Vlechtjes en torenhoge hakken op een eiland voor de Hondurese kust

De vrouwen van Roatan, een eilandje voor de kust van Honduras, zijn ijdel, de meeste gaan minimaal één keer per week naar de schoonheidssalon en naar de kapper. Ik dus niet… Zelfs in Amsterdam ging ik maar één keer per maand. Veel geld hebben ze niet, maar hun uiterlijk heeft absoluut prioriteit.

Vlechten als statement

Vlechtjes met verschillende patronen en haarextensies zijn ook dé perfecte manier om te kunnen ontsnappen aan het dagelijkse kammen van hun haren. Gevlochten kapsels gaan al veel langer mee terug in de tijd dan schoonheid-trends, hashtags en de Kardashians.Ver voor 3500 v.Chr. begon het vlechten al in Afrika. In sommige Caribische eilanden, werden de vlechten later zelfs gebruikt als een manier om te ontsnappen aan de slavernij. Ingewikkelde vlecht patronen beeldden soms zelfs een kaart uit!

Kardashian kreeg veel kritiek dit jaar toen ze op de ‘MTV Movie and TV Awards 2018’ verscheen met haar Bo Derek look. Ze had haar vlechten moeten toeschrijven aan de Afrikaanse cultuur en niet aan Bo Derek. Een ander goed voorbeeld van culturele toe-eigening is het dragen van ‘dreadlocks’, een natuurlijke vorm van haardracht die bij vele volkeren op de wereld voorkomt, zo ook hier.

Box braids, twist braids, croshe braids, en dreadlocks…..

Gevlochten haren met of zonder kralen is veel te bewonderen in het dagelijkse straatbeeld van het eiland. Niet alleen bij vrouwen maar ook bij de mannen. Ik verbaas me er telkens weer over hoe vaak ze hun haarstijl veranderen.

Oudere vrouwen geven meer de voorkeur voor haar extensies. Jongere vrouwen vinden box braids, twist braids, croshe braids en dreadlocks stijlvoller. Gemiddeld blijven de braids drie maanden zitten. En kan een sessie bij de kapper wel oplopen tot zes uur! Eén uur voor mij is het maximale, weliswaar met airco, knippen, snel föhnen en de deur uit. Ze besteden makkelijk hun hele maandsalaris aan de braids en zijn zelfs bereid het geld ervoor te lenen…Echt goed voor je haar is het niet. Maar ook niet voor hun portemonnee dus!

En ook toeristen laten zich verleiden. Zelf vind ik het eerlijk gezegd onnozel staan als een blanke toerist zich heeft laten verleiden om door een local hun haar te laten vlechten. Niet dat ik die man of vrouw iets kwalijk neem, maar het staat gewoon niet charmant bij een ‘gringo’, het past niet. Misschien was Bo wel een hoge uitzondering…

Het schoonheidsideaal van een Eilandse

‘Spanjaarden’ op het eiland worden gezien als mensen die oorspronkelijk vanaf het vasteland Honduras zijn. De inheemse bevolking is namelijk trots op hun voormalige Engelse afkomst. Ooit hoorde Roatan bij het Engelse Belize. Ze spreken ook Spaans, maar hun taal is wezenlijk “Island English”. Het is een leuke mix, van Creools Engels, met een unieke Caribische flair. Spaanse vrouwen gaan niet altijd goed samen met eiland vrouwen. Voor mijn gevoel overheerst nog steeds het eilandse boven het Spaanse, er is nauwelijks een mix. Hebben ze dezelfde schoonheidsidealen?

Mijn voormalige oppas Janisha is een oorspronkelijk eilandse, ze is hier geboren en getogen. Ze woont nu in Houston. Haar moeder heeft er voor gezorgd dat ze kon uitvliegen, haar horizon kan verbreden en haar ‘college’ in Amerika kan doen. Haar studiekosten en inwoning worden gesponsord door een Amerikaans echtpaar die van het eiland houden en van haar. Ik was haar ‘Madrina’ (Godmother) voor haar graduation. Het was een hele officiële gebeurtenis, en vooral ook lang! Er leek geen einde aan te komen, de ceremonie in de kerk duurde alleen al vier uur! Maar ik heb mijn ogen uitgekeken hoe iedereen er was uitgedost en op hun mooist er uit zag.

Janisha heeft een verfijnd gezicht, is ‘petit’ en heeft een oogverblindende glimlach! Voor mij een beauty. Janisha vertelt mij precies wat schoonheid voor haar betekent.

Gracieus, zelfverzekerd en vrouwelijk

Beauty is more than an outside appearance, so for me my beauty ideal is a woman that carries herself with confidence and grace.”

A woman that always puts God first in everything she does. A woman that is smart and ambitious. A woman that knows exactly who and what she is. A woman that does not let society define her by her mistakes. A woman that is always willing to help others. Most importantly, she is not a follower of the crowd but a leader of the pack in a positive way.”

Underdressed op een baby shower

‘Wacht maar tot je op een baby shower terecht komt!’, vertel ik nieuwkomers. Rond het middaguur komen de dames binnen met gestijlde haren, sommige met braids en maken hun entrée met de hoogste hakken die ze maar hebben kunnen vinden. In de winkels hier zijn eigenlijk alleen maar torenhoge hakken te koop, een sportieve hoge hak is niet te vinden in hun collecties. Alsof ze een nachtclub binnen komen wandelen. Ik heb me nog nooit zo ongemakkelijk gevoeld. In mijn korte gebleekte spijkerbroek, onopgemaakt, en op mijn flipflops, durfde ik haast geen gebruik te maken van het ‘lopend buffet’.

Ik pas me aan aan het schoonheidsbeeld

Het eilandleven vind ik juist zo fijn omdat het zo laidback is, maar af en toe vind ik het nog wel leuk om mezelf mooi aan te kleden. Inmiddels weet ik nu voor welke gelegenheden ik me weer fijn kan optuigen en die enkele paar hoge hakken uit de kast kan halen. Verslonzen zal ik nooit, maar onopgemaakt met natte haren de deur uitgaan, heerlijk! Het klimaat werkt natuurlijk wel mee..

Als ik in Amsterdam terug ben, moet ik voor mijn gevoel me weer aanpassen aan het schoonheidsbeeld daar. Iedereen heeft weer perfect geföhnde haren, volmaakt gevormde wenkbrauwen, gestifte lippen en hier en daar bespeur ik wat gebotoxte gezichten. Ook ik doe hier weer aan mee, behalve de botox dan…In the end maakt het eigenlijk hier niet zo veel uit hoe je erbij loopt of uitziet. Alles kan… dat maakt het tegelijkertijd zo relaxed! Dat houdt me mooi en jong.

Over dit Wereldwijf: Monique Taree - Honduras

Monique Taree - Honduras
Van ‘City Girl’ to ‘Island Girl’. Holá ik ben Monique Tarée, samen met mijn man en zoon ben ik vanuit Amsterdam naar het Caribische eiland Roatan verhuisd, een van de baaieilanden van Honduras. Als voormalig uitgeefster van magazines heb ik van mijn hobbie mijn werk gemaakt. Ruim negen jaar geef ik nu duik- en onderwaterfotografie les en fotografeer en schrijf ik voor mijn eigen blog en website over mijn duikavonturen en het prachtige tweede grootste rif ter wereld! Voor De Wereldwijven neem ik jullie graag mee in mijn onderwaterwereld en de fascinerende gebeurtenissen van het eilandleven.