Werk zoeken in Vancouver? Recruiter Christa de Ridder vertelt wat niemand echt zegt 

Angelique Bikker - WP profiel

Voor de Wereldwijven ging Angelique Bikkers in gesprek met Christa de Ridder, Human Resources & Recruitment Consultant bij YER HR Solutions. Het werd een verhelderend gesprek over ghosting, netwerken, opgepoetste cv’s en waarom je in Canada soms verder komt via-via dan via honderd sollicitaties.

Je denkt misschien: ik spreek goed Engels, heb ervaring, ben gemotiveerd, dus dat komt wel goed met werk in Canada. Nou. Niet helemaal. 

Ambitie - Christa de Ridder

Werk zoeken in Vancouver 

Wie in Vancouver of elders in Canada op zoek gaat naar werk, merkt al snel dat de regels hier net even anders zijn dan in Nederland. Of eigenlijk: behoorlijk anders. Minder direct, meer tussen de regels door, meer nadruk op persoonlijkheid, netwerk en timing. En ondertussen is de cost of living nog eens behoorlijk duur.

Christa weet daar alles van. Ze woont inmiddels in Vancouver, maar haar route hiernaartoe was allesbehalve recht. Wat begon met een enkeltje China, werd een leven over meerdere continenten, een ontmoeting met haar Canadese vrouw in Vietnam, een verhuizing naar Ontario, en uiteindelijk een carrière in recruitment en human resources in Canada en de VS.

Haar verhaal is eerlijk, nuchter en vooral heel herkenbaar voor iedereen die in Vancouver probeert te landen — professioneel én persoonlijk.

Van Nederland naar de wereld

Christa groeide op in Nederland, werkte daar, maar voelde rond haar dertigste dat er meer moest zijn. “Ik dacht: is this it? Ik had altijd al die drive om de wereld te verkennen.” Op haar 32e boekte ze een one-way ticket naar China. Het plan was zes maanden. Het werden jaren. Ze reisde door Azië, Amerika en Australië, deed vrijwilligerswerk in Vietnam, ontmoette daar haar vrouw en samen trokken ze verder. Uiteindelijk verhuisde ze naar Canada, naar London, Ontario. “Niet per se een plek waar ik als Nederlandse vanzelf van droomde”, zegt ze lachend. “Ik wist eigenlijk alleen dat het ergens bij Toronto lag.”

Het leven in Canada begon niet meteen met een glanzende corporate baan. Ze wachtte op haar permanente verblijfsstatus, deed allerlei losse werkzaamheden, runde vanuit huis een cateringbedrijf en probeerde langzaam iets op te bouwen. Toen kwam corona. En wie Ontario kent in die tijd, weet: dat was geen eenvoudige start. Christa: “Ik had nog niet echt een sociaal netwerk opgebouwd en ik kon ook niet echt aarden. Alles ging dicht, iedereen hield afstand. Dat was echt moeilijk.”

Toch vond ze haar weg terug naar HR en recruitment. Eerst via een klein techbedrijf, later via YER, het Nederlandse recruitmentbedrijf dat ook actief is in Noord-Amerika. Daar werkt ze nu opnieuw, maar dan vanuit Vancouver.

Canada is niet Nederland in het Engels

Eén van de grootste misverstanden voor veel Nederlanders? Denken dat Canada cultureel ongeveer hetzelfde is als Nederland, maar dan in het Engels. “Dat dacht ik in het begin ook,” zegt Christa. “Ik kom uit een westers land, spreek Engels, dus ik kan hier gewoon doen wat ik in Nederland deed. Maar echt: totaal niet.”

En precies dát maakt Canada soms zo lastig. Amerika is duidelijker anders. Daar hoor en zie je meteen dat de cultuur verschilt. Canada is subtieler. Het zit in de toon, in wat níét gezegd wordt, in hoe feedback gegeven wordt, in hoe mensen beslissen — en vooral in hoe ze nee zeggen. Of beter gezegd: niet zeggen.

Ghosting is hier bijna een communicatiestijl

Voor Nederlanders is het soms om gek van te worden: je solliciteert, je investeert tijd maar je hoort niks. Helemaal niks. Geen update, geen afwijzing, geen reactie. Christa: “Canadezen doen vaak alles om geen direct nee te hoeven zeggen. Dat merk je in recruitment, in sales, eigenlijk overal. In Nederland hebben we liever dat iemand zegt: ‘jij bent het niet geworden’ dan dat we niks horen. Hier is geen antwoord vaak óók een antwoord.” En ja dat is vervelend. Maar het is wel belangrijk om te weten.

