Baby it’s cold outside…mag niet meer op de Amerikaanse radio

In de winkels schalt Mariah Carey weer door de speakers en komt Rudolf The Red Nosed Reindeer weer opdraven. Het ruikt naar dennengeur, kaneel en speculaas en Santa gaat geduldig in de mall op de foto met de hele familie. Ugly sweaters en pyjamas, hot chocolate en een overdaad aan kerstlampjes, ja Amerikanen weten hoe ze Kerstmis moeten vieren.  Jingle Bells, Last Christmas…alle kerstklassiekers komen de hele dag langs op alle radio zenders. Behalve eentje…

Want in dit vreedzame kerstgevoel heeft de #MeToo beweging helaas toch een beetje roet in het eten gegooid. Want sinds een paar dagen wordt het liedje Baby, It’s Cold Outside” op veel radiozenders geweerd. De klassieker, geschreven door Frank Loesser (een grote Hollywood corrife) in 1944 en het Oscar winnende liedje uit de film Neptune’s Daughter, zou seksistisch zijn en lichtzinnig doen over een #MeToo situatie…Want de tekst van het liedje druist rechtstreeks in tegen het begrip consent

De man als roofdier

De vrouw zingt: ”I’ve got to go away … Hey, what’s in this drink?” en “The answer is no.” Maar de man laat het er niet bij zitten en vervolgt: “Mind if I move in closer … Gosh, your lips are delicious … How can you do this thing to me?

De man zou zich als een roofdier dat zijn prooi bewaakt gedragen en de vrouw zou zich continu moeten excuseren terwijl ze eigenlijk weg wil. Ze krijgt van hem een drankje aangeboden. Dat ligt gevoelig vanwege Bill Cosby. Vervolgens trekt hij haar op de bank en voorkomt steeds dat ze weg kan lopen. En ook dat doet mensen denken aan het gedrag van Harvey Weinstein. Volgens tegenstanders houdt hij haar min of meer in zijn greep gevangen waarbij zij steeds los probeert te komen van hem. Anderen vinden het gewoon een beetje ‘flirten’ met elkaar. Want wil zij eigenlijk niet weg…Wanneer is een ‘no‘ dus daadwerkelijk een ‘no‘?  

Hollywood is verdeeld

De tegenstanders van het liedje benadrukken dat we in de opvoeding van onze kinderen juist ‘consent’ helder proberen te krijgen en dat dit liedje het tegenovergestelde laat zien. Heel Hollywood heeft er een mening over en de gemoederen laaien hoog op. Je komt niet zo maar aan een Amerikaanse kerstklassieker! Maar als je er met de ogen van nu naar kijkt, zou je het liedje en filmpje zeker controversieel kunnen vinden. 

Gayle King (je weet wel die beste vriendin van Oprah) heeft zich er nu ook mee bemoeid en vindt het allemaal veel te ver gaan: 

It was a Christmas song that was written 72 years ago. I think you have to look at the intent of the song and when you look at the intent, to me, it’s a very flirtatious back-and-forth between the two of them. I’m a big supporter and big proponent of the #MeToo movement, but I just don’t think we have to nitpick every single little thing.” 

Anderen vinden dat je het liedje vanuit een historisch oogpunt moet bekijken. Per slot van rekening is het geschreven in de veertiger jaren toen het een schandaal was voor een ongetrouwde vrouw om een nacht in het huis van een man te spenderen. 

Liedjes als tijdsbeeld

Maar er zijn wel meer liedjes in de loop van de tijd geschreven waar we wat van zouden kunnen vinden. Moet je ze niet altijd in de context van de tijd en de morele standaarden van toen bekijken? 

Ik vind het toch lastig. Het heeft in mijn ogen ook iets weg van de discussie rond Sinterklaasliedjes in ons eigen land. Dit liedje hoort immers bij de Amerikaanse filmcultuur en is traditioneel niet weg te denken uit het kerstmis-repertoire. Maar hoe consequent ben ik hier zelf eigenlijk in? Want als een grote groep er door gekwetst wordt, moet je er dan niet iets mee? Net zo goed als dat de woorden zwart, roe en zak uit de Nederlandse sinterklaasliedjes worden geschrapt… En als ik dat laatste ondersteun waarom voel ik in de discussies rond #MeToo dan toch dat op alle slakken zout wordt gelegd en we op moeten passen niet te ‘verpreutsen’ en te betuttelen? Slaan we niet enorm door? 

Is het censuur?

Je zou het immers ook als ‘censuur’ kunnen zien om zo’n liedje niet meer op de radio te laten horen. Bovendien als je naar hedendaagse films kijkt, games ziet en naar liedjes luistert, dan is het einde zoek. Er komt iedere dag zoveel naakt, sex, geweld enzovoort voorbij. Wat doen we daar dan mee?  Ik luister iedere dag naar de keiharde rapteksten die mijn zonen heel graag door de speakers laten schallen waarbij de woorden Bitch en Rape voortdurend klinken…

In mijn hoofd klinkt “I Saw Mommy Kissing Santa Claus”…? Ook maar schrappen van het Amerikaanse kerstliedjes repertoire? 

Over dit Wereldwijf: Ingeborg van t Pad Bosch - VS

Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!