Bedrijf van een Wereldwijf! Niets is ‘pole-pole’ voor wereldwijf Silvia en haar Stichting Love is Sharing

Gastschrijfster

Gastschrijver en journalist Belinda had een bijzonder gesprek met de Nederlandse Silvia de Jong die in Kenia als vrijwilliger aan de slag is gegaan in een revalidatiecentrum voor kinderen met een beperking. Inmiddels heeft Silvia hier de Stichting Love is Sharing opgericht waarmee ze zich inzet voor deze kwetsbare groep kinderen.

Lees hier het blog over die ontmoeting en het gesprek dat Belinda met Silvia had over haar werkzaamheden en Stichting Love is Sharing hieronder verder.

Ambitie - Stichting Love is Sharing
Foto: Silvia de Jong | Stichting Love is Sharing

Dobberen

‘Rustig aan doen’ terwijl je al bij voorbaat weet dat je te laat komt voor een interview afspraak omdat het OV het weer ’s lekker laat afweten. Dergelijke momenten laten me inwendig stampvoeten, en zorgen ervoor – ondanks dat ik vaak met de bus reis – dat ik met een zwierende zwaai op die denkbeeldige kast beland. Whoop! Een ongemakkelijke situatie die ik deze keer snel kan loslaten door een allerliefst appje van Silvia de Jong. Ze laat me weten dat ik me niet zo druk moet maken, en dat er rustig op me gewacht wordt in de Haarlemse lobby waar het interview met haar zal plaatsvinden. Wat een opluchting!

In een flits bedenk ik dat dit slow down berichtje afkomstig is van een vrouw die wel vaker met een dergelijk bijltje gehakt heeft, en dit werd me later door haar bevestigd. Wil je als westerling je immers een beetje comfy voelen bij het minder opgejaagde Afrikaanse levensritme dan doe je er goed aan om te stoppen met al dat gejakker van A naar B, en andersom. En dobber je lekker ontspannen met hen mee. Of op z’n Afrikaans gezegd: ‘pole-pole’. Ondanks de vertraging, stap ik toch nog redelijk ontspannen mijn bus uit, nieuwsgierig naar wat Silvia me te vertellen heeft. 

Vleugels

Op de vraag ‘Wie is Silvia?’, vertelt ze enthousiast dat het werken voor mensen met een beperking haar letterlijk vleugels geeft in combinatie met het vele vrijwilligerswerk dat ze doet. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze na ruim 30 jaar in de zorg te hebben gewerkt, 15 jaar geleden definitief besluit te switchen van baan door part-time te gaan werken voor deze doelgroep waardoor er genoeg tijd overblijft voor haar Stichting.     

Twinkel

Wanneer Silvia en een vriendin in 2018 op vakantie gaan naar Afrika, willen de dames niet alleen maar olifanten spotten maar melden ze zich in Mombassa in een revalidatiecentrum aan als vrijwilliger. Een medische veilige haven voor kinderen met een beperking die na hun operatie er gemiddeld een jaar moeten revalideren, vaak zonder ouders of andere dierbaren in hun nabijheid. Dit maakte het vrijwilligerswerk heel divers aldus Silvia. Zo was ze niet alleen verzorger maar tevens een soort moederfiguur die de traantjes droogde van de aller jongste kinderen wanneer het gemis van hun familie hen even te gek werd.

Gelukkig was het niet allemaal kommer en kwel en waren er ook vrolijke momenten zoals zingen en lekker dansen op de door haar meegebrachte muziek. En dit gebeurt nog steeds vertelt Silvia met een twinkel in haar ogen. Afrika zit sinds die allereerste vakantie in 2018 onder haar huid, en laat haar nooit meer los. En andersom ook niet. Wat een zegen!

Historisch

Na ruim 5 jaar in haar vakanties gewerkt te hebben in het revalidatiecentrum als vrijwilliger, kruist eind 2023 scouting-leader Frances Ngala haar pad. Een bevlogen twintiger die bereid was om haar wat meer van Kenia te laten zien; het solo op pad gaan als vrouw vraagt in Afrika om meer oplettendheid dan in andere landen, en deed Silvia daarom nooit (en nog steeds niet).

