Wereldwijf Helga: “Op bezoek in Nederland”

Het was drie jaar geleden dat ik voor het laatst in Nederland was. Natuurlijk was ik de weken voor het vertrek wat gespannen maar had er zeker zin in. Hoe zou ik Nederland en met name Amsterdam, 33 jaar mijn woonplek, aantreffen? Hoe zou het contact met familie, vrienden en kennissen gaan verlopen, zoals vanouds of juist niet?

Bovendien was ik erg benieuwd hoe ik zelf zou reageren op het bezoek; een gevoel van thuiskomen of juist een vakantie waarbij het weer fijn zou zijn om terug te keren naar Senegal.

Hollandse prijzen

Ik vertrok ‘s middags met een taxi naar het vliegveld zonder veel stress met twee koffers en een echt vakantiegevoel. Heerlijk even uit de dagelijkse sleur. De volgende avond kom ik aan in Nederland en besluit eerst een hapje te gaan eten. Dat de prijzen erg omhoog waren gegaan, dat wist ik. Maar voor een broodje kaas bijna 10 euro…? Mijn eerste confrontatie met de prijzen in Nederland! 

Na het eten ga ik met de bus naar het hotel. Ik hoef nauwelijks te wachten en bij de halte staat keurig aangegeven wanneer de bus aankomt en vertrekt. Wat een verschil met Senegal waar je vaak in de warmte lang moet wachten met veel herrie om je heen. Eenmaal in mijn hotelkamer kan ik bijkomen van een reis die meer dan 28 uur geduurd had. De volgende ochtend verheug ik me echt op een Nederlands ontbijt: hagelslag met bruinbrood en echte roomboter. Helaas dat is er niet en ik krijg bruine broodjes met jam…, daar doe ik het dan maar mee. 

Op bezoek in ‘mijn’ Amsterdam… ik schrik ervan

‘s Middags neem ik de trein naar Den Bosch waar mijn zus mij ophaalt. De eerste avond in Nederland eet ik zuurkool, heerlijk! Wat heb ik het Nederlandse eten gemist in Senegal; de verschillende soorten groenten, brood, kaas, gebak, mosselen, … noem het maar op. 

Na een aantal dagen bij mijn zus gelogeerd te hebben, ga ik naar Amsterdam. Wat mij direct opvalt en overvalt, is de mensenmassa! En vooral toeristen die zonder op of omkijken en “gewapend” met een telefoon op weg zijn naar een eindbestemming. Ondertussen kom ik ook al een paar daklozen tegen met bordjes in het Engels “op zoek naar een woonruimte”. Dat in ‘mijn’ Amsterdam, ik schrik ervan.  

Vervolgens moet ik op zoek naar de tram die mij zal brengen naar een vriendin. Ondertussen vraag ik me af of het nog steeds dezelfde tram is die ik altijd kon nemen naar haar huis. Helaas blijkt dat niet meer zo te zijn en ik moet het opnieuw uitzoeken alhoewel ik jarenlang in deze mooie stad heb gewoond. 

60!

Een kleine week na mijn aankomst vier ik mijn 60e verjaardag, een mooi moment om al mijn dierbare vrienden weer te ontmoeten na drie jaar. Het wordt een hele gezellige middag met heerlijke soep en broodjes. Tja, en alles gaat keurig op tijd… Ik wen er gelukkig weer snel aan, ook omdat ik het prettig vind. 

De week na mijn verjaardag blijf ik nog een paar dagen bij mijn zus en ga winkelen in Den Bosch en laat de Bossche Bol me heerlijk smaken. Ik verwonder me over de hoeveelheid kleding, cosmetische producten, elektronica, etc. dat te verkrijgen is. Zo’n consumentenmaatschappij ben ik ontwend. In Saint Louis (Senegal) waar ik nu woon is het dikwijls erg zoeken naar producten omdat er maar een paar van zijn, of helemaal niet.

Vervolgens staat de vakantie in het teken van veel fietsen. Gelukkig heb ik nog een fiets staan in Nederland waar ik goed gebruik van heb gemaakt. Ik heb gefietst door Zeeland en Noord Brabant, langs de weilanden en rivieren, maar natuurlijk ook in Amsterdam waar ik de laatste drie weken van mijn vakantie verbleef. Het verkeer was ik nog niet ontwend alhoewel ik minder enthousiast ben over de fatbikes die langs je heen scheuren. Bovendien kwam ik door het fietsen langs veel plekken waar ik een (dierbare) herinnering aan heb, zoals een bezoek aan mijn oude kleuterschool en lagere school waar veel voetstappen van mij liggen. 

Bezoek is veel quality-time en… afscheid

Met name In de laatste weken heb ik ook veel vrienden opgezocht en de band weer even aangehaald. Voor mij zijn zij heel dierbaar. Zij kennen immers mijn geschiedenis voordat ik ging emigreren, in tegenstelling tot mijn nieuwe vrienden in Senegal. Ofschoon ik met de meesten nog regelmatig whatsapp contact heb, gaat er natuurlijk niets boven een gezellige middag. Ergens een hapje eten of heerlijk zwemmend in een zwembad, kletsen over van alles en nog wat.  

Tja, en na zes weken zit het er weer op. Met twee koffers van meer dan 40 kilo vertrek ik weer uit Nederland. Terugkijkend op een top vakantie in mijn eigen vaderland. Dan komt al snel de vraag naar boven, “had je niet willen blijven?” Nee hoor, het voelde namelijk goed om weer terug te gaan naar mijn nieuwe thuis, mijn man en honden alhoewel ik Nederlands eten zal missen. 

Ik besef het me namelijk heel goed dat dit een vakantie was waarin je allemaal leuke dingen doet met lekker eten en drinken. Bovendien de drukte in Nederland (met name Amsterdam), daar heb ik niets meer mee.  In het vliegtuig zet ik daarom al snel de knop om naar het warme, minder georganiseerde Senegal en kan ik na een volle dag reizen, mijn man en honden weer in de armen sluiten. 

Hoofdfoto artikel: Helga voor haar ouderlijk huis.

Benieuwd naar het leven van Helga in Senegal? Lees al haar blogs die ze voor de Wereldwijven schreef.