Monique uit Honduras: ‘Bad ass women, ze zijn er hier volop!’

Wereldwijf Monique woont in Honduras en portretteert bijzondere Hondurese vrouwen voor een lokaal magazine. De komende tijd zal ze dat ook doen voor de Wereldwijven. “Er zijn zoveel fotogenieke gezichten en straatbeelden. Bad ass women volop hier.”

Ze trapt af met Miss Jesus, 92 jaar, die haar eigen wijn produceert.

The Queen of Wine in Diamond Rock

Wanneer ik Felipa Pandy alias Ms. Jesus ontmoet, bestaat er geen twijfel over dat ze van haar leven een grote uitdaging heeft gemaakt. Deze gepassioneerde eilandvrouw is op haar oude dag nog bijzonder scherp en bij de les. Op haar verjaardag mept ze nog gretig op haar piñata, een felgekleurde pop, gemaakt van papier-maché, die traditioneel gevuld is met zoetigheden en snoep. Niet alleen op kinderverjaardagen dus, is dit een grote eilandtraditie.

Tweeënnegentig jaar geleden is ze geboren in Diamond Rock, een schilderachtig plaatsje aan de Oostkant van Roatan. Ik ontmoet hier altijd de meest bescheiden, gastvrije en hardwerkende mensen van het eiland. Een zingende ‘eeeeeeyy’ is een terugkerend fenomeen als ze lachen om een grap. Diamond Rock wordt ook wel de parel van het Caribisch gebied genoemd.

Meestal kun je Ms. Jesus in haar eigen achtertuin vinden. ‘In her own bush’, zoals ze het zelf omschrijft. 

Eilandwijven Honduras
Foto’s: Monique Taree

Markant

Ze heeft een prachtig getekend gezicht met twinkelende bruine ogen en een paar glimmende gouden tanden verschijnen als ze lacht. Als ze lacht, lacht ze met een grote hartstochtelijke mond. Ze neemt haar wijnproductie in hoge mate serieus. Trots draagt ze hoogstpersoonlijk haar zware emmer met geplukte bessen en loopt ze samen met haar achterkleinkinderen, die haar begeleiden naar huis.

Haar rechterbeen is stijf, een paar decennia geleden, in 1986, bezeerde ze haar been ernstig bij een auto-ongeluk. Maar de stalen pen in haar been weerhoudt haar er niet van om veel te lopen. Dat houdt haar fit. Ze eet veel vlees, vooral rundvlees, omdat ze geen grote fan is van kip. Nog niet zo lang geleden adviseerde haar dokter haar om minder vlees te eten, maar na het opvolgen van zijn advies voelde ze zich al snel zwak.

Wijn proeven

Ze plukt zorgvuldig de bessen een voor een van de takjes, gooit de rotte bessen, de stengels weg en wast vervolgens de bessen grondig. Nadat ze de bessen heeft geplet en gekneusd met haar sterke handen, laat ze het sap hiervan een week in suiker weken in een fermentatiecontainer, a la ‘island style’.

Ms. Jesus legt uit dat de bloemen in november beginnen te bloeien, dus vanaf dat moment plukt ze elke dag haar bessen tot februari. ‘De vruchten zijn ontstekingsremmend en bevatten veel vitamine C.’, zegt Ms Jesus in ‘islandslang’, wat moeilijk te begrijpen is voor een niet lokale bewoner. Als ik haar een bezoek breng, dan kom ik er natuurlijk niet mee weg om haar wijn niet te proeven. De smaak is enorm sterk en zoet. Om elf uur s’ochtends na het nemen van een goed gevuld aangeboden glas wijn val ik dan ook bijna van mijn stoel. Het zou geweldig zijn in combinatie met een stukje pure chocolade denk ik dan. 

Eilandwijven Honduras

Chola’s bar

Haar dochter Chola heeft een eigen restaurant / bar op een steenworp afstand van haar huis. The place to be in het oostelijke deel van het eiland. Ze is een harde werker en dat heeft ze niet van een vreemde. Ms. Jesus heeft in totaal 5 kinderen, waarvan er één is overleden en naast Chola heeft ze nog één dochter. Haar man is in de jaren tachtig overleden, hij werd achtenzeventig jaar. Sindsdien is er geen man meer in haar leven gekomen, ze heeft haar handen vol aan al haar achter- en kleinkinderen. Ze denkt dat ze er achtentwintig heeft… She lost track.

Na het gehele proces kan het bottelen van start gaan. De lege flessen van Chola’s bar worden gebruikt voor moeders geproduceerde wijn. Behalve per fles (100 lmps/ $5 ) verkoopt ze ook per halve gallon (600/ $25 lmps) of één gallon (12000/ $50). ‘Een echte zakenvrouw is ze!’, zegt haar trotse dochter. De flessen zijn klaar om te verkopen, net voor Semana Santa.

Vide: Monique Taree

Koken is haar passie. 

Als je haar een kokosnoot op een plank ziet raspen, realiseer je je hoe sterk fysiek ze nog is. Daar draait ze haar hand niet voor om. Volgens haar stoppen de meeste mensen met de vijfde keer, wanneer ze hun duim open snijden. ‘You ain’t good my friend’. Of ze nu wijn aan het produceren is, of ze bakt kokosbrood, of bereidt vlees, stamppot, soep of pannenkoeken, deze bezige bij stopt nooit.

Ze vindt het heerlijk om omringd te zijn door haar familie, de meesten van hen wonen om haar heen. Haar geheim van een lang en gezond leven: 

‘A good laugh and a long sleep are the best medication for everything. Time and health are two cherished valuables that we usually not recognize and appreciate until they have gone…’

Over dit Wereldwijf: Monique Taree - Honduras

Van ‘City Girl’ to ‘Island Girl’. Holá ik ben Monique Tarée, samen met mijn man en zoon ben ik vanuit Amsterdam naar het Caribische eiland Roatan verhuisd, een van de baaieilanden van Honduras. Als voormalig uitgeefster van magazines heb ik van mijn hobbie mijn werk gemaakt. Ruim negen jaar geef ik nu duik- en onderwaterfotografie les en fotografeer en schrijf ik voor mijn eigen blog en website over mijn duikavonturen en het prachtige tweede grootste rif ter wereld! Voor De Wereldwijven neem ik jullie graag mee in mijn onderwaterwereld en de fascinerende gebeurtenissen van het eilandleven.