Schoonheidsidealen in Nepal: ‘be fat & white’

door gepubliceerd op 18 oktober 2018Tags: , ,

“You are fat!” of “You are so white!” Het eerste dat ik altijd aan mijn stagiaires en vrijwilligers vertel als ze in aanraking komen met de locals: ‘Nepalesen vinden andere dingen mooi dan wij’.

Laat je buikje hangen

Zo zullen Nepalesen heel direct bij een eerste ontmoeting al tegen je zeggen: “you are fat!” of “you are so white“. Dingen die wij als Nederlanders niet per se van een vreemde hoeven te horen. Maar wat voor Nepalesen alleen maar een compliment is! Aangezien Nepal geen rijk land is, laat je je rijkdom en gezondheid zien door lekker te eten en een mooi buikje te hebben. Zoals men in Nederland hard traint en allerlei diëten volgt, dat kennen ze hier echt niet. Voor mijn bruiloft werd ook gezegd dat ik te dun was voor de sari (traditionele dracht, red.). Mijn schoonfamilie vond het mooier als ik een buikje over mijn sari had hangen. Iets waar ik zelf niet echt op zat te wachten en ook niet gedaan heb!

Ondertussen weet men bij mij ook wel dat ik het fijner vind om te horen dat ik mooi gekleurd of slank ben! Overigens helpt het wél om je lichaam hier meer te waarderen omdat er geen druk op staat dat je strak en dun moet zijn, heel fijn!

Make-up, heel veel make-up

Voor vrouwen zijn er best veel dingetjes die vanuit de samenleving worden verwacht in hoe ze eruit moeten zien. Ten eerste vind ik de Nepalese vrouwen hier heel mooi (ook met buikje). Alle vrouwen dragen hier in hun dagelijks leven traditionele kleren (kurta of sari) en altijd hebben zij wel lipstick op en armbanden om. Wanneer er een festival of bruiloft is dan gaan we helemaal voluit. Alle gouden sieraden worden uit de kluisjes gehaald, een mooie glitter bindi op je voorhoofd, je armen vol met armbanden, hakken, sari of lehanga aan en natuurlijk make-up, heel veel make-up.

Terwijl de mannen gewoon in hun spijkerbroek en t-shirt komen aankakken. Daar kan ik mij soms nog wel eens aan irriteren.

Stip op voorhoofd

Je kunt zien aan een vrouw wanneer zij is getrouwd. Zij draagt dan armbanden om haar linkerhand, een speciale ketting die mangalsutra wordt genoemd. De ketting heeft rode of zwarte kralen met een goud ornament in het midden. En natuurlijk een sindhu, een rode streep of stip op het voorhoofd. Is wel lekker makkelijk voor de mannen hier, zo kan je gelijk zien wie er bezet of vrij is! Ikzelf draag alleen de mangalsutra. Die stip op mijn hoofd staat toch niet zo aantrekkelijk als bij de Nepalese vrouwen!

Kaste kledij

Elke kaste heeft hier zijn eigen kledij. En dat is tot in de puntjes helemaal bepaald! Ik ging mij samen met mijn nichtje klaarmaken voor een festival waarbij wij onze kaste kledij zouden aantrekken. Ik vond het al heel knap van mijzelf dat ik eraan had gedacht mijn rode trouwschoenen mee te nemen. Maar ik bleek nog veel dingen te missen. Zo draagt ook iedereen dezelfde oorbellen, rode lippenstift, een rode roos in het haar, enkelbandjes en worden haren ingevlochten met een sachika (rood touw met versiersels). Ik was toch wel heel verbaasd hoe nauwkeurig alles wat je aantrok bepaald werd.

Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat men er gewoonlijk ook wel heel mooi uitziet!

Pronken

Wanneer je hier trouwt, ga je als vrouw bij de familie van je man wonen. Het grappigste is toch wel dat wanneer de vrouw haar familie weer bezoekt, ze zich helemaal optut en mooie kleren aantrekt. Maar het eerste wat ze bij aankomst doet, is omkleden in oudere en comfortabelere kleren! Vrouwen sjouwen hier altijd nog een extra set kleren mee. Bijvoorbeeld voor op de scooter zodat hun kleren niet vies worden door het stof en alle smog. Het gaat hier in Nepal vooral om status en uiterlijke schijn. Het goud wordt ook alleen maar omgedaan om ermee te pronken.

Effe omkleden

Ik moet hier zelf nog erg aan wennen. In Nederland had ik al niks met make-up en kleding. Ik zou zo met gaten in mijn kleren kunnen rondlopen. Af en toe krijg ik dus een opmerking van mijn man of zelfs ons personeel… ‘uhm , ga je je niet omkleden?’

Over dit Wereldwijf: Maud van de Worp - Nepal

Namaste! Ik ben Maud en op mijn 23e verhuisd naar Nepal om samen met mijn Nepalees onze Stichting INSPIREnepal te runnen. Ik doe hier te veel verschillende dingen maar mijn passie is werken als muziektherapeut (special needs/brandwondenafdeling), mijn kennis delen met de locals en mijn stagiaires uit Nederland. Naast, appeltaarten bakken met onze special need meiden in onze eigen bakkerij.