#NYCisnotdead of misschien toch wel?

Ingeborg van t Pad Bosch

Mijn oudste zoon is 21 jaar geworden. Hij besluit het dit weekend te vieren met het schamele clubje college-vrienden dat het nog aandurfde om terug te keren naar New York City voor dit grotendeels ‘online’ collegejaar. Hij heeft een tafel gereserveerd bij Hotel Chantelleeen trendy rooftop restaurant in The Lower East. Absolute aanrader, tenminste als het over een paar weken nog bestaat. Hij verheugt zich er enorm op. Bovendien mag hij eindelijk ‘legaal’ een biertje bestellen.

Maar vandaag heeft hij zijn wekelijkse fysieke theaterles en reist hij in de nagenoeg lege trein van de suburbs (ook hij woont tijdelijk weer thuis) naar een even leeg Grand Central Station in New York. Vervolgens pakt hij de citybike uit het nog volle rek en fietst naar PACE University bij de Brooklyn Bridge om daar met een doorzichtige facemask op 1,5 meter afstand van elkaar toneelaanwijzingen te krijgen… 

Aan het begin van de avond haal ik hem weer op bij het stationnetje waar het voor de covid-periode nog zo druk was met commuters. Ik zie hem in zijn eentje staan met zijn facemask. Zijn body language verraadt dat er iets mis is. ‘De helft heeft afgezegd mam. Iedereen heeft zo zijn of haar redenen maar de meesten geven aan het toch niet helemaal aan te durven.’ 

#NYCisnotdead

In dit kleine stukje tekst staat al een hoop informatie over de staat waarin de ooit zo bruisende stad tegenwoordig verkeert. Na de lockdown in het voorjaar en de extreme aantallen covid-slachtoffers  waarmee New York te kampen heeft gehad, is de sfeer logischerwijs nogal veranderd. Er zijn wel terrasjes waar je kunt eten en drinken en parken en musea openen in time slots voorzichtig hun deuren, maar de ziel lijkt uit Gotham te zijn verdwenen. 

Onder het mom van #NYCisnotdead probeert komiek Jerry Seinfeld in zijn opiniestuk in de New York Times er nog wat van te maken. New York is immers altijd weer herrezen uit haar eigen as. Neem de jaren 70-80 waarin de stad nagenoeg failliet was en criminaliteit de straten beheerste.

9/11 in 2001 is natuurlijk het voorbeeld van hoe New York City in staat was om in twee jaar tijd weer op te krabbelen vanuit een diep zwart dal. En wat minder lang geleden de crisis van 2008 toen Wallstreet de hele wereld op haar financiële grondvesten deed schudden en vele New Yorkers in malaise achterliet. Keer op keer veerde de stad op en werd het weer The City that never sleeps.

Waar is the Naked Cowboy?

Het is vrijdagmiddag en ik besluit zelf even de stad in te gaan om poolshoogte te nemen. Het is nog steeds stil op Times Square. Normaal paradeert hier de Naked Cowboy en vermaken vele Cookiemonsters en Elmo’s de legers toeristen die dit immense lichtgevende plein van de ochtend tot de avond bevolken. Nu zie je kleine groepjes mensen met mondkapjes snel de straat oversteken op weg naar hun appartement of naar hun favoriete take out restaurant of corner store om nog even wat te eten te scoren. 

Broadway is dicht. Tot de zomer van 2021. De reclameposters van de musicals die speelden in februari hangen vergeeld achter de ruiten van de theaterlobbies. De restaurants die normaal gesproken vol zitten met theatergangers houden door curbside pick-up nog net of net niet hun broek op. 

5th Avenue is nagenoeg leeg. Ik kan zo van Noord naar Zuid kijken en waar het normaal gesproken een kakafonie is van sirenes en toeters, hoor je die nu sporadisch. Fietsbezorgers gaan nu rustig over straat. De etalages van het warenhuis Bergdorf Goodman zijn weliswaar alweer ingericht met winterkleding, maar deze bijenkorf van New York ziet er verder leeg uit.

Zelfs voor de Trumptoren gebeurt niet veel. De ingang is met dranghekken en betonblokken afgezet. Een man verkleed als de president ijsbeert heen en weer.

Even verderop in Central Park is het wat drukker. In maart stonden hier nog de witte tenten om covid-slachtoffers op te vangen maar nu wordt er weer fijn gerend, gefietst en gewandeld. Allemaal met mondkapje. 

Als ik de museum mile oploop kom ik wel wat museumgangers tegen. Maar het haalt het niet bij de rijen mensen die voorheen geduldig in de rij voor The Frick House wachtten of de massa’s toeristen op de trappen van het Metropolitan. New York City is haar hustle and bustle voor nu even kwijt. 

Studenten, toeristen en rijkelui

De afgelopen maanden heeft hier een exodus plaatsgevonden. Eerst vertrokken de rijken met buitenhuizen in The Hamptons, Florida of Upstate New York. Gezinnen met jonge kinderen volgden toen de scholen dicht gingen en de quarantaine met thuiswerken en homeschooling in de kleine appartementen een te grote tol ging eisen. Zij kozen eieren voor hun geld en huurden voor astronomische bedragen huizen Upstate New York of in Connecticut. 

