Wachten op de orkaan die niet kwam

door gepubliceerd op 18 juli 2021Tags: , ,

Het is woensdag en we zien het bekende rode tekentje op de site van het National Hurricane Center. Het regen-, en dus orkaanseizoen is in Florida weer begonnen en daarom kijkt een van ons steeds met een half oog op de app of er iets aan zit te komen. Ja hoor, het is raak en nog vroeger dan vorig jaar.

Zodra de storm een naam krijgt, beginnen we pas echt op te letten. Elsa is haar naam. We wonen op een barrier eiland, dat op het smalste deel maar zo’n 400 meter breed is. Overstromingen zijn in het regenseizoen heel normaal maar tijdens een tropische storm, en zeker een orkaan, komt het water natuurlijk extra hoog. Ons huis ligt direct aan de baai en ons restaurant precies tegenover het strand. Kortom beide dicht bij zee en dus altijd extra spannend.

Boterham met kaas

Vrijdagavond 2 juli. We besluiten de hurricane-kit aan te vullen. Het is verbazend rustig in de enige supermarkt van het eiland en alles is voorradig. Water, brood, crackers, batterijen, kaarsen, extra hondenvoer en Goudse kaas. Als we straks misschien niet kunnen koken, is een boterham met kaas maar al te lekker.

De volgende dag is er weinig sprake van onrust. In verband met de Fourth of July, de nationale feestdag, is het een lang weekend en dus ontzettend druk op het eiland. Het lijkt wel alsof heel Amerika ons heeft ontdek! Op een flinke regenbui na, verloopt de 4th of July Parade zonder problemen. Overal hoor je harde muziek, rijden er Jeeps rond en zie je vlaggen. Enthousiast wordt er met kralen kettingen gegooid en met waterpistolen gespoten. Iedereen draagt rood, wit en blauw en er heerst een echte feeststemming.

Drukte van belang

Nadat vorig jaar vanwege de pandemie alle feestelijkheden waren afgelast, liet de organisatie van de jaarlijkse optocht zich dit jaar niet van de wijs brengen. Ook niet nadat de plaatselijke kerken op het schiereiland heibel maakten over een evenement op nota bene een zondag. Dat loste de organisatoren simpel op door de optocht te verplaatsen naar de zaterdag om, jawel, 10 uur ‘s ochtends. Een tijdstip dat het verkeer hier meestal compleet vaststaat vanwege het vertrek en de aankomst van toeristen. Het schiereiland heeft maar twee in-, en uitvalswegen en dit feestweekend werden maar liefst 30.000 mensen verwacht!

Zoals men kon voorzien, is het een puinhoop maar dat mag de pret niet drukken. De restaurants hebben het druk en bij de koffie-, en ijszaken staan lange rijen. Zodra de feestelijke optocht voorbij is en de wegen weer begaanbaar, stroomt er nog meer publiek toe. Alsof het nieuws over een naderende orkaan nog niet tot iedereen is doorgedrongen. Iedereen wil naar het strand en binnen no-time staat het verkeer overal weer vast. Gelukkig kunnen wij op onze fiets stappen om overal heen te gaan.

Hurricane watch party

Dezelfde avond horen en zien we veel vuurwerk, wat officieel verboden is omdat dit gebied een sanctuary is voor vogels en schildpadden. Blijkbaar trekt men zich er weinig van aan. Het feest gaat voort op maandag omdat de nationale feestdag dit jaar op een zondag viel en daarom de dag erna een vrije dag is. Kortom, nog steeds veel drukte en chaos en ook bij de supermarkten is het nu druk.

Morgen nadert Elsa en blijkbaar nemen mensen de naderende orkaan nu wel serieuzer? Gelukkig hebben wij alleen nog wat kleine dingen nodig voor de ‘hurricane watch party’ bij vrienden. Het is hier heel gebruikelijk dat iedereen wat te eten of drinken meeneemt.  We hebben een heel gezellige avond en praten slechts met een half woord over de storm. That’s it.

