Road trip door de woestijn in de schaduw van Corona

door gepubliceerd op 22 december 2020Tags: , , , , , ,

Vanaf maart ben ik eigenlijk het huis niet meer echt uit geweest om iets te ondernemen en te fotograferen. Corona is daar niet de enige oorzaak van. Ik zit ook aan huis gekluisterd vanwege de ziekte van mijn partner. Hij heeft dementia en de situatie is zo dat ik hem niet meer alleen thuis kan laten. Gelukkig heb ik wel hulp zodat ik er af en toe even uit kan om boodschappen te doen en een wandeling te maken.

Maar toen zijn dochter er vijf dagen was om voor haar vader te zorgen, pakte ik mijn kans en ging op een roadtrip door de woestijn. Alleen. Daar had ik al een paar maanden van gedroomd. Na de tweede lockdown kregen we gelukkig ook net weer wat versoepelingen. De restaurants zijn nog steeds dicht maar de Zimmers, een soort Bed & Breakfast, mochten weer open. Eindelijk was de juiste tijd voor mijn avontuur aangebroken…

Reizen
Foto’s: Tamar Malinoff

Van zonsopgang tot zonsondergang

En dus ging ik erop uit met mijn autootje, gevuld met een flinke koelbox om het een en ander aan eten en drinken mee te nemen en te bewaren. Want in de woestijn is verder natuurlijk niet veel meer te krijgen. Vier dagen rijden door de woestijn van zonsopgang tot zonsondergang, dat was het plan.

Reizen

Net voor donker kwam ik aan in Ezuz, een piep klein dorpje in de Negev woestijn, vlakbij de grens met Egypte. Ik sliep in een klein huisje verstopt tussen de bomen, een heerlijk rustig plekje .

In de ochtend stond ik vroeg op om de zon op te zien komen. De geiten trokken met luid gemekker de woestijn al in. Ik wandelde in mijn eentje achter hen aan, genietend van een prachtig uitzicht .

Reizen

Een kwartiertje rijden van het dorpje kwam ik een grote open plek met een food truck tegen. Ik kon er een warme maaltijd kopen en aan een picknick tafel op eten, genietend van de rode gloed aan de horizon.

Reizen

Genieten van alleen zijn

Ik maakte verschillende uitstapjes naar ruïnes en reed moederziel alleen op kleine weggetjes. En na een nachtje slapen in Beersheva, de hoofdstad van de Negev woestijn, bezocht ik mijn kleinkinderen. Mijn reis ging verder, nu naar de dode zee. Het werd een prachtige rit door de Judea woestijn. Een flinke daling want de dode zee ligt 430 meter onder de zeespiegel. Ik dreef ontspannen in het warme zoute water van de pools en genoot van ieder moment.

Reizen

De nacht bracht ik door in een appartementje van een vriend met in de verte het uitzicht op de bergen in Jordanië. De vriend was er zelf niet, ik hoefde alleen even voor de poes te zorgen. Toen mijn laatste dag was aangebroken, bezocht ik nog een natuurreservaat met zoet water aan de rand van de dode zee. En ook hier was het heerlijk rustig…

Mijn roadtrip in mijn eentje, wat was het adembenemend mooi!

Over dit Wereldwijf: Tamar Malinoff - Israël

Shalom, ik ben Tamar en woon alweer 38 jaar in Israël. Op het moment met mijn partner en 4 poezen in Haifa. Nu de kinderen het huis uit zijn heb ik wat meer tijd voor mezelf en ga graag met mijn camera opstap om te fotograferen. Het ligt dan ook in mijn bedoeling om jullie mee te laten genieten van mijn uitstapjes.