Voor werkzoekenden in Canada is dit misschien een van de pijnlijkste, maar ook nuttigste lessen: stilte betekent niet altijd dat jij iets verkeerd hebt gedaan. Soms is het gewoon onderdeel van de cultuur. Onprettig? Ja. Persoonlijk? Niet altijd.

Het Canadese cv: minder bescheidenheid, meer bewijs

Nog zo’n punt waarop veel Nederlanders zich onbewust op verkijken: het cv. “Met een Nederlands cv kom je hier vaak nergens,” zegt Christa. “Eerst moet de foto eraf, maar belangrijker nog: je moet veel duidelijker laten zien wat jouw impact is geweest.”

Waar Nederlanders vaak schrijven: ik deed dit, ik was verantwoordelijk voor dat, verwachten Canadese werkgevers en recruiters eerder: wat heb je concreet bereikt? Wat veranderde er door jouw werk? Wat was jouw resultaat? Oftewel: minder “doe maar normaal”, meer “dit is wat ik heb toegevoegd”. En nee, dat voelt voor veel Nederlanders niet altijd comfortabel. “We zijn in Nederland toch sneller geneigd om nuchter te blijven,” zegt Christa. “Maar hier moet je echt meer laten zien wat je waard bent.”

Easy apply is niet genoeg

LinkedIn lijkt voor veel werkzoekenden de heilige graal, maar Christa is daar heel duidelijk over: alleen op vacatures klikken is vaak niet genoeg. “Het is zó makkelijk geworden om te solliciteren. In één dag kun je honderd sollicitaties versturen. Maar dat betekent ook dat recruiters honderden reacties binnen krijgen, vaak met cv’s die niet helemaal matchen of standaardprofielen zonder zelfs een begeleidende brief.”

En daar zit meteen ook het goede nieuws: je onderscheiden is echt minder moeilijk dan je denkt. Wat werkt dan wel volgens Christa?

  • Stuur na je sollicitatie altijd een kort, persoonlijk bericht;
  • laat zien waarom juist deze rol bij je past;
  • voeg altijd context toe in de vorm van een korte motivatie;
  • gebruik je netwerk;
  • en wees proactiever dan de gemiddelde kandidaat.

Ze noemt een Belg die ze recent sprak als voorbeeld. Iemand die net zijn baan kwijt was, maar ontzettend slim en actief met zijn zoektocht omging. “Hij deed zoveel proactieve dingen. Ik dacht meteen: jij komt er wel.” Dus wacht niet af, niet alleen klikken en zeker niet hopen dat jouw cv vanzelf opvalt.

Ambitie - Christa de Ridder

In Vancouver krijg je werk vaak via vertrouwen

En daar komen we bij misschien wel het belangrijkste woord van dit hele gesprek: vertrouwen.

In Canada, en zeker ook in Vancouver, werkt veel via relaties, introducties en aanbevelingen. Niet omdat diploma’s niet tellen, maar omdat een bekende naam of warme connectie vaak net het verschil maakt. Christa vertelt hoe ze in het basketbalcircuit met één mailtje en een gedeelde naam snel binnenkwam. Niet eerst een heel formeel proces, geen ellenlange screening — maar simpelweg: ik ken die persoon, dus kom maar langs. Dat zegt veel.

Voor wie hier werk zoekt, betekent dat dus: ga niet alleen achter vacatures aan, maar ook achter gesprekken. Achter communities. Achter netwerken. Achter mensen. En ja, dat voelt voor Nederlanders soms ongemakkelijk. Maar het werkt hier echt.

De harde realiteit: Vancouver is duur en salarissen zijn vaak lager dan je hoopt

Christa is eerlijk over de economische kant van emigreren naar Canada. Zeker voor jonge mensen of starters. “Ik denk dat je je heel bewust moet zijn van de economie, de cost of living en het inkomen. In Canada is dat echt scheef. Zeker in Vancouver of Toronto. De kosten zijn ontzettend hoog en de salarissen vaak relatief laag.

Dat betekent niet dat er geen kansen zijn. Wel dat je realistisch moet zijn. Wie hierheen komt met het idee dat er vanzelf een mooie corporate baan klaarstaat, kan nog wel eens teleurgesteld raken. Zeker zonder lokaal netwerk, Canadese ervaring of een permanente verblijfsstatus. Christa is daar nuchter in: “Als je in de trades werkt, ligt dat misschien anders. Maar als jij voor een corporate baan komt en denkt: ik ga hier wel even solliciteren en iets vinden — dan is de concurrentie groot.”

Voor mensen in Vancouver die nu zoeken naar werk, is dat geen pessimisme. Het is gewoon belangrijke context.

