Saskia uit de VS: ‘Ik mag niet stemmen dus ik schrijf!’

door gepubliceerd op 26 oktober 2020Tags: , , , ,

Nederland, de jaren ‘80. Ik herinner me nog goed dat als ik naar school of huis fietste langs huizen kwam, waar een poster op het raam hing: de vuist met een rode roos stond voor de PVDA, groen en wit domineerde bij het CDA en fel blauw met oranje kleurde die van de VVD. Verder stond er een cijfer, dat aanduidde hoe hoog de partij landelijk op de lijst scoorde. Als tiener vond ik het altijd bijzonder dat mensen zo hun politieke voorkeur op een raam duidelijk maakten. Ik dacht dat stemmen iets geheims was: jouw keuze die je niemand deelde. In de jaren die volgden zag je die poster-uitingen steeds minder en werden ze vervangen voor televisie-uitzendingen waar politici aan tafel schoven om hun punt te maken.  

Acht jaar geleden verhuisden we naar de VS. Hoe anders gaat het hier! Al zou je géén televisie kijken of ook maar één krant lezen, in Amerika hoef je niet bang te zijn ook maar iets van een verkiezing te missen. Of die nu lokaal, regionaal of landelijk is, al snel zie je de borden in de tuinen als paddenstoelen uit de grond schieten. De keuze is er slechts tussen twee partijen: Republikein of Democraat.

Vote!

Zodra die eerste bordjes verschijnen, komt ook de merchandise van de politieke partijen op gang. Bij de bibliotheek, het postkantoor of ander overheidsgebouw is het dringen wie als eerste een kraam heeft staan om de campagne kas te spekken: vlaggen, sjaals, t-shirts en hoodies. Sokken & koffiemokken, een halsband voor je kat of hond. Bedenk het en het ligt er. Al die jaren liep ik er aan voorbij. Tot verkiezingsjaar 2020. 

Verkiezingen Amerika
Foto’s: Saskia van Alphen

Met een groep Nederlandse vriendinnen komen we in actie. Te vaak gaan de gesprekken over het huidig politiek klimaat en de frustratie dat we daar als Nederlander en not citizen niets aan kunnen veranderen. Niets? Nee dat is niet waar. Je kunt altijd wel iets. Zo staan twee van de Nederlandse vrouwen uit onze groep al een paar jaar als vrijwilliger bij de stembussen. Ze zijn allebei goed op de hoogte. Ook van wat zich buiten Californie afspeelt en ze opperen om kaarten te versturen naar kiezers. De rest van de groep is gelijk enthousiast. Dit is iets, beter dan stilzitten en toekijken! Een week later zitten we, met veel koffie en lekkers op tafel, ijverig te schrijven. Kiezers optrommelen om toch alsjeblieft te gaan stemmen! 

Verkiezingen Amerika 2020

Eindelijk een jonge frisse kandidaat

Behalve de Democratische kandidaat uit Kentucky, Amy McGrath die het opneemt tegen de (al heel lang zittend) Republikein Mitch McConnell – en die echt eens plaats moet maken om een jongere generatie het werk te laten doen -, kregen we van het campagneteam met prioriteit de kandidaat in Georgia toebedeeld: Jon Ossoff. Ik geef toe, we moesten zijn profiel even googlen maar waren gelijk enthousiast toen er een foto van een jonge frisse vent verscheen.

Overigens, toen ik die ochtend in de auto stapte, dacht ik heel naïef dat we serieus alle kiezers in Georgia een kaart gingen sturen om te stemmen. Nee, zo werkt dat niet. Natuurlijk werkt dat niet zo. Het is veel gerichter en gaat niet alleen om mensen op te roepen te stemmen maar te stemmen voor een specifieke kandidaat. Dus dien je gericht een verzoek in bij of de campagne van de Republikeinen of die van de Democraten, die je dan al het materiaal toesturen.

Verkiezingen Amerika 2020

Easy peasy

Daar zaten we, met een adressenlijst van geregistreerde Democraten in Georgia, een grote stapel VOTE-ansichtkaarten en een gelikte tekst die we op iedere kaart moesten gebruiken. Onze eigen fantasie konden we kwijt in de laatste bedank-regel. Easy peasy. We schreven ons in een paar uurtjes door de hele stapel heen tot we er kramp van in de vingers kregen.

Ik ben helemaal niet zo’n politiek dier maar dit voelde zo goed. Zo eensgezind. Zoveel fijne energie. En natuurlijk, ergens een paar straten verderop zat vast ook een groepje fanatiek te schrijven om stemmen te winnen voor misschien wel de Republikeinse tegenhanger van Jon Ossoff. Maar dat vind ik dan juist ook heel mooi. Dat moment voelde ik me heel Amerikaans: zonder stem misschien maar wel het hoge woord eruit! 

Over dit Wereldwijf: Saskia van Alphen - VS

Saskia van Alphen - VS
Hi! Ik ben Saskia en woon sinds kort in San Diego, Californië na jaren in Chicago en Engeland te hebben gewoond. Ik ben fulltime moeder, schrijfster, dichteres en fotografe. Een kinderboekenserie vordert gestaag. Voor De Wereldwijven blog ik over ‘emancipatie’ dat in een ontwikkeld land als de VS nog een lange weg heeft te gaan: seksualiteit, ras, sociaal-, en culturele achtergrond, armoede en geloof.