Mixed feelings

In Florida reageren de locals behoorlijk relaxed op het nieuws dat er een orkaan onderweg is. De toeristen daarentegen beginnen het benauwd te krijgen. Op de Facebook pagina’s nemen de vragen en ongerustheid toe en dat is goed te begrijpen. Het eerste jaar waren wij ook aardig in paniek. Zeker omdat onze allereerste hurricane, die uiteindelijk ‘slechts’ een tropische storm bleek, ons onlangs gekochte restaurant compleet onder water zette. We waren toen net twee maanden hier.

‘De orkaan zal ons nooit raken’

Overigens, als je naar de lokale bewoners zou luisteren, is er nooit iets aan de hand want volgens hen valt het altijd mee. Er is allen maar wat meer water en veel wind. Voor velen is het feit dat native Americans ooit een zegen hebben afgeroepen over de heilige grond bij Tampa, een reden om rustig te blijven.

Stilte voor de storm

Op dinsdag 6 juli gaan we toch maar zandzakken halen bij de City Hall. Hoewel we niet in paniek zijn, geeft het treffen van voorzorgsmaatregelen nu rust als we er straks midden in zitten. Om half twee ‘s middags lopen we nog even met de honden naar het strand. Nog steeds zien we daar mensen genieten alsof er niets aan de hand is. In het water zijn tientallen surfers blij met de hoge golven terwijl het zeewater in de de Golf van Mexico normaal vooral kalm is. Zeker geen surfersparadijs! Op straat is het echter ongewoon rustig. Zelfs de vogels zijn stil. Dit is echt de stilte voor de storm. 

Waarschuwingen volgen elkaar op

Rond de klok van drie zijn we weer thuis. De ene na de andere waarschuwing voor harde wind, overstromingen, tornado’s en om vooral binnen te blijven, komt binnen op onze telefoons. Op de televisie gaat het alleen nog maar over Elsa. We zetten de tv uit en concentreren ons op de radar en bespreken nog een keer de routine; in geval van een tornado of ander natuurgeweld, nemen we de honden onder de arm en schuilen in de badkamer. Volgt er een overstroming, dan verhuizen we allemaal naar naar boven.

We zijn er klaar voor. De zandzakken staan voor de achter-, en voordeur. Ik heb een goed boek, dochter en manlief een paar leuke films. Ik hoop voor hen dat de elektriciteit niet uitvalt. Dan vanuit het niets, is het noodweer. Het raast buiten. De regen klettert met een oorverdovend lawaai op het dak en buiten lijkt het wel nacht. De palmbomen zwaaien heen en weer en het water in het kanaal gaat wild op en neer. Het koelt ook meteen een paar graden af. Elsa is gearriveerd.

Anticlimax

De honden verstoppen zich maar verrassend genoeg is het natuurgeweld van korte duur. Het blijft nog wel uren flink regenen maar echt spannend is het niet. We kijken naar de radar. In plaats van dat de orkaan recht op ons afkomt, zoals de verwachtingen waren, lijkt de storm zich net voor het eiland in tweeën te breken en wat noordelijker weer samen te komen. Zou het die zegen zijn? Het is bijna een anticlimax, na alle opwinding, de voorbereidingen en dat lange wachten. Maar we weten ook hoe het voelt als er wel schade is. Of, zoals vorig jaar, toen er een dode viel op het eiland. En elders heeft Elsa wel hard toegeslagen. Echt, je wenst niemand een orkaan toe.

De volgende dag is het enige bewijs van Elsa’s vluchtige bezoek, de enkele straten die nog onder water staan.

‘Wat hebben we weer een geluk gehad. We hebben onze eerste orkaan van het jaar gehad. We zitten niet op een volgende te wachten maar voorbereid zijn we wel.’

Over dit Wereldwijf: Marieke Celis-Schults - VS

Hi, mijn naam is Marieke. Geboren in Nederland en na 2 jaar Taiwan en 26 jaar Frankrijk run ik nu, samen met mijn Franse man en 1 van onze dochters, alweer bijna 5 jaar ons Franse restaurantje in Florida. Ik heb jaren de wereld rondgevlogen en ben absoluut nieuws-gierig (sic) en gepassioneerd geïnteresseerd in mensen, culturen en politiek.