Help! Ik raak verstrikt in mijn eigen complottheorie

Over een paar dagen vertrek ik weer voor enkele weken naar ons huis in Nederland. Voordat ik in het vliegtuig stap moet er nog wel één en ander gebeuren. Man, zoon en hond blijven achter in Amerika en zullen het samen moeten rooien. Ik zorg dat alles voor hen op orde is voordat ik vertrek. Dochter, die in Maastricht studeert, bestookte me afgelopen weken met talloze Whatsapjes wat ze allemaal ‘nodig’ heeft uit Amerika. Ik shop me gek, met name online.

Vorige week trof ik maar liefst zeven pakjes aan bij de voordeur. De meeste verpakkingen verraden de afkomst en dan weet je automatisch weer wat erin zit. Maar met alle drukte van de laatste dagen en daarbij het hoge aantal online aankopen, ben ik af en toe de draad kwijt. Dan moet ik eerst het pakketje openen en dan komt het ‘oh ja’ moment vanzelf.

Verdachte pakjes bij de voordeur

Maar die vlieger ging deze keer bij twee van de zeven pakjes niet op. Ik zie de naam van mijn man op de verpakkingen staan en open ze nieuwsgierig. Een smoezelige legergroene fleece sweater en een beige blouse met fazantenprint?! Niet bepaald zijn smaak. Ik app hem een foto van de ‘aankopen’ met de tekst “Wat dit nou allemaal is…..”

Ik kreeg al snel bericht terug met de mededeling dat hij van niets wist en niets had besteld. We vonden het allebei raar maar dachten er nog niet veel verder over na. Typisch gevalletje ‘retour afzender’. Maar terwijl die pakketjes in de hal klaarstonden om teruggestuurd te worden, kreeg ik mijn bedenkingen.

Opgelicht?

Een hagelnieuwe blouse uit Virginia en een gebruikte sweater uit Idaho ontvangen op dezelfde dag? Toeval of oplichterij? Terwijl ik me dit afvroeg ging de telefoon. Mijn man had blijkbaar ook twijfels want hij vroeg me of ik misschien zakjes met zaadjes over het hoofd had gezien. Maar gelukkig, er zat niets anders bijgesloten.

Hoe langer we er over nadachten, hoe vreemder we het hele voorval vonden. Mijn man’s naam wordt altijd fout gespeld maar stond nu correct op beide adreslabels. Al telefonerend besloten we de postpakketjes te houden en af te wachten of er eventueel geld van een rekening afgeboekt zou worden. Het hele voorval zat ons ondertussen niet lekker meer.

Goede raad is duur

Ik besloot via de Facebook groep ‘Nederlanders in Amerika’ om hulp te vragen. Wie weet was het meer mensen overkomen? Dat was niet zo, maar ik kreeg wel veel goede adviezen. We leven in een rare tijd waarin van alles via de post verstuurd wordt en soms om dubieuze redenen. Kort geleden stonden de kranten nog vol over de zaadjes uit China.

Diverse mensen opperden om in elk geval wachtwoorden te veranderen, just in case. Het was inmiddels laat en ik besloot die klus de volgende dag te klaren. Na er een nachtje over geslapen te hebben, besloot ik eerst de politie te bellen. Zij vonden het ook een apart verhaal. Alles werd genoteerd, een case number afgegeven. Het wachten was op een verdachte afschrijving…

De rest van de dag was ik druk met het wijzigen van een karrenvracht wachtwoorden. Na ettelijke uren foeterend met dit rotkarwei bezig te zijn geweest bedacht ik me dat ik niet moest vergeten mijn dochter in te lichten. De wachtwoorden van Amazon en PayPal die zij ook wel eens gebruikt, waren immers aangepast. Ik stuurde haar snel een appje.

Mysterie ontrafeld

Cryptisch omschreven vertel ik haar zonder opgaaf van reden de nieuwe wachtwoorden. Ik kreeg al gauw een “Okay!” terug. Even later ontvang ik nog een appje van haar. Met de vraag of de pakjes voor een vriend inmiddels aangekomen waren. Ik kreeg het eerst heel erg heet en moest daarna vreselijk lachen.

Nog iets later kreeg ik mijn dochter aan de lijn die, gierend van de lach, mijn legergroene en beige vermoeden bevestigde: dit was de kleding die een Amerikaanse vriend van haar had besteld. Daar had ik enkele weken geleden zelf toestemming voor gegeven maar dat was ik in alle hectiek ‘even’ vergeten. Dat het kleding was om mee te gaan jagen was me nooit verteld.

Eind goed al goed en mijn wachtwoorden zijn voorlopig weer veilig! Maar tjonge, ik heb me wel mee laten slepen in mijn eigen complottheorie zeg…

Sign of the times?

Over dit Wereldwijf: Ingeborg Hofman - VS

Ingeborg Hofman - VS
Hi there, mijn naam is Ing(eborg) Hofman. Momenteel woon ik in de buurt van Miami in Amerika. Mijn man werkt vanuit NYC, onze dochter studeert in Maastricht en onze zoon zal over niet al te lange tijd gaan studeren ergens in Amerika. En ik? Ik probeer tussen alle verhuizingen door, gemiddeld elke twee jaar, een beetje te genieten van en te schrijven over dit (te) gekke land!