Waar ga ik naar de tandarts: in Nederland of Senegal?

Gelukkig heb ik niet vaak een tandarts nodig. Maar voor mijn vakantie naar Nederland dacht ik, ”laat ik een afspraak maken bij de tandarts die ik jarenlang in Nederland heb gehad.” In Senegal was ik wel bij de tandarts geweest voor het schoonmaken van het gebit maar nu bedacht ik me en wilde ik in Nederland naar de tandarts. Die was immers zo vertrouwd.

Een paar maanden voordat ik naar Nederland op vakantie zou gaan, nam ik contact op met mijn tandarts in Amsterdam.

Geen praktijk maar een concern

Helaas bleek de tandarts die ik altijd had gehad, vertrokken. Enfin, geen probleem want ondertussen was het een groot tandartsen concern geworden waar zo’n 15 tandartsen bij aangesloten zijn. Hoewel ik twijfels had (ik wilde namelijk het liefst naar een vertrouwde tandarts), maakte ik toch een afspraak. Uiteindelijk wil je toch geholpen worden. Eerst werd er een datum geprikt voor een kennismaking en daarna een datum voor een consult (controle.)  Een kennismaking? Waarvoor, ik was toch al lang klant? Er was destijds afgesproken dat mijn gegevens bewaard zouden blijven.

Eenmaal in Nederland ging ik twijfelen en rees de vraag: Waarom moest ik zo nodig naar dat grote tandartsen concern in Nederland terwijl ik daar niets meer vertrouwds zou vinden? Mijn eigenlijke tandarts was immers vertrokken en van de assistenten zou ik ook niemand meer kennen. Bovendien was het allemaal zo groot geworden dat ik nooit meer te maken zou krijgen met één tandarts waarmee je een vertrouwensrelatie kan opbouwen. Nu moet je gewoon afwachten welke tandarts er beschikbaar is. Voor mijn een onpersoonlijke situatie waar ik juist een enorme afkeer van heb. 

De afspraken heb ik uiteindelijk afgezegd. Waarom wilde ik eigenlijk zo graag in Nederland naar een tandarts? Heeft het te maken met de beeldvorming die ik in mijn jeugdjaren heb ontwikkeld? Namelijk dat de tandarts in Nederland een betere scholing en apparatuur zou hebben dan die in Senegal… Blijkbaar speelt dat idee nog altijd een rol, hoewel ik nu alweer 7 jaar in Senegal woon. Maar is dat ook echt zo? Ondertussen was ik al een paar keer voor het reinigen van mijn gebit naar een tandarts (met een gedegen opleiding) geweest in Saint-Louis (Senegal) en dat was goed bevallen. 

Persoonlijke aandacht

Na mijn vakantie in Nederland ga ik naar de tandarts in Saint-Louis (Senegal). De deur van de praktijk staat open als ik aan kom lopen en ik zie dat er geen klanten zijn. De assistente is er wel en ik vraag of ik geholpen kan worden. In eerste instantie kan dat niet en moet ik op een andere dag terugkomen. Nu laat ik me niet zo snel wegsturen en na enig aandringen mag ik naar de behandelkamer waar de lichten nog moeten worden aangedaan. Ik word op de behandelstoel gezet en gereed gemaakt voor de behandeling. Na een minuut of 10 hoor ik gestommel op een trap en even later is de tandarts er. Met een brede glimlach verwelkomt hij me terwijl hij zijn witte jas nog moet dichtknoppen. Hij herkent me.

Na de begroeting vraag ik of hij boven de praktijk woont. Dat blijkt zo te zijn en hij was even gaan rusten. Ondertussen wordt mijn kaart erbij gehaald en geeft hij een klein standje voor het feit dat ik zolang niet geweest ben. Ik beloof de volgende keer eerder te komen, binnen zes maanden. Na 30 minuten zijn mijn tanden gereinigd en moet ik contant betalen. In Senegal dien je direct de behandeling te betalen. Later kun je het terugvorderen van de verzekering. Al met al, binnen drie kwartier staat ik tevreden buiten. Ik ben blij dat ik naar de tandarts in Saint-Louis ben gegaan waar een persoonlijk gesprek en een klein beetje aandacht voor elkaar nog mogelijk is. Alhoewel de behandelkamer een oud bollige uitstraling heeft en de tandartsstoel aan vernieuwing toe is.  

Sinds ik in Senegal woon, realiseer ik me steeds vaker dat het niet gaat om de buitenkant, de mooie wachtkamer of behandelstoel maar de aandacht en tijd die je als persoon krijgt. Voor mij is in ieder geval de overstap gemaakt en ga ik in het vervolg in Senegal naar de tandarts. Misschien heeft hij wat minder apparatuur ter beschikking maar de persoonlijke aandacht vergoedt dat voor mij.