Schrijfwedstrijd: Springen met Masaï en sushi op Zanzibar – Suzanne Schol

Jeetje Suus, wat ben jij toch een wereldwijf! Moi? Hoezo? Ik gaf mijn baan op om te vertrekken naar Afrika en later Azië om meer van de wereld te kunnen zien. Maar maakt dat mij dan ook meteen een wereldwijf?

Zelf denk ik bij de term ‘wereldwijf’ eerder aan een topwijf. Een kanjer eerste klas die altijd voor anderen klaarstaat, zich belangeloos inzet voor haar medemens en altijd positief in het leven staat. Dus tja, of ik mijzelf nou een wereldwijf mag noemen?

Ik heb zoveel wereldse avonturen beleefd

Ach, wat kan mij het ook schelen. Ik doe het gewoon! Wat ben ik toch een wereldwijf!
Want hoeveel vrouwen kunnen zeggen dat zij gedanst en gesprongen heeft met de Masaï stam in the middle of nowhere van Kenia? En samen met de medicijnman in zijn plaggenhut heeft gezeten? En geloof mij, hij was niet helemaal okselfris.  Wie heeft er nou gevaren in een lokaal bootje op de Javazee? Het voelde niet zo zeker of er wel een volgende dag zou zijn.  Net als toen ik op de rand van een brullende vulkaan stond die een dreigend geluid maakte tot ik er bang van werd.  Of die keer dat ik met een maatschappij vloog die op de blacklist bleek te staan en kon concluderen dat dat echt terecht was.

Oog in oog met Orang-oetans

Hoe bijzonder dat ik oog in oog stond met de orang-oetans op Kalimantan en met een vriendin gejankt heb van het lachen bij onze Indonesische lessen in Yogyakarta. Ik ben op kraamvisite geweest bij mijn ‘Keniaanse kleindochter’ in één van de grootste sloppenwijken op het Afrikaanse continent en heb thee gedronken en gekletst met een oliesjeik in Dubai. En ik herinner me mijn douche in een tropische regenbui op het bovendek van een boot in de jungle nog als de dag van gisteren. Net zoals mijn camperreis door het schitterende landschap van Australië.

Sushi op Zanzibar

Ik heb leeuwen en ander geweldig groot wild gespot in het National Park van Nairobi en gezongen en gedanst met de maids die genegeerd en als ‘oud vuil’ behandeld worden door de maatschappij. Krokodillenvlees en stierenballen? Heb ik gegeten. En ik heb genoten van de schitterende onderwaterwereld tijdens het snorkelen bij eilanden in Indonesië. Hiketochten door de rijstvelden en de kampungs op Java, kamperen aan de voet van de Kilimanjaro. Ik heb het allemaal gedaan.

Het heeft mijn blik op de wereld veranderd

Nou ho maar, Suus. Zo kan ik ie wel weer. Nu weten we het wel!
Oké, oké, het komt een beetje uitsloverig over. Maar wat bèn ik er trots op! Trots dat ik de stap heb durven zetten om mijn baan op te zeggen, alles en iedereen achter te laten en mezelf in een geweldig en onvergetelijk avontuur te storten.
En wat hééft het mijn blik op de wereld en op het leven veranderd. Het is met geen pen te beschrijven hoe groot de contrasten zijn die ik tegen ben gekomen tijdens mijn grote ontdekkingstocht over de wereld.
Dus maakt dit mij dan tot een wereldwijf? Ach, wat maakt het uit?
Misschien ook niet, maar zo voelt het in ieder geval wel. En niets of niemand kan mij ooit deze mooie ervaringen afnemen.

Meer verhalen van onze schrijfwedstrijd lezen? Klik dan hier