Anna’s Keuken: Franse parel in Taipei

Mariel van Tatenhove

Het is mijn laatste avond in Taipei, na een drukke 10-daagse zakenreis met stops in Shenzhen, Hong Kong en als laatste Taiwan. Op een reis als deze, zijn het altijd lange dagen, veel vergaderingen en verplichte etentjes.

Liever The Crown en roomservice

Niet dat ik klaag, want ik vind mijn baan bij Amazon ontzettend leuk. En de partners waar ik zaken mee doe, zijn super enthousiast over Alexa, het product waar ik verantwoordelijk voor ben. Vaak nodigen mijn klanten ons ook uit voor etentjes. Ik heb door de jaren heen dus al heel wat verschillende soorten eten kunnen uitproberen. Maar na tien dagen had ik het eigenlijk even gehad. Wat ik wilde op mijn laatste avond was roomservice en een avondje “the Crown” kijken op mijn tablet. Helaas had ik deze luxe niet. Dit was de enige avond dat ik tijd had om af te spreken met de nieuwe medewerker die eind april voor mij in Taiwan begint. Met een diepe zucht dus naar de lobby van het hotel waar ik hem zou ontmoeten.

Het wordt de lokale keuken

Jess vertelt me dat we naar zijn “lokale keuken” gaan. Ik ben benieuwd, want ik ben altijd op zoek naar nieuwe restaurantjes. Op weg naar het restaurant legt Jess me uit dat het een Frans restaurant is waar hij al een paar jaar kind aan huis is en dat eigenaresse zelf kookt. De Uber stopt in een smal zijstraatje. We staan voor een kleine gevel, onder de rook van Taipei101waar ik normaal gewoon voorbij zou zijn gelopen.

Huh, Frans?

De Chinese tekens boven de deur geven mij geen enkele aanleiding te denken dat dit een Frans restaurant is. Maar zodra we binnen zijn, voelt het wel meteen zo aan. Mooi gedekte tafels, wijnvaten en overal flessen Franse wijn. Jess wordt begroet door de serveerster alsof hij familie is en een fles Margaux staat al op tafel. Jess legt uit dat Claire, onze serveerster, de dochter van de eigenaresse is. Bovendien is zij de sommelier van het restaurant. Claire raadt ons aan met een witte Chablis te beginnen, gezien wat er vanavond op het menu staat.

“Er is geen kaart, we eten wat Anna, de eigenaresse en kok vandaag kookt.”

Ons eerste gerecht wordt geserveerd: een salade met garnalen en vruchtjes. Maar wat het bijzonder maakt is de saus.  Volgens Claire is dit het geheim van haar moeders koken, de sauzen. Die geven de Franse gerechten een bijzonder en soms Oosters tintje. Claire brengt ons volgende gerecht, pasta en witte asperges in een lichte roomsaus. Onze glazen vult ze bij met de koele Chablis. Ik vraag haar hoe haar moeder heeft geleerd om Frans te koken en waar zij haar kennis van Franse wijn heeft opgedaan. Claires moeder besloot jaren geleden naar Frankrijk te gaan om de Franse keuken te leren, hoewel ze nog steeds geen woord Frans of Engels spreekt. Claire besloot met haar mee te gaan. Samen hebben ze in de Bourgogne en de Bordeaux alles rond Frans eten en drinken geleerd.  In Taipei zijn ze daarna Domaine La Sante begonnen. Ik ben onder de indruk en wil graag mama Anna leren kennen.

Anna volgde haar droom

We genieten van ons hoofdgerecht dat bestaat uit biefstuk en eend, weer met een bijzondere saus, vergezeld door de Margaux. Ik heb al lang geen spijt meer dat ik deze avond niet in mijn hotel ben gebleven. Deze avond is geen verplicht zakendiner, maar een hele speciale ervaring! Als we bijna klaar zijn met eten, komt Anna uit de keuken. Ze zet een stoel bij onze tafel en schenkt zichzelf een glas Margaux in. Ze ruikt, proeft en knikt goedkeurend.  Ik vertel haar hoe ik van haar eten heb genoten. Jess vertaalt en Anna antwoordt in het Mandarijn. Claire is er inmiddels ook weer bij. Ik zeg tegen haar en Jess hoe geweldig ik het vind dat Anna de moed had om haar droom te volgen! Haar droom om een Franse chef te worden, terwijl ze geen woord Frans spreekt. Claire en Jess vertalen. Anna zegt, dat het belangrijkste voor haar is dat ze met plezier kookt en daarom houdt ze haar restaurant klein.

Haute Cuisine met Chinese Dumplings als afsluiter

Jess vertelt dat elke avond nadat de laatste gasten weg zijn, Anna voor het personeel kookt. En deze maaltijd is niet uit de Franse keuken, maar Chinese dumplings. We zijn intussen zelf de laatste gasten en Anna staat op om terug naar de keuken te gaan. Voor mij is dit het teken om op te staan en aanstalten te maken om te vertrekken, maar Jess zegt dat Anna wil dat ik haar dumplings proef. Hoewel ik niet echt trek heb in Chinees na mijn Franse maaltijd, wil ik Anna niet beledigen.  Mijn hemel, het is misschien wel de meest perfecte dumpling die ik ooit heb geproefd! Als Anna ziet hoe ik geniet, zie ik een blik van trots op haar gezicht.

Wat een bijzondere ontmoeting

We schudden elkaar de hand. Ik bedank Anna en Claire meerdere malen en zeg dat ik zeker terugkom op één van mijn volgende reizen. In de Uber op weg terug naar mijn hotel zeg ik tegen mezelf  hoe gezegend ik ben. Het is zo bijzonder dat ik mag reizen, dit soort ervaringen kan opdoen en bijzondere mensen als Chef Anna ontmoet.


Foto’s in artikel: Mariel van Tatenhove – hoofdfoto: Unsplash

Over dit Wereldwijf: Mariel van Tatenhove - VS

Hello, ik ben Mariel en ik woon sinds 1996 aan de west kust van de Verenigde Staten. Ik heb een leuke baan in Silicon Valley, waar ik voor Amazon aan Alexa werk. Ik reis veel, zowel voor mijn werk als prive en voor De Wereldwijven schrijf ik over mijn leven in California, de tech wereld en mijn international vriendenkring.