Stuck on an island: United Kingdom

Gastschrijfster

Het is dag vier van mijn zelf-isolatie als de telefoon gaat. Een medewerker van de NHS belt om te checken of ik wel echt thuis ben. Hebben zich symptomen ontwikkeld, heb ik mijn testen gedaan en ben ik gevaccineerd? De vraag of het met mij mentaal de goede kant op gaat of dat ik hulp nodig heb, is niet van belang. Fijne dag nog en we bellen morgen weer.

Drie weken geleden ging ik met mijn gezin naar Portugal waar mijn man vandaan komt. Eindelijk konden we oma, de neefjes, tantes en ooms weer zien en knuffelen, want Portugal stond op de Groene Lijst. Echter, die groene lijst bleek bij terugkomst in de UK niet zo groen als we dachten.

Groen, Oranje of Rood?

Hoewel we volledig gevaccineerd waren, moesten we allemaal nog vier testen doen. Voor een familie van vijf kost dit £700 en dat was nog ‘goedkoop’. Tel daarbij op het invullen van alle ‘locator’ formulieren en je begrijpt: reizen naar het buitenland is flink meer stressvol geworden. In Portugal was de douane erg vriendelijk en behulpzaam. Het tegenovergestelde bleek bij terugkomst in Engeland! Zo vijandig en zo onvriendelijk. Alsof we een groot misdrijf hadden begaan door onze familie te zien. We zagen hoe een jongeman met de politie mee moest omdat zijn negatieve testcertificaat de verkeerde datum had. Hij had zijn vlucht namelijk omgeboekt omdat Portugal op de Amber-lijst kwam, maar had zijn test al eerder gedaan. Begrijpelijk wilde hij niet opnieuw de test doen vanwege de kosten.

Vier dagen na terugkomt in de UK, moest ik weer naar Portugal. Dit keer zonder mijn gezin. Inmiddels was Portugal op de Amber-lijst geplaatst en de reden dat ik nu in een zelf-isolatie zit. Engeland werkt met een stoplichten-systeem. Bij groen hoeft men niet in quarantaine, bij oranje moet men zelf-isoleren voor tien dagen (met de optie om te betalen voor een vervroegde vijf dagen isolatie) en bij rood in een hotel-quarantaine, die men zelf betaalt. Verder is men verplicht, ongeacht welk kleurtje een land heeft, minimaal twee PCR-testen en een ‘Lateral Flow’ test te doen. Alles betaald uit eigen portemonnaie.

Zelf-isolatie en controle

De term zelf-isolatie is overigens heel vreemd, want zelf-isolatie suggereert dat jij persoonlijk beslist om te isoleren. Engeland heeft alles, en dan voornamelijk het reizen naar het buitenland, wettelijk volledig dichtgetimmerd. Zoals ik al vermelde, is er het dagelijkse telefoontje van de NHS om te checken of ik wel thuis ben. Mijn buurvrouw die vanwege familieomstandigheden naar Spanje moest, werd tot twee keer toe bij haar thuis bezocht tijdens haar zelf-isolatie. Eerst ’s ochtends en nog diezelfde middag weer. Puur om te kijken of deze volledig gevaccineerde dame zich wel aan de regels hield.

De belofte van de regering dat we ‘vrij’ zouden zijn zodra we volledig gevaccineerd waren, is totaal niet waar gebleken. De meeste landen in Europa zijn bezig om gratis testen te geven en er wordt over een vaccinatie paspoort gepraat. In de UK denkt men daar echt anders over. Het wordt me steeds duidelijker dat ik na zeventien jaar op een eiland woon.

Schuldgevoelens

Momenteel raast de Delta-variant over het eiland en worden huis-aan-huis testen gedaan. Ook wordt de angst via de media weer opgeschroefd. Kortom, we gaan weer terug in de tijd. Ik heb me verbaasd over de spotjes op de radio van de regering. ‘Kan jij de NHS zuster in haar ogen aankijken, dat jij altijd je mondkapje goed draagt over je mond en neus?’ ‘Kan jij tegen de patient op de IC zeggen dat jij altijd thuis blijft?’ Het lijkt allemaal om schuldgevoelens op te wekken, mensen bang te maken en te controleren.

Het voelde alsof je buren je zaten te bespieden of je wel echt thuis bleef tijdens de lockdown. In die periode ben ik een keer met de kinderen een dag naar de kust gereden. Officieel mocht dat niet, maar na zoveel maanden vast te zitten in een flat in Londen, waren we wel even toe aan frisse lucht. De bordjes die we daar tegenkwamen, waren schokkend. ‘Niet lokaal, ga naar huis!’. Ineens werd ik me heel bewust van mijn Nederlandse accent waardoor ik op een gegeven moment mijn kinderen (die hier geboren zijn) het woord liet nemen. Mensen werden te achterdochtig bij het horen van een vreemd accent.

Brexit

Hoe is het mogelijk, dat de British Empire het reizen zo probeert te ontmoedigen? Is het Corona of ligt er toch nog een ander politiek probleem? Jarenlang was Brexit het nieuws, zowel in binnen-, als buitenland. Langzaam beginnen nu de consequenties van Brexit voelbaar te worden. Zo kunnen we niet meer zomaar goederen importeren en moeten we belasting betalen over de cadeautjes van onze Europese families. Bovendien geldt dat als je niet je ‘settlement status’ op tijd geregeld hebt, je het land kan worden uitgezet.

In mijn ogen heeft het ontmoedigingsbeleid van de Britse regering over international reizen voornamelijk te maken met het stimuleren van economische groei. Het is al frustrerend genoeg dat Corona voor Boris Johnson zeer goed uitpakt. Hij kan en zal altijd zeggen dat hij een geweldig Brexit plan had, maar dat door Corona de economische groei is tegengevallen. Tevens was het vaccinatie debat tussen de EU en UK een win voor de UK. Wij zijn autonoom en konden zonder toestemming van de EU al snel beginnen met vaccineren.

Toerisme is geld

In 2019 verwelkomde de UK 40 miljoen toeristen tegenover 93 miljoen Britten die naar het buitenland op vakantie gingen (voornamelijk Spanje). Die Britten spenderen tijdens hun vakantie maar liefst 62 miljard pond in het buitenland, terwijl toeristen ‘maar’ 26 miljard spenderen in de UK. You can do the maths? Het is dus voor de premier en zijn economie veel lucratiever dat de Britten in eigen land vakantie vieren en Corona vormt een perfect excuus om de grenzen op het eiland weer dicht te gooien.

Je hoort mij niet zeggen dat Covid-19 niet bestaat, maar ik denk wel degelijk dat het niet alleen maar om ‘save our NHS’ gaat. Het feit dat we belachelijke bedragen moeten betalen om te testen, het ontmoedigingsbeleid door mensen te laten zelf-isoleren en het ‘Big Brother’-gevoel met de zogenoemde ‘kliklijn’, geeft wel aan dat de Engelse regering met andere dingen bezig is dan het redden van levens. Namelijk het redden van het eigen politieke hachje.

Sanne Sottomayor Schulpen

Over dit Wereldwijf: Gastschrijver

De Wereldwijven nodigen ook gastschrijvers en gastfilmers uit om zo nu en dan hun inspirerende verhalen te delen. Deze verhalen of videos gaan over onderwerpen die nauw aansluiten bij onze zoektocht naar authenticiteit, echtheid, diepgang en verbinding. Lees mee en laat je inspireren.