Zuid Afrika – Wereldwijf Amanda geeft taal-bijles in Diepsloot township

Zoals bij iedere internationale move moet je weer aan de bak om een ‘nieuw leven’ op te bouwen. Clubjes, contacten, bezigheden. Zo ook na onze verhuizing naar Johannesburg in Zuid-Afrika. Bij gebrek aan een werkvergunning zoek ik betekenisvol vrijwilligerswerk. Iedereen heeft daar zijn eigen voorkeuren in maar voor mij zit ‘het verschil maken’ in bijdragen aan een betere toekomst voor kinderen. Als die betere kansen hebben dan kunnen ze later beter voor zichzelf en voor hun omgeving en kinderen zorgen. De steen in de vijver met ringen die steeds groter worden. 

Na een zoektocht kom ik uit bij The Link Literacy Project, opgezet door Margi Bashall, een lerares met een visie en vooral veel gedrevenheid om kinderen in achterstandsposities betere kansen te geven.

Bijles in lezen & rekenen

De vrijwilligers van The Link geven bijles in lezen en rekenen aan kinderen tussen de 7 en 10 jaar oud. Inmiddels heeft The Link 18 locaties in achterstandswijken en townships in Johannesburg en krijgen zo’n 800 kinderen per week bijles. Zelf ben ik als vrijwilliger verbonden aan The Link Riversands School, een school aan de rand van Diepsloot, een enorm grote township niet ver bij mijn huis vandaan. Daar geeft een groep betrokken vrijwilligers elke dinsdag en woensdag lees- en taalles aan de kinderen die dat het hardst nodig hebben. 

Kate zwaait er de scepter en dat doet ze met hart en ziel. Ik interview haar over haar werk. Ze vertelt hoe ze bij The Link Riversands School terecht is gekomen: ‘Toen ik jong was, was mijn droom altijd om met kinderen te werken. Maar daar is het niet van gekomen. Na mijn pensionering kwam de oude wens om te werken met kinderen weer naar boven en heb ik specifiek daarnaar gezocht. Ik heb goede herinneringen aan mijn moeder die mij voorlas en ik wil graag dat deze kinderen ook zo’n fijne ervaring opdoen.’  

Uitdagingen

Kate noemt vele uitdagingen in het onderwijs in Zuid-Afrika, met name op de scholen in de armere gebieden, die grotendeels ontstaan door politieke keuzes. Daarnaast zijn er ook andere uitdagingen voor grote groepen kinderen bijvoorbeeld de enorme armoede met alle problemen van dien, een ontbrekende of disfunctionele familiestructuur, er wordt geen Engels thuis en in de buurt gesproken, ouders zijn vaak ook ongeletterd en boeken niet voorhanden.

Als ik Kate vraag waar ze het meest trots op is noemt ze als eerste de enorm betrokken vrijwilligers, die jaar na jaar present zijn om steeds weer nieuwe kinderen op weg te helpen. Het is een hechte groep met een goede sfeer die er, ook buiten het klaslokaal, voor elkaar is. Ook is Kate trots op de goede relatie met de schooldirecteur en de leraren. De klassen zijn overvol, de middelen beperkt en veel kinderen komen uit moeilijke omstandigheden en hebben een taalachterstand. De leraren doen wat ze kunnen maar zijn duidelijk blij met de extra hulp die The Link kan bieden.

Dankzij bijles betere kansen

Kate vertelt dat ze enorm kan genieten van de trots en blijdschap op de kindersnoetjes als ze ineens het concept begrijpen dat een aantal letters aan elkaar geplakt een woord vormen en ze zelf een zinnetje kunnen lezen. ‘Dat is een geweldig gevoel, voor het kind, maar ook voor ons. Maar nog belangrijker, zegt Kate, is dat de kinderen bij ons gezien, gehoord en gesteund worden, plezier hebben en zich veilig en geliefd voelen.’ 

Daar kan ik het alleen maar enorm mee eens zijn. Toen ik begon bij de Riversands School was mijn insteek om de kinderen te helpen om te leren lezen en ze daarmee een betere startpositie in het leven te geven. Dat is ook inderdaad wat ik en de andere vrijwilligers doen. Maar eigenlijk zit de echte kracht in het zién van de kinderen, het geven van aandacht, complimenten, een high five of een knuffel en een vriendelijk en positief woord. Dát, zo ben ik inmiddels overtuigd, is wat het echte verschil maakt voor deze kinderen die vaak in heel moeilijke omstandigheden opgroeien en al deze dingen ontberen. Dáár doe ik het voor.