Gezellige druktemaker of toch ADHD?

“Vroeger was je gewoon een beetje druk, tegenwoordig heeft iedereen ADHD”. Was het maar zo simpel. De laatste jaren ontdekken steeds meer volwassenen op latere leeftijd dat ze ADHD hebben. Ook ik zit in het proces om uit te vinden of die vlieger voor mij opgaat. 

Ingeborg is druk. Ze praat veel. Zoekt vaak de aandacht. Heeft een levendige fantasie. Werkt niet netjes. Is snel afgeleid. Zomaar wat kreten die voorbij kwamen op de kleuter- en lagere school. 

Gebrek aan focus 

Thuis kreeg ik vrijwel dagelijks van mijn moeder te horen: “Als je kont niet vast zat, vergat je die ook nog!” Of “Jij begint altijd overal aan maar maakt niks af”. Ook zat ik als kind geregeld onder de blauwe plekken. Was nogal onhandig en liep dan ergens tegenaan of struikelde. Mijn vader’s gevleugelde woorden: “Je moet niet links kijken en rechts doen”.

De middelbare school periode was uitdagend. Ik lette amper op, was snel afgeleid en praatte te veel tijdens de les. Huiswerk? Dat stelde ik altijd uit, maakte het vervolgens last minute met meestal dikke onvoldoendes tot gevolg. Dus moest er bij een volgende test een tandje bij om dat lage cijfer weer te compenseren. Dat ging jarenlang goed maar het hield weinig over. 

Omdat ik zo matig presteerde was een pretpakket mijn enige optie. Ik had drie vreemde talen en dat betekende toentertijd vaak luistertoetsen maken. Wat een ellende! Aandachtig luisteren en tegelijkertijd het goede antwoord aankruisen terwijl er ergens in de klas een potlood op de grond valt of iemand hoest? Weg focus. Een zesje was al een overwinning op mezelf. 

Van falen tot goede resultaten behalen

Achteraf nog een wonder dat ik het HAVO diploma binnen harkte. Maar een goede basis ontbrak volledig en vervolgens struikelde ik keihard op een vervolgopleiding. Toch was dat een waardevolle levensles en dat heeft me de ogen geopend. Als ik iets wilde bereiken dan moest het roer om en niet zo’n beetje ook. 

Na een verloren jaar op de HEAO ging ik op herkansing op de MEAO. Daar leerde ik mezelf te plannen, te concentreren en mijn huiswerk tot in de puntjes voor te bereiden. Om dat voor elkaar te krijgen, moest ik mezelf echter wel opnieuw uitvinden. Het heeft me bloed, zweet en ontzettend veel tranen gekost. 

Structuur aanbrengen in een chaotisch hoofd

Die warbol Ingeborg was namelijk nog altijd dezelfde. De chaoot die moest leren organiseren, leren netjes te werken en haar koppie er voor de verandering wél eens bij moest houden. Ik was streng voor mezelf en maakte studieplanningen waar ik me nauwgezet aan hield. Wat een ander spelenderwijs leert vanaf de basisschool, moest ik mezelf aanleren toen ik bijna 20 was. 

Vanaf het moment dat ik mijn brein kon temmen en stroomlijnen ging het beter. Ik ben bij een bank gaan werken en vond daar helemaal mijn draai. Heb jarenlang opleidingen en cursussen gedaan waarvan diverse op HBO niveau. Ik ben pas gestopt met studeren toen ik op 31 jarige leeftijd door omstandigheden stopte met werken. Maar ik heb mezelf bewezen dat ik het tóch kon en daar ben ik trots op. 

Maar de chaos slaat weer toe

Jarenlang ging het eigenlijk prima. Tot mijn hoofd een paar jaar geleden toch weer wat begon over te lopen. In gesprek met iemand moet ik mezelf inhouden om niet continue te onderbreken omdat ik meen te weten wat er gezegd gaat worden. Of ik ben zo enthousiast dat ik iemand niet eens de kans geef een zin af te maken. Geen slechte bedoelingen, integendeel! Maar wel irritant voor een gesprekspartner wanneer ik me niet in bedwang houd.

Ook vergat ik meer en meer. Te vaak midden in een gesprek compleet de draad kwijt zijn. Mijn telefoon terugvinden in de lade met ondergoed. Wijn in de melkopschuimer gieten. En na een bezoek aan de bakker wel het brood maar niet mijn handtas meenemen, waar ik pas na een uur achterkwam. Mijn man begon zich serieus af te vragen of ik misschien dement aan het worden was. 

ADHD diagnose laat op zich wachten

Maar langzaam aan begonnen puzzelstukjes op zijn plaats te vallen. Ik herkende gedrag van mijn zoon in mijzelf en vice versa. Toen wij in Amerika woonden en hij in 2nd Grade zat kreeg hij de diagnose ADHD. Zijn schoolresultaten waren slecht door de ADHD en hij zat daardoor ook slecht in zijn vel. Hij is aan de medicijnen gegaan en na een paar weken waren de problemen als sneeuw voor de zon verdwenen. Hij functioneerde weer, en hoe!

Een paar maanden geleden ben ik naar mijn huisarts in Zwitserland gegaan. Ik vertelde hem dat ik vermoed dat ik ADHD heb en daar wat mee wil. Ik wil de diagnose zwart op wit en als er medicijnen zijn die mij kunnen helpen dan sta ik daar positief tegenover. Het zou niet alleen fijn zijn voor mijzelf om eens een steuntje in de rug te hebben maar een beetje rust in de tent voor mijn directe omgeving is ook niet gek. 

Eind juli kan ik terecht bij de psychiater. Vooruitlopend op de diagnose mag een huisarts in Zwitserland bij een gegrond vermoeden van ADHD medicatie voorschrijven. Ik heb inmiddels 3 soorten medicijnen geprobeerd maar allemaal werkten ze averechts. Amper verlichting maar wel een veel te hoge bloeddruk, nachtmerries en angsten. Zo goed als het werkt voor mijn zoon, zo slecht werkt het voor mij. Ik ben ermee gestopt.

Het heeft me veel gekost maar ook veel gebracht

We zullen zien wat de psychiater voor me kan betekenen. Het kost me nog steeds elke dag bakken energie en wilskracht om me te conformeren aan een omgeving die, logisch, niet altijd even goed afgestemd is op druktemakers als ik. Maar het brein van deze levenslustige babbelbox laat zich helaas niet zo makkelijk temmen.

Onlangs was ik op een schoolreünie waar iemand me na 40 jaar zei: “Jij was altijd zo vrolijk, energiek en positief!” Ik was erdoor geraakt want zo zien mensen me nog steeds. Dat was een welkome bevestiging dat ik tijdens al die jaren waarin ik mezelf diverse keren opnieuw moest uitvinden en soms censureren, in elk geval niet ben kwijtgeraakt. 

Misschien ook interessant om te lezen is en blog van onze partner Psycholoog op Afstand over dit onderwerp – Emigreren is voor ieder mens stressvol genoeg, maar als ADHD’er zorgen die 27 openstaande tabs in je hoofd al helemaal voor kortsluiting. Lees het artikel hier verder.