Soms moet je een stap terug doen om hier vooruit te komen

Soms betekent emigreren óók dat je je ego even aan de kant moet zetten volgens Christa. Ze vertelt heel open: het werk dat ze nu doet, lijkt in essentie op haar eerste baan van twintig jaar geleden in Nederland — alleen dan in een andere context en op een ander niveau. En datzelfde hoort ze terug van veel mensen die in een internationale context verhuizen.

In Nederland had je misschien al status, ervaring, zekerheid, een huis, een netwerk. Hier begin je opnieuw. Op je veertigste. Of vijftigste. Met minder vanzelfsprekendheid. Dat is niet niks. Maar het is ook niet per se verlies. Het kan ook ruimte geven voor iets nieuws.

Wat Canada óók brengt

Want ondanks alle uitdagingen is Christa duidelijk: ze wil niet terug naar Nederland. Niet per se. Waarom niet? Omdat Canada haar ook veel heeft gebracht. Een internationaler leven. Werk over landsgrenzen heen. Contact met mensen uit allerlei culturen. Een gevoel van ruimte. Bergen, zee, bomen, mogelijkheden. “Ik voel me hier meer een global citizen,” zegt ze. “Dat spreekt me enorm aan.” En ook de Canadese manier van omgaan met elkaar is haar gaan passen. Waar ze vroeger misschien directer was, ziet ze nu ook de waarde van zachtheid, nuance en vriendelijkheid. “Canadezen zijn echt heel lieve mensen,” zegt ze. “Soms praat ik nu met Nederlanders en dan denk ik: oei, wat direct en bot.”

Voor Nederlanders die op zoek zijn naar een baan in Vancouver: dit wil je onthouden

Wat wil je iemand meegeven die nu op zoek is naar een baan in Canada? Misschien vooral dit:

  • Je bent niet gek als je het lastig vindt.
  • Je bent niet de enige als je wordt geghost.
  • Je bent niet zwak als je netwerk nodig hebt.
  • Je bent zeker niet mislukt als je hier niet direct op hetzelfde niveau instapt als in Nederland en last but not least heb vooral heel veel geduld.

De arbeidsmarkt in Vancouver vraagt iets anders van je. Meer strategisch netwerken. Meer zichtbaarheid. Meer aanpassing in hoe je communiceert en jezelf presenteert. En er liggen zeker ook kansen. Zeker voor wie bereid is om verder te kijken dan alleen vacaturesites en om echt te investeren in relaties en lokale aansluiting.

Ambitie - Christa de Ridder

Holland House in Vancouver? (Ja, leuk!)

Aan het einde van ons gesprek, vraag ik Christa nog naar haar wensen hier in Vancouver.  Een paar jaar geleden zat Christa in het bestuur van het Holland House Canada in Toronto. Nu is zij gevraagd om dit ook hier in Vancouver op te gaan zetten. Wat zij echt heel leuk zou vinden om in het verlengde hiervan een Nederlandse werkhub in Vancouver op te zetten. Geen stijve businessclub. Geen gesloten netwerk. Maar gewoon: een plek waar Nederlanders kunnen samenkomen. 

Een plek waar je kunt binnenlopen, werken, koffiedrinken of even sparren. Waar je andere Nederlanders en internationals ontmoet die ook ergens tussen twee werelden in leven en werken. Waar ideeën ontstaan. Waar samenwerkingen ontstaan. En eerlijk is eerlijk — waar je je soms gewoon even iets minder alleen voelt. Want dat is misschien wel de realiteit waar we het te weinig over hebben: werken in het buitenland kan geweldig zijn, maar ook… best eenzaam.  En misschien is dát wel de rode draad van alles wat Christa zegt: In Canada kom je verder als je het niet alleen probeert te doen.

Dus bij deze een vraag aan jou — de lezer: krijg je hier ook energie van en wil je het niet alleen doen? Heb je ideeën? Ken je mensen? Zie je mogelijkheden? Laat het weten via mijn LinkedIn. Misschien is dit precies zo’n idee dat niet groot hoeft te beginnen — maar gewoon start met een paar mensen, een tafel en een goed gesprek.

En wie weet… werken we dan straks wel samen in het Holland House Vancouver.

Over dit Wereldwijf: Angelique Bikkers - Canada

Hi ik ben Angelique Bikkers en woon in het prachtige West Vancouver, Canada. Met mijn HR-achtergrond ben ik altijd gefascineerd door de carrièreverhalen van vrouwen die – net als ik – de sprong naar het buitenland waagden. Daarover schrijf ik af en toe voor De Wereldwijven. Daarnaast ben ik oprichtster van BIKPICTURES Coaching & Consulting. Nieuwsgierig naar mijn wereld? Neem gerust een kijkje op mijn Instagram.