is een fantastische vader. Wat ik vooral mis, zijn de ‘gewone’ dagelijkse dingen, van bijvoorbeeld even langs komen. Ik voel me ook weleens schuldig want ik ben immers degene die is vertrokken. Maar ik weet ook dat waar ik nu woon,  ik me veel prettiger voel. Dus tja, om daar een weg in te vinden, vraagt de nodige veerkracht.”

Flexibele houding met werk (& inkomen)

“Wat ook soms een worsteling is, is werk.”, gaat Ingrid verder. “De keuze voor een baan op Bonaire is gewoon niet zo breed als in Nederland. Toch weegt het niet op tegen het leven op Bonaire. Ik voel mij erg thuis en fijn en neem al het andere op de koop toe. Zeker omdat ik niet nog jaren ‘moet’ werken. Het genieten wordt dus alleen maar meer. Oh en wie afspraken maakt hier op Bonaire moet ook enigszins veerkrachtig zijn. Men leeft met de dag en plant niet te veel dus al heb je een afspraak, het kan zomaar zijn dat deze niet door gaat. Dat vraagt de nodige flexibiliteit en leert je te leven in het nu waarbij het leven loopt zoals het loopt.”

Irene woont grotendeels in Griekenland en als digital nomade wordt ook haar veerkracht regelmatig getest als het gaat over geld verdienen. Irene: “Door de jaren heen heb ik geleerd steeds meer te vertrouwen dat er geld is als het nodig is, dus door daar steeds meer op te focussen, ontstaat er veerkracht dat het altijd goed komt.”

Meer lezen over veerkracht? Ons Wereldwijf Femmie schreef er jaren geleden al een blog over. Emigranten, – van welke nationaliteit en waar ook ter wereld – hebben allemaal een eigen verhaal en zijn van land tot land uiteenlopend. Je verdiepen in hun verhalen, kan meer menselijke verbinding geven.