Onze feestdagen in het zogenaamd ‘levensgevaarlijke’ Zuid Afrika

door gepubliceerd op 9 januari 2021Tags: , , , ,

Als je voelt dat je echt even naar huis wil, je weet dat het voor iedereen goed zou zijn, je denkt dat het ondanks alle extra maatregelen kan, en je hart sneller gaat kloppen bij de gedachte… Dan neem je een besluit en zet je alles op alles om het te realiseren. En zo stonden wij op 13 december op Schiphol met een tas vol mondkapjes, een boekwerk aan papieren en gezonde spanning. We waren op weg naar Zuid Afrika, ons thuis. 

De dagen voor vertrek waren zenuwslopend. Door alle maatregelen rondom het coronavirus  weet je eigenlijk tot het moment van opstijgen niet zeker of je gaat. Maar doordat wij een visum hebben voor Zuid Afrika maakten we ons geen zorgen of we het land wel of niet binnen zouden komen dus dat was een zorg minder.

We zijn thuis!

De aankomst in Zuid Afrika was heerlijk ondanks alle desinfecterende middelen en maatregelen die we tegenkwamen vanaf de eerste stappen op Zuid Afrikaans grondgebied. Want het werd wel duidelijk dat men hier enorm hard werkt om het virus te stoppen en tegen te gaan. De eerste dagen verbleven we bij bekenden in een lodge. De warmte deed ons goed, de vogels, de bokkies, de geluiden van de bush, en de eerste knuffels! Een beetje ongemakkelijk zo nu en dan maar in plaats van een lange knuffel was het nu een korte maar fijne knuffel. 

Covid
Foto’s: Mirjam Verberk

Men denkt dat hier levensgevaarlijk is maar al snel bleek dat ze het in Zuid Afrika eigenlijk best heel goed deden. De mensen hielden zich netjes aan de afstand, er stonden echt op elke meter stations met desinfecterende middelden, die ook gewoon werkten en gevuld waren. De supermarkten waren voorzien van apparaten om je handen te desinfecteren voor binnenkomst en bij vertrek. In restaurants die daar gewoon open zijn was ruimte gecreëerd. Kaarten waren vervangen voor A4 tjes met aangepast menu. Het bestek kwam in gesloten zakjes zoals in het vliegtuig, en iedereen liep met een mondkapje. 

En het mooiste van alles… Het voelde relaxed! Geen gemopper, geen lange gezichten. We genoten. Bezochten vrienden en vriendinnen. Zwommen en lagen in de zon… Vlak voor kerstmis haalden we manlief ook op van het vliegveld en verhuisden we terug naar ons oude huis. We genoten van het warme welkom van onze hondjes, en we genieten van het gevoel echt thuis te komen. 

Een nieuwe variant

Dan krijgen we wat geruchten mee over een nieuwe variant van het coronavirus. Het Verenigd Koninkrijk gaat volledig op slot voor de rest van de wereld en men denkt dat ook in Zuid Afrika deze variant is ontdekt. Ik wil geen paniek en dus laat ik het rusten. In de ochtend is van de rust niet veel meer te merken. We krijgen bericht na bericht… Er word wellicht overwogen om ook de grenzen van Nederland te sluiten voor Zuid Afrika. Angst, paniek en onzekerheid is het gevolg. Een telefoontje met KLM zet alles op scherp. Ze zetten ons op de vlucht van dezelfde avond. Terug naar Nederland… 

Verdriet en ongeloof. Wat een drama! We pakken snel onze spullen en lichten wat mensen in. We MOETEN terug. Wat gaat er gebeuren en hoe lang zal het allemaal weer gaan duren? We nemen het zekere voor het onzekere en zijn vroeg op het vliegveld maar binnen enkele minuten horen we dat de vlucht gecanceld is. We nemen snel weer contact op met onze lieve vrienden die ons weggebracht hebben die omkeren en ons weer oppikken. We krijgen bonustijd! Een dag later worden we alsnog op een vlucht gezet…

Een emotionele rollercoaster

Net voor vertrek wordt het duidelijk dat Nederland de grenzen weer open doet voor Zuid Afrika. Alleen moeten we een negatieve test weerleggen. We kijken elkaar aan en besluiten de vlucht opnieuw te verzetten. Dan blijven we gewoon nog even. Want ondanks die nieuwe variant voelen we ons in Zuid Afrika veiliger en relaxter dan in Nederland waar iedereen in lockdown is. We boeken onze terugvlucht net voor het nieuwe jaar.

Kerst in de bush, met een braai, een kampvuur, een duik in het zwembad en vrienden. Genieten! Eigenlijk willen we helemaal niet meer terug naar Nederland, maar we moeten. Het nieuws gaat aan ons voorbij.

Dan vertrekken we alsnog. Afscheid nemen, alles klaar maken voor vertrek. De president zal die avond het volk zal toespreken. De oplopende besmettingen gaan zorgen voor restricties. Opnieuw slaat de paniek toe! Wat als hij opnieuw de grenzen sluit? Manlief vliegt wat eerder en zal net op tijd weg zijn. Als de grenzen gesloten worden dan wellicht vanaf middernacht. Wij vliegen om 23.55…

Welkom in Nederland

Het is levensgevaarlijk in Zuid Afrika. Met een nieuwe variant, en heel veel besmettingen! Wel 12.000 per dag. Zuid Afrika gaat terug naar Level 3. Ban op alcohol, samenkomsten verboden. Stranden, picknick parken en speeltuinen dicht en een avondklok. Wij vliegen naar Nederland, met ons hart in Zuid Afrika…

Inmiddels terug in Nederland moeten we in quarantaine. En dat doen we! Ik wil boodschappen thuis laten bezorgen, maar helaas kan dat pas weer vanaf volgende week. Zo druk is het. Maar we vinden oplossingen, maken een fotoboek van alle mooie momenten, hebben een paar warme dekens op de bank terwijl Netflix en Pathé thuis elkaar afwisselen. De potten knakworsten en de eieren komen wel op en de vriezer kan ook nog leeg. Ondertussen irriteer ik me aan de onophoudelijke knallen buiten…

Over dit Wereldwijf: Mirjam Verberk - Zuid Afrika

Mirjam Verberk - Zuid Afrika
Ik ben Mirjam, samen met mijn man Paul, en onze 3 kids Zoë, Perrin en Maylin ruilden we eind 2016 ons leven vol zekerheden in voor een onzeker leven in Zuid Afrika, het land waar we al 18 jaar verliefd op waren. Midden 2019 kwamen we noodgedwongen tijdelijk weer terug naar Nederland en we hopen zo snel mogelijk weer terug naar Zuid Afrika te keren. Met alle liefde neem ik jullie af en toe eens mee op avontuur.