De 600.000 studenten moesten hun dorms uit en gingen over op een online programma. Velen van hen besloten dat het beter was om weer bij hun ouders te gaan wonen. Voor the time being, dachten ze. Maar inmiddels lijkt het zinloos om een appartement of dormroom te huren (1000 dollar per maand) bovenop het collegegeld (> 50.000 dollar per jaar) als je vooral achter je scherm zit en niet weet hoe de rest van het jaar eruit gaat zien.

De grenzen gingen dicht. De 65 miljoen toeristen die jaarlijks New York City’s avenues bevolken, zijn er niet meer. En dan de vele commuters, mensen die in de suburbs wonen maar in de stad werken, ook zij zitten nog in groten getale thuis. In Midtown Manhattan is niks meer te doen. Beroemde kantoorgebouwen zoals de Time Life-wolkenkrabber staan ​​nog steeds voor 90 procent leeg.

Into the unknown  

In juni, tijdens de rellen en plunderingen, vertrok een tweede golf New Yorkers uit de stad. Ze werden behoorlijk zenuwachtig van de relschoppers na de avondklok. En nu zijn ook de die hards aan het twijfelen geslagen. De Facebook-groep Into The Unknown, opgericht voor New Yorkers die alsnog aan verhuizen denken, had binnen twee of drie dagen al 10.000 leden.

In New York is de schatting dat 70 procent van de restaurants uiteindelijk sluiten. Veel ramen van restaurants zijn van binnen al afgeschermd met bruin papier of dichtgetimmerd en niet zelden hangt er een bord op de deur: For Lease

En ook de medewerkers van deze restaurants zijn inmiddels verdwenen. Op zoek naar goedkopere woonruimte elders of ze staan letterlijk op straat. Ik heb eerlijk gezegd in de tien jaar dat ik hier woon, nog niet zoveel daklozen gezien als nu. En dat aantal zal in het najaar alleen nog maar groeien aangezien op 1 oktober de covid-maatregelen om huurders te beschermen, aflopen.

Een failliete stad

NYC heeft intussen een tekort van 9 miljard dollar. Naar hulp van de staat kan de stad fluiten; die kas is door covid nu wel leeg. De belastingopbrengst zal ook vele malen minder zijn in de komende jaren. Naast het feit dat er een leegloop is van bewoners, mist de stad een gigantische pot geld door de stop op de toeristenstroom.

Bovendien zijn er 900.000 banen verloren gegaan in de stad. Tienduizenden bedrijven sloten hun deuren. Die betalen ook geen belasting meer. En het zal niet lang meer duren of ook de 110 universiteiten in New York gaan kopje onder door de leegstand van hun immense vastgoedbezit. Ook zij kunnen dan niet meer aan hun financiële verplichtingen voldoen.

Voormalig Democratisch presidentskandidaat en burgemeester van New York Bill de Blasio is verre van geliefd. Hij zou lui zijn, een egotripper en vaak met twee maten meten. Afgelopen week stelde hij de datum waarop de public schools opengaan voor de zoveelste keer uit en haalde daarmee de woede van ouders en leerkrachten op zijn hals. Ook zijn staff was niet te spreken over zijn leiderschapskwaliteiten gedurende de demonstraties tegen politiegeweld in de stad deze zomer.

De populaire gouverneur Cuomo, New Yorker in hart en ziel, stal tijdens de piek van de coronacrisis in New York in het voorjaar de show. De acties van De Blasio wekten alleen maar irritatie en ook bij New Yorker Trump en ex-burgemeester Rudy Giuliani ligt de huidige burgervader zeer slecht. De laatste noemt hem zelfs een communist. Er heerst grote twijfel bij alle lagen van de New Yorkse bevolking over hoe hij de stad het komend jaar door deze mega-crisis heen gaat loodsen.

Maar er is hoop. In 2021 zijn er verkiezingen voor het ambt van burgemeester van New York City. Gotham heeft deze keer wel een superheld nodig om weer te herrijzen uit haar as!

Dit artikel verscheen eerder op HETANDEREAMERIKA.NL, het nieuwsplatform met van drie Amerikaanse Wereldwijven. Sandy Verhoeve, Mirjam Sterk en Ingeborg van ‘t Pad Bosch vertellen de verhalen achter de krantenkoppen en geven je zo een inkijkje in het leven van alledag in het tot op het bot verdeelde land in dit belangrijke er roerige verkiezingsjaar.

Over dit Wereldwijf: Ingeborg van t Pad Bosch - VS

Ingeborg van t Pad Bosch - VS
Hi! Ik ben Ingeborg en woon sinds 2010 met mijn gezin in New York. Ik schreef tot nu toe voor online platforms en tijdschriften, publiceerde de bundel #Familie Jansen Goes New York en mijn debuutroman #Kroniek van een erfenis. Voor De Wereldwijven schrijf ik over vrouwen in de USA waar ongelijkheid, onrecht en seksisme maar ook vrouwelijke strijdkracht en energie dagelijkse kost zijn!