In Lederhose de biecht afleggen

Peggy woont nu bijna vijf jaar met haar gezin van vijf kids in Tirol. Alle milka-achtige clichés passeren de revue, zoals de authentieke Lederhose, hét symbolische Jagers zakmes en iets minder bekend: oude vrouwtjes die een plek bezet houden in de kerk alsof het een strandstoel aan het zwembad is! 

Beste leuk om rond de start van de zomer een duik te nemen in een land dat we met name kennen van wintertaferelen. Waar we meestal alleen heen gaan om op de latten te staan. Peggy, ons wereldwijf uit Tirol, geeft een kijkje in haar Oostenrijkse leven. Een emigratieland dat misschien, zoals ze zelf schreef, niet bekend staat als een land van tropisch avontuur of ‘stoer overleven’, maar voor haar gezin wel degelijk een enorme culturele aanpassing bleek.

Veroostenrijkst

Peggy: Nooit gedacht dat ik mijn zoon ooit in een traditionele Lederhose zou zien! Maar na vijf jaar in een klein dorp te zijn ondergedompeld, moet ik met plezier erkennen dat we behoorlijk veroostenrijkst zijn. Iedereen in het dorp kennen we ondertussen en andersom. Wat is er veel gebeurd! Neem nou Dé, onze oudste zoon, hij is nu vijftien en zal de Mittelschulle in ons dorp over een paar weken officieel verlaten. Driehonderdvijftig kilometer verderop gaat hij naar een internaat in de Groot Stadt, om zijn Matura te behalen en tegelijkertijd te trainen voor een toekomst als ijshockeyspeler! IJshockeyspeler, wie had dat kunnen bedenken. Maar voor dit alles begint, sluit hij deze huidige spannende periode af in de bergen van Tirol met zijn Firming (vormsel, red.) in de katholieke kerk. 

Biechten zonder zonde

Wij zijn van huis uit een katholiek gezin. Wij geven onszelf en onze kinderen daarin de vrijheid hoe ieder voor zich dit wil beleven. Maar nu gebeurt dit alles met een zeer Oostenrijks tintje. Dé zelf had enkele maanden terug het initiatief genomen om zich aan te sluiten in een Firmgruppe (een katholieke vorming, red.), samen met een paar klasgenoten. Een lieve en humoristische moeder had zichzelf tot begeleidster van dit alles opgeworpen. En door haar eigen benadering en ruime interpretatie van de katholieke gebruiken hierbij, is de gehele ceremonie met veel lol en weinig strikte regels beleefd. Zoals gaan biechten bij de pater over verzonnen ‘stoute’ dingen om de pater vooral tevreden te stellen dat er wél gebiecht werd. Zo biechtte Dé dat zijn brommer was opgevoerd, terwijl hij die niet eens heeft! En gedurende dit vormsel geen tiental officiële bijeenkomsten, maar slechts twee waar de vijftig bijbelse vragen via het internet opgezocht mochten worden! Daarna, heel leuk, met zijn allen op de slee de berg af. Dat noem ik een vormsel met een heel Oostenrijks sausje. Heus, de tien geboden moesten geleerd worden, maar ik geloof dat deze begeleidster het niet zo strikt nam allemaal.

Firmpater en Tiroler bergkousen

Toch staat deze happening hier bol van tradities, zoals het vragen van een Firmpater. Een soort van kruising tussen getuige en peetvader. Dé had een van zijn neven in Nederland hiervoor gevraagd, Jan. Dit gebruik geeft een extra verdieping, een grotere verbinding tussen deze twee mensen. Zo moesten Dé en Jan elkaar onder andere een brief schrijven met een aantal punten die beschreven dienen te worden vanuit het geloof. Ook krijgen de jong volwassenen in het dorp een nieuwe tradionele Tiroler outfit. Dé loopt zowaar in een traditionele Hirsch-ledere Lederhose met een Linnen blouse afgemaakt met officiële Tiroler bergkousen. Eerst was hij helemaal niet zo zeker van het gehele Firmung en outfit. Maar gaandeweg zie ik hem zekerder worden. Hij vindt het super dat zijn neef Jan overkomt en de Lederhose zit veel fijner dan gedacht. Hij mag er zelfs mee gaan surfen of skateboarden, zegt de lieve eigenaresse van dit Tiroler Tracht Gescheft. Uiteraard wil Dé zelfs een ijshockeytraining in zijn lederen broek proberen.

Een ‘echt grote mannen mes’

Op zaterdagochtend is het zover. Neef Jan zit aan de ontbijttafel en ook hij gaat een nieuwe weg in als marinier. Beide jongens krijgen van ons in een onofficieel-officieel momentje een ‘ècht grote-mannen mes’! Hier in Tirol dragen mannen in hun lederhose in een verstopte zak een Jagers-mes. Vol trots lopen ze nadien in optocht tussen 150 Firmlingen met allen hun eigen Firmpater voorop en daarbij volgt ieders familie en vele nieuwsgierigen, richting de kerk op de berg.

Snapchatten in de kerk

Als je mocht denken dat alleen Nederlanders hun handdoekje ‘s morgens als eerste op de ligbedjes op het strand/zwembad leggen – hier zetten ze oma van tevoren in de kerk op een strategisch uitgedachte bank, om zo gegarandeerd te zijn van de juiste plek voor de familie.

Deze hadden wij nu nog niet begrepen, wat inhield dat het wringen werd achter een dikke paal zonder zicht op het altaar. De dienst is desondanks mooi, buiten het feit dat het een tijdrovende zaak is om 150 Firmlingen het sacrament te geven. Maar alle geduld is het meer dan waard,  wanneer je als ouders samen geniet van je vijf kinderen die allen quasi verliefd op, naast en aan hun grote stoere neef Jan zitten te giegelen in de overvolle kerk. En mij nog stiekem even een stoute foto van henzelf op snapchat sturen. 

Tekst, Foto & video: privé eigendom Peggy Pothoven