‘The simple life’: het leven aan boord van een zeilboot

door gepubliceerd op 6 januari 2020Tags: , , , ,

In juni 2015 vertrok ik samen met mijn man op wereldreis. Sindsdien wonen we fulltime op onze zeilboot NOK en varen we de hele wereld over…

In mijn vorige leven was ik zzp’er. Als interim HR professional sprong ik bij in organisaties, waar men om wat voor reden dan ook extra capaciteit nodig had bij HR. Aangezien ik zelfstandige was, hoefde ik alleen maar geen nieuwe opdracht meer aan te nemen, of bestaande opdracht te verlengen. Net als ik is mijn man ook gestopt met werken.

Onze familie en vrienden kenden onze plannen al jaren. Het was dan ook voor niemand een verrassing, dat we nu écht vertrokken. In het clubhuis van de Sixhaven, onze geweldige thuishaven, vierden we een afscheidsfeest. We kregen onder andere een leuk overlevingspakket met stroopwafels, drop, etcetera. Op de dag van vertrek stonden onze vrienden van de haven met scheepstoeters ons uit te zwaaien. Echt, de tranen liepen over mijn wangen. Tóch wel heftig als je voor jaren uit je thuishaven wegvaart. Nou hadden we dat wel al een beetje ingecalculeerd, dus we gingen niet ver die eerste dag. In IJmuiden zijn we een nachtje gaan liggen om bij te komen van alle emoties en nog eens lekker een hapje te gaan eten. De volgende dag vertrokken we ‘voor het echie’.

Zoek de verschillen

Zolang je nog in Europa vaart en noodgedwongen veel in jachthavens ligt (je kunt vaak niet ankeren), vallen de verschillen met een Nederlands leven nog wel mee. Je kunt dan bijna overal goed drinkwater tappen en een supermarkt is meestal ook wel in de buurt. En het assortiment lijkt ook wel op dat van een supermarkt thuis. Maar hoe verder je weg gaat, hoe anders je dagelijkse leven wordt…

Als het zeikt van de regen, of het schip ligt continu enorm te schommelen en te rukken aan het anker, je kunt niet naar de kant en er is weer eens wat kapot, dan is het niet zo idyllisch!

Water

Over het algemeen drinken wij gefilterd regenwater. Via de afwatering van het dak van ons dekhuis, laten we het regenwater via een filter in onze watertank lopen. We hebben twee watertanks met in totaal een capaciteit van achthonderd liter. Gemiddeld gebruiken wij vijftien liter water per dag. Daar doen we dus alles mee: koffie en thee zetten, koken, afwassen, tandenpoetsen en jezelf wassen. De was doe ik altijd ergens in een wasserette, of moet ik laten doen. Ter illustratie: voor het doorspoelen van een toilet wordt in Nederland tussen de zes en tien liter drinkwater per keer gebruikt! Het doorspoelen van ons toilet gebeurt overigens met zeewater.

koffie

Je ziet dat de filter op de pot geklemd zit tegen evt omvallen tijdens het zeilen

Warm water hebben we niet. Gewoon een keteltje op het gas. We wassen ons meestal met een oud Hollands washandje. Soms pakken we een emmer met een beetje koud water, waar we een beetje heet water aan toevoegen en gooien we het water met een soepkom over onszelf. Kun je je voorstellen dat ik soms bijna sta te hyperventileren van genot, als ik ergens een keer een warme douche kan nemen?

Stroom

Wij hebben één zonnepaneel van 300 watt op 24 volt. Daarmee voorzien wij geheel in onze energiebehoefte. Die is dan ook niet zo groot; we verbruiken de meeste stroom voor onze koelkast (eigenlijk meer koelbox) en voor de navigatieapparatuur. We gebruiken nauwelijks elektrische apparaten: led lampen, onze tablets en eerder genoemde navigatieapparatuur en koelkast. Dat is het wel zo’n beetje . We hebben geen tv, afwasmachine of wasmachine. Ik ben er trots op, dat we voor een groot deel zelfvoorzienend zijn.

Voeding

Ik ga het liefste naar de markt, als die er is. Hier in Fiji heb je geweldige groente- en fruitmarkten. Voor heel weinig geld kun je van alles kopen. Wat niet in Fiji verbouwd wordt, zoals aardappelen en uien, wordt geïmporteerd vanuit Nieuw Zeeland. Verder zijn er veel supermarkten, in alle soorten en maten, waar je van alles kunt vinden.

Koken doen we op gas. Manlief bakt brood, als dat nodig is. Vis kan ik niet eten vanwege allergieën en vlees eten we steeds minder. Enerzijds vanuit milieu oogpunt waar ik mij, mede door onze dochter Femke, meer bewust van geworden ben. Anderzijds vanwege praktische redenen: het is vaak moeilijk te verkrijgen, duur en in deze tropische temperaturen haast niet goed te houden.

Dus geen jetset leven?

Nee, een jetset leven leiden we niet. Eerder genieten we van the simple life. Natuurlijk zitten we ook wel eens lekker op een terrasje of gaan we uit eten. Maar dat deden we in Nederland ook. Maar op een heel aantal plekken in de wereld waar wij vertoeven, zijn er geen restaurantjes of terrasjes.

Plekken als Bora Bora en Fiji spreken tot de verbeelding van veel mensen. En daar zijn inderdaad hele luxe resorts die soms letterlijk duizenden euro’s per nacht (!) kosten. Maar daar verblijven wij uiteraard niet. Meestal liggen we ‘op anker’ en doen we onze boodschappen op de kant, bij de lokale supermarkt en als het even kan, op de markt.

Op Facebook is er een groep ‘zeilende wereldvrouwen‘. Daarop stond een tijdje terug een hartenkreet van een dame, die er even helemaal doorheen zat. Ze vroeg of anderen dat herkenden. Daar kwamen enorm veel reacties op. Als het zeikt van de regen, of het schip ligt continu enorm te schommelen en te rukken aan het anker, je kunt niet naar de kant en er is weer eens wat kapot, dan is het niet zo idyllisch, hoor! Maar, zoals iedereen op social media, posten we de mooie plaatjes, met vrienden op een bounty strand in de zon.

Fiji kinderen

Ben ik nou aan het klagen? Oh nee, absoluut niet! Ik voel me bevoorrecht dat wij zo’n mooie reis kunnen maken. Het beeld van een luxe, decadent leven wil ik echter wel wat nuanceren. Maar wij genieten enorm van ons simple life!

Over dit Wereldwijf: Anneke van der Heide - Wereld

Anneke van der Heide - Wereld
Bula! Mijn naam is Anneke van der Heide. Ik ben sinds juni 2015, samen met mijn man, op wereldreis op onze zeilboot NOK. Na zo'n 43.000 km varen zijn we nu in Fiji beland. Letterlijk aan de andere kant van de wereld, dus. Ik hoop jullie te kunnen inspireren met verhalen over onze belevenissen onderweg.