De extremen van armoede en rijkdom in Kenia

In Nairobi gaat er geen dag voorbij waarop je niet geconfronteerd wordt met het verschil tussen arm en rijk. De lijst aan privileges waarover ik beschik als blanke expat, in vergelijking met de modale Keniaan op straat, is lang. Wekelijks reken ik een volle winkelkar af ter waarde van het maandloon van mijn tuinier. Ik rij binnen het comfort van een eigen wagen, terwijl stinkende mini-busjes -matatu’s- helemaal volgepropt langs me heen sjezen.

Wanneer ik mijn zoontje in slaap wieg en in de verte het kabaal van de slums hoor, besef ik telkens weer hoe blij ik mag zijn dat zijn bedje hier staat en niet daar. Soms is het letterlijk een muur die armoede van rijkdom scheidt.

De kracht van de Keniaan

17 procent van de 54 miljoen inwoners leeft in armoede, voornamelijk in de rurale gebieden, met een inkomen van minder dan 1,90 US dollar per dag. Helaas vertel ik niets nieuws door te zeggen dat klimaatverandering de meest kwetsbaren ter wereld het eerst en het hardst treft. Mensen met de kleinste CO2 voetafdruk zijn het grootste slachtoffer. Dat is bijzonder oneerlijk. Het Afrikaanse continent wordt de laatste jaren in toenemende mate getroffen door droogtes, hongersnoden, watertekorten en volksverplaatsingen. Zo ook in Kenia.

Ondanks moeilijke tijden, blijft de Keniaanse economie groeien en is het de derde belangrijkste in Sub-Saharan Afrika, na Nigeria en Zuid-Afrika. Kenia is dé logistieke, commerciële en financiële hub van Oost-Afrika, met landbouw en toerisme als immer belangrijke industrietakken.

Met bewondering kijk ik op naar de Kenianen omwille van hun veerkracht, intellect, eigenheid en niet in het minst hun natuurlijke trots. Hoewel het voor generaties Y en Z niet eenvoudig moet zijn om vooruitgang en traditie te verzoenen, breidt zich hier wel degelijk een jonge dynamische middenklasse uit.

Flora en fauna in al haar pracht

Net zoals haar bevolking, draagt dit land een waanzinnige rijkdom in zich. Van uitgestrekte savanne’s, waar de mooiste wilde dieren ter wereld thuis zijn, dramatische bergstreken en vulkanen tot idyllische parelwitte stranden aan de Indische Oceaan. Kenia heeft het allemaal.

Een ongeziene pracht aan flora en fauna gedijt hier. Ik raak niet uitgekeken wanneer hier in Nairobi de violetkleurige jacaranda’s in bloei staan, of de diep oranje flamboyants floreren naast de fushia bougainvillea. Dit land produceert de hoogste kwaliteit aan thee en koffie, de mooiste rozen worden hier gekweekt en Europese supermarkten liggen vol met Keniaanse boontjes, broccoli, mango’s en avocado’s.

Kloof tussen armoede en rijkdom: wroeging en frustratie

Toch blijft het moeilijk om die natuurlijke rijkdom te consolideren en de kloof tussen armoede en rijkdom blijft hier dan ook enorm. Wat mij het meest bedroeft is het eeuwige verhaal van corruptie en zwakke besturen. Aan de andere zijde erger ik me soms blauw aan de overbetaalde wereldverbeteraars, die hier met de vinger komen wijzen.

Anders dan in Europa , waar sociale vangnetten bestaan, zorgt de ongelijkheid hier constant voor knagende gevoelens van medelijden, wroeging en frustratie. Dagelijks vraag ik me af wat ik zelf meer zou kunnen doen en ik besef dat dat nooit genoeg kan zijn. Ook al vind ik het fantastisch om in één van de allermooiste landen ter wereld te wonen, die knop kan ik nooit uitschakelen.

Meer verhalen lezen van wereldwijven uit Kenia?