Yael, vrouwelijke rabbijn voor het menselijk recht

Sissy Keizer - Israël

15 maart 2018

We komen allemaal weleens iemand tegen die zoveel charisma uitstraalt dat die persoon je ziel beroert…

Niet zo lang geleden maakte ik kennis met haar, een nieuwe collega in het verpleeghuis. Superslank, haar korte peper-en-zoutkleurig kapsel, door de wind gewoeld, gaf haar een jeugdige aanblik. Ze stapte fier en met een rechte rug naar binnen. Het voelde voor mij alsof er een lichte bries vanaf een zonnig strand naar binnen waaide. Deze 57-jarige vrouw, bruisend, vol energie en nieuwe ideeën, is ons nieuwe teamlid. Een geriatrisch fysiotherapeute. Ik zal haar Yael noemen.

Enkele dagen gingen voorbij en gaandeweg kwamen we in wat meer persoonlijke gesprekken terecht. Ik vertelde Yael dat ik zo positief geraakt was door haar aura. In een korte tijd had zij mijn patiënten tot meer actieve bewegingen gebracht. En nog steeds vragen bijna al mijn patiënten dagelijks naar haar. Want wanneer Yael mijn patienten teder aanraakt, vraagt ze heel rustig en zacht wat zij graag wil weten om hen verder te kunnen helpen. Door hun ledematen voorzichtig te strekken, ziet Yael wat hun lichaamskracht is. Zo bepaalt ze wat hun draaglast is. Sommige patiënten vinden dat niet fijn en slaan en schoppen weleens. Yael blijft altijd rustig. Haar gezicht glimlacht, haar ogen verwijden en haar rimpeltjes verdwijnen. Haar oprechte positieve blije uitstraling is zo aanstekelijk. Ik zie dat mijn patienten haar willen laten zien dat ze kunnen lopen, staan en hun armen kunnen strekken. Maar wat is er nou zo bijzonder aan deze vrouw? En waarom vind ik deze vrouw zo inspirerend?

Yael is mijn spiegel

Het antwoord op deze vraag is dat Yael mijn spiegel is. Dat geloof, dat elk mens recht heeft op een humaan bestaan, dat was mijn motto, toen ik jaren geleden een carriére switch maakte. Maar ben ik het onderweg verloren? Waar ben ik blijven steken in mijn geloof op dat recht? Of ben ik wel blijven geloven maar had ik daar bevestiging voor nodig? Yael inspireert mij weer en brengt mij terug naar waar het om draait.

Gelijkheid voor vrouwen

Ze vertelde mij haar achtergrond. Haar drijfveren. Geboren in Massachusetts en opgegroeid in Israël keerde zij op 21-jarige leeftijd met haar diploma op zak als fysiotherapeute terug naar de States. Yael wilde meer betekenen voor gelijkheid van vrouwen. Maar hoe doe je dat als jonge vrouw? Nergens door weerhouden, begon zij de studie voor het worden van rabbijn. Zij wilde eerst meer leren uit de Torah en werd daarna actief in een synagoge in Rockland. Als vrouwelijke rabbijn.

Yael wilde de Joden in de VS leren dat het religieuze leven in Israël zo anders is. Wanneer je er zelf nooit geweest bent of gewoond hebt is dat moeilijk te begrijpen. Terwijl zij in Rockland vele jaren heeft kunnen prediken en uitleggen over het verschil tussen de States en Israël, werd de wens op terugkeer naar het land van haar jeugd intenser.

Foto: Sissy Keizer

Gelijkheid voor Joden en Arabieren

In 2009 keerde zij terug, maar rabbijn zijn, zoals zij het liefst wilde, in Israël gaf geen voldoening meer. Er waren en zijn nog steeds zoveel nieuwe uitdagingen. Voornamelijk in Jeruzalem, waar veel religieuze mensen wonen en men veel meer weet over het gelovig leven. Mensen gaan zelf op zoek naar de antwoorden van hun zielevragen of volgen studies. Zij was ergens anders voor nodig.

Zo besloot Yael om haar levensdoel te veranderen. Zij ging zich inzetten voor “Rabbis for Human Rights” in Israël, voor gelijkheid tussen de Joden en de Arabieren. Yael maakte kennis met de andere kant van het leven in de Westbank. Zij zag hoe Joodse extremistische kolonisten schade aanrichtten op de akkergronden van de Palestijnen. Yael helpt de vele Arabische agrariërs in de Westbank door middel van nieuwe bomen te planten of te helpen bij de oogst van de olijfbomen. Zij geeft les in het Jodendom en mensenrechten met als doel om een religieuze Joodse stem te presenteren die de mensenrechten voor iedereen in Israël promoot.

Enthousiasme

Haar professie als geriatrische fysiotherapeut oefent zij uit om in haar dagelijkse onderhoud te kunnen voorzien. In haar dagelijkse werk neemt Yael de ouderen mee in haar geloof en enthousiasme dat elke beweging, hoe klein dan ook, goed is voor hun zelfvertrouwen. In de enkele weken dat Yael aan ons team is toegevoegd is duidelijk te zien hoe de ouderen in hun nadagen gloeien. Ze draagt met recht de naam Yael: in het Hebreeuws- steenbok of klipgeit in het Arabisch zij/hij die opstijgt.


Over dit Wereldwijf: Sissy Keizer - Israël

Sissy Keizer - Israël
Shalom, ik ben Sissy Keizer en woon sinds 2013 samen met mijn man in Jerusalem, Israël. Ik werk als verzorgende voor ouderen met dementie en chronische ziekten in een verpleeghuis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over het leven, wonen en werken in een land met een enorme historie, vol inspiratie, innovatie op velerlei gebied maar ook met haar controversen.