Moeder in Liberia. Hoe is dat eigenlijk?

Marije Elizabeth

Een gemiddelde Liberiaanse vrouw wordt moeder op haar negentiende en krijgt rond de vijf kinderen. Op straat in Liberia, ons nieuwe thuisland sinds vier maanden, zie ik veel moeders met hun kroost.

Kinderen die in uniformen richting school gaan. Maar ook kinderen zonder schoenen, met gaten in hun kleren, die naast hun mama op straat spulletjes verkopen. Hoe is het om moeder te zijn in een land waar de kansen voor je kind, in vergelijking met Nederland, zoveel lager liggen?

Na de burgeroorlog

Ik vraag het aan een Liberiaanse moeder: Mercy. De jarenlange burgeroorlog, waar in 2003 een einde aan kwam, heeft volgens haar niet alleen het land maar ook veel gezinnen verscheurd. ‘Voor de oorlog was er meer stabiliteit in gezinnen. De man werkte, de vrouw was verantwoordelijk voor de huishouding en de kinderen. Veel vrouwen zijn hun man verloren in de oorlog en hebben daarna weer kinderen gekregen met iemand anders. Ook zijn veel mannen naar het buitenland vertrokken om daar te werken, omdat in Liberia sinds de oorlog de werkloosheid hoog is. De vrouwen zijn achtergebleven met de kinderen en staan er in alle opzichten alleen voor.’

Werkende moeders

Ik zie veel moeders die werken. Als housekeeper of als nanny, in winkels of op de markt. In eetstalletjes, die ze hier cookshops noemen, waar ze eten verkopen langs de kant van de weg. Of met een tub op hun hoofd, met daarin bijvoorbeeld bananen en nootjes als handelswaar. ‘Bijna alle vrouwen werken in Liberia,’ vertelt Mercy mij. ‘Alleen veranderen de patronen tussen mannen en vrouwen daar helaas niet door. Nog steeds is een vrouw verantwoordelijkheid voor 80 procent van de zorg thuis. De gemiddelde Liberiaanse man doet thuis vrijwel niets, ook niet op zijn vrije dag. Wanneer een moeder aan het werk is, zorgen de oudere kinderen of een tante of nicht voor de kleintjes.’

Bruidsschat

Mercy ziet kleine veranderingen in deze patronen ontstaan. ‘Maar dit gaat langzaam, heel langzaam. Er valt nog veel te winnen in de gelijkheid tussen man en vrouw.’ Mercy vertelt mij over de bruidsschat van 48 dollar die een man aan de ouders van het meisje moet betalen. ‘Dat is natuurlijk gewoon een symbolisch bedrag, maar het wordt door de man wel tegen haar gebruikt. Omdat hij dit bedrag heeft betaald, moet een vrouw gehoorzamen en alles doen wat hij haar opdraagt. Ook gaan veel mensen uit elkaar. Er is daarom een wet in Liberia die zegt dat mannen en vrouwen na zes jaar samenleven automatisch met elkaar getrouwd zijn. Het kan daarom niet zomaar gebeuren dat een man een vrouw met lege handen weg kan sturen.’

Respect voor volwassenen

En hoe voeden Liberiaanse moeders hun kinderen op? ‘Respect voor volwassenen is erg belangrijk’, vertelt Mercy me. ‘Wanneer een kind door een volwassene heen praat of tegen hem ingaat, dan deug jij als ouder niet. Ook wordt van kinderen verwacht dat ze goed presteren op school. Ouders willen dat hun kinderen het later beter hebben dan zij. Het geeft moeders veel stress wanneer ze door armoede hun kind niet alles kunnen geven wat ze nodig hebben.’

Dat kan ik mij als moeder maar al te goed voorstellen. Mijn twee kinderen gaan naar school, ze hebben genoeg eten, kleding en speelgoed en een papa en mama die samen voor hen zorgen. De kansen die mijn kinderen krijgen, gun ik andere kinderen in Liberia ook. Hopelijk zullen die kleine positieve veranderingen een groot verschil maken in de levens van de toekomstige moeders – en vaders – in dit land.

Over dit Wereldwijf: Marije Elizabeth - Liberia

Hi, how are you? Ik ben Marije Elizabeth en eind 2017 ben ik vanuit Nederland naar Liberia, West-Afrika verhuisd. Mijn man werkt hier als Finance Manager bij een NGO en samen met onze twee kinderen wonen we in de hoofdstand Monrovia. Leven in een andere cultuur, bijzondere momenten en mooie ontmoetingen: ik schrijf erover op mijn blog en voor De Wereldwijven.