Het was die ene ‘historische’ brommerrit waardoor ze via een lokale winkelier in contact kwamen met ca.14 kinderen met verschillende beperkingen die nog nooit ondersteuning hiervoor hadden gekregen. Een nogal schrijnende situatie waardoor Silvia en Frances besloten zich in te zetten voor al deze verschoppelingen. Een gezamenlijk besluit waardoor het heden en verleden bijna als vanzelf samensmolten want wat blijkt? Silvia zou als dreumes ooit gezegd hebben dat ze voor mensen met een beperking in de bres zou springen. 

Om haar ultieme droom waar te maken richt ze de Stichting Love is Sharing op met als steun en toeverlaat Frances. In rap tempo regelt ze van alles en nog wat zoals aangepaste rolstoelen en worden er verschillende braces geleverd met behulp van sponsoren. Ook krijgen de kinderen fysio- en ergo therapie, een eigen matras en ontbreekt zelfs een feestelijke verjaardagstaart niet wanneer het kind jarig is. 

Duizendpoot 

Dankzij Frances (Silvia spreekt hem dagelijks) en alle hulp die zij krijgt van de Marine Sea Scouts die hij begeleidt en aanstuurt met al hun lokale zorg-activiteiten, is het mogelijk om haar Afrikaanse droom waar te maken zo benadrukt Silvia regelmatig tijdens het interview. Iets waar ze enorm dankbaar voor is.

Daarnaast regelt Frances de dagelijkse logistiek voor het kind en gezin, werkt hij mee aan de regionale plannen in de regio Mombassa en Kilifi, verzorgt hij zijn ouders en broer, en runt hij zelfs nog zijn eigen winkeltje. Vanwege al het extra werk dat hij doet, betaalt de Stichting hem maandelijks ad EURO 50,-; een fijne financiële aanvulling omdat men er geen pensioenregeling heeft. 

1001 plannen

In september 2026 gaan alweer 5 kinderen naar school vertelt Silvia enthousiast. De planning is dat alle kinderen met een beperking dit gaan doen, waarbij het wel de bedoeling is dat zij ’s avonds weer thuis zijn bij hun ouders en/of verzorgers. In 2027 gaat Silvia met pensioen, en hoopt ze meer tijd te krijgen om de plannen die ze nog heeft, te kunnen realiseren. In de tussentijd staat haar hoofd niet stil en is ze al bezig om de ouders van haar kinderen kleinschalige projecten (op jaarbasis) aan te bieden voor een meer stabiele financiële toekomst. Het geld dat ze hiervoor krijgen, wordt alleen besteed aan het project, en wordt nauwlettend in de gaten gehouden door Frances. 

Een ander project is het bouwen van een dagbestedingscentrum voor de allerkleinsten waar de Scouts al een stuk grond voor hebben gekocht ter grootte van een voetbalveld. Een plek voor niet alleen maar paramedische zorg zoals fysiotherapie maar tevens een ruimte waar de Scouts wekelijks lessen kunnen volgen. Met behulp van de ouders hebben de Scouts er al een omheining en een waterput aangelegd. Hoe geweldig!

Heel gewoon

Op mijn vraag waar zij de energie vandaan haalt om zich totaal in te zetten voor haar geliefde kinderen, naast haar huidige betaalde werk, is het antwoord hierop kort maar krachtig. Zij volgt haar hart en vindt het heel gewoon wat zij doet. Pas wanneer ze voelt dat haar innerlijke vlammetje bijna uitdooft, trekt ze zichzelf in alle stilte een paar dagen helemaal terug zodat ze later weer haar Afrikaanse ding kan doen. Hoe herkenbaar! Wij sluiten het interview af met nog een extra kopje koffie waarna wij hartelijk afscheid nemen in mijn geliefde Haarlem, mijn wereldstad. 

Our best today love is sharing

Over dit Wereldwijf: Gastschrijver

De Wereldwijven nodigen ook gastschrijvers en gastfilmers uit om zo nu en dan hun inspirerende verhalen te delen. Deze verhalen of videos gaan over onderwerpen die nauw aansluiten bij onze zoektocht naar authenticiteit, echtheid, diepgang en verbinding. Lees mee en laat je